«Αἱ Δέκα Παρθένοι ἐν τῇ Νυκτί»
Του Δημήτρη Βόγγολη
«Αγρυπνείτε παρθένες μη σας είπω μωραί»
Πρόσωπα:
Σοφία — μία ἐκ τῶν φρονίμων.
Νήπια — μία ἐκ τῶν μωρῶν,
Θεολόγος — σχολιαστὴς καὶ ἐρμηνευτής
.Ἄγγελος — φωτεινὴ παρουσία,
Φωνὴ τοῦ Νυμφίου και Χορός Παρθένων.
Προοίμιον
Χορός
Ἡ νύξ ἐβαθύνθη· ἡ ἀναμονὴ ἐμεγάλωσε. Ἡ καρδία ἑκάστης παρθένου γίνεται λαμπάς·
καὶ τὸ ἔλαιον, κρίσις τῆς προαιρέσεως.
Θεολόγος
Ἐν τῇ παραβολῇ ταύτῃ, ἡ νύξ διδάσκει ὅτι ἡ σωτηρία εἶναι σχέσις,
καὶ ἡ σχέσις θέλει ἐλευθερίαν, ἐπιμέλειαν, καὶ ἀγρυπνίαν, δὲν εἶναι φόβος,
ἀλλὰ ὁ τόπος ὅπου ὁ ἄνθρωπος ἀποκαλύπτει τὸν ἑαυτόν του.
Σκηνὴ Α΄ — Ἡ Ἀναμονή
Νήπια
Σοφία, διὰ τί ἀργεῖ ὁ Νυμφίος; Ἡ καρδία μου ἀσθενεῖ·
φοβοῦμαι μήπως ἔμεινα ἀπροετοίμαστη.
Σοφία
Ὁ Νυμφίος ἔρχεται ὅταν δὲν τὸν περιμένομεν.
Ἡ ἀναβολὴ εἶναι δοκιμασία·
καὶ ἡ προθυμία φαίνεται ἐν τῇ ὑπομονῇ.
Νήπια
Ἡ λαμπάς μου σβήνει.
Δός μοι ὀλίγον ἀπὸ τὸ ἔλαιόν σου.
Σοφία
Τὸ ἔλαιον δὲν μεταδίδεται. Εἶναι ἔργον ἑκάστης·
καρπὸς ἡσυχίας καὶ ἐπιμελείας. οὐκ ἀγοράζεται, ἀλλὰ πλάττεται.
Ἔκαστος τὸ ἴδιον φῶς κομίζει.
Νήπια
Θα πορευθῶ εἰς τοὺς πωλοῦντας· ἴσως προφθάσω.
Ἄγγελος
Πορεύου, ἀλλὰ μὴ λησμονεῖς· ὁ χρόνος εἶναι ὡς πνοή.
Ὅταν ἡ καρδία καθυστερῇ, ἡ ὥρα προχωρεῖ.
Θεολόγος
Τὸ ἔλαιον εἶναι ἡ ἔξις τῆς ἀρετῆς.
Οὐχὶ ἀπλῶς πράξις, ἀλλὰ χαρακτήρ. Καὶ ὁ χαρακτὴρ δὲν δανείζεται.
(Ἀγγελος ἡσύχως, ὡς φῶς ἄνωθεν.)
Ἄγγελος
Ἡ ἀναμονὴ εἶναι δῶρον· ὁ χρόνος δίδεται διὰ νὰ ἐτοιμασθῇ ἡ ψυχή. Μὴ ἀθυμεῖτε. Οράτε με τα μάτια της ψυχής, πάντα ανοιχτά πάντα άγρυπνα, όπως Σολωμός διηγείται.
Σκηνὴ Β΄ — Ἡ Ἀγωνία
Νήπια
Ἄρα ἡ ἀμέλειά μου με ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἀπώλειαν; Ἄρα ὁ Νυμφίος θὰ με ἀπορρίψῃ;
Σοφία Ἐὰν ὀψὲ ἦλθεν, τίς ἡμῖν ἡ αἰτία; Ὁ Νυμφίος δὲν ἀπορρίπτει·
ἀλλὰ ἡ ἀπροθυμία ἀπομακρύνει τὸν ἄνθρωπον.
Θεολόγος
Ἡ μετάνοια ἀρχίζει ὅταν ὁ ἄνθρωπος βλέπῃ τὴν ἔλλειψίν του.
Ἀλλὰ ἡ μετάνοια θέλει καιρόν. καὶ ὁ καιρὸς δὲν εἶναι ἄπειρος.
Σκηνὴ Γ΄ — Ἡ Ἄφιξις
Φωνὴ τοῦ Νυμφίου Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος· ἐξέλθετε εἰς ἀπάντησίν του.
Χορός
Αἱ φρόνιμοι ἀνίστανται· αἱ λαμπάδες αὐτῶν λάμπουν. Ἡ θύρα ἀνοίγει δι’ αὐτάς.
Χορός
Μὴ ἀμελήσωμεν·
ὁ καιρὸς ἔρχεται ὅταν δὲν τὸν ὑπολογίζομεν.
Τὸ ἔλαιον ἑκάστου εἶναι ἡ προθυμία καὶ ἡ ἐπιμέλεια.
Καὶ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν ὥρᾳ ἀπροσδοκήτῳ.
Ἄγγελος
Ἐν τῇ χαρᾷ ταύτῃ, ἡ ψυχὴ ἀναπαύεται ἐν φωτί. Ἡ ἐτοιμασία ἔφερε καρπόν.
Σκηνὴ Δ΄ — Ἡ Κεκλεισμένη Θύρα
(Ἡ Νήπια ἐπιστρέφει ταραγμένη.)
Νήπια
Κύριε, ἄνοιξον εἰς ἐμέ· ἦλθον, ἔστω καὶ ὀψέ.
Φωνὴ τοῦ Νυμφίου
Οὐκ οἶδά σε. Ἡ θύρα ἐκλείσθη.
Νήπια
Ἄρα ἡ ἀγάπη σου ἔχει τέλος;
Θεολόγος
Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει τέλος· ἀλλὰ ἡ ἀμέλεια τοῦ ἀνθρώπου ἔχει ὅρια.
(Ὁ Ἄγγελος πλησιάζει τὴν Νήπιαν.)
Ἄγγελος
Μὴ θρηνεῖς ὡς ἄνευ ἐλπίδος. Ἡ θύρα ἐκλείσθη διὰ τὴν ὥραν ταύτην,
ἀλλ’ ἡ ὁδὸς τῆς μετανοίας μένει ἀνοικτή. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δὲν παύει,
ἀλλὰ ὁ καιρὸς τῆς κρίσεως ἔχει τάξιν.
Χορικὸν Τελευταῖον
Χορός
Μὴ ἀμελήσωμεν· ὁ καιρὸς ἔρχεται ὅταν δὲν τὸν ὑπολογίζομεν.
Τὸ ἔλαιον ἑκάστου εἶναι ἡ προθυμία καὶ ἡ ἐπιμέλεια.
Ἄγγελος
Ἀγρυπνεῖτε· διότι ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν ὥρᾳ ἀπροσδοκήτῳ.
Καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἕτοιμος εὑρίσκει φῶς, καὶ ὁ ἀμελής ζητεῖ φῶς ὅταν πλέον ἐσβέσθη.
Ἄγγελος
Χριστὸς ὁ Νυμφίος ἐγγίζει· μὴ κοιμηθῆτε, παρθένοι.Ἡ νύξ δὲν εἶναι ὕπνος, ἀλλὰ δοκιμασία.
Μὴ γίνεσθε μωραί· ἡ ἀμέλεια σβήνει τὴν λαμπάδα, καὶ ἡ ἀναβολὴ κλεῖει τὴν θύραν.
Ἐγερθῆτε· ἡ ὥρα τοῦ Νυμφίου ἔφθασε ὡς κλέπτης ἐν νυκτί.
Ἐγερθῆτε·
ἡ καρδία ὑμῶν ἀς γίνῃ φῶς.
