Η Κλιματική Αλλαγή της Γης μας – Επιστήμη και Θεωρίες Συνομωσίας.

Μία «Σφαιρική» Αντιμετώπιση του Παγκόσμιου αυτού Προβλήματος

Του Στέφανου Ε. Μπινιάρη*

* Διπλωματούχος Μηχανολόγος-Μηχανικός,

Διπλωματούχος Οικονομολόγος-Μηχανικός,

Αριστούχος Διδάκτωρ Μηχανολόγος-Μηχανικός.

Πρώην Υπεύθυνος για την Προστασία του Περιβάλλοντος της τότε μεγαλύτερης

Εταιρείας Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας της Ευρώπης RWE Energie AG.

Εισαγωγή

Αξιότιμες Κυρίες, Αξιότιμοι Κύριοι,

Το παρόν Άρθρο είναι μία αρκετά εκτενέστερη μορφή της Ομιλίας μου της 23^ης Ιανουαρίου του 2026 στα πλαίσια της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ: ΙΕΡΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ (Π.Α.Τ.Ρ.Ι.Σ.).

Όταν συζήτησα με τον Στρατηγό τον Κύριο Βόγγολη τη δυνατότητα να κάνω μία Ομιλία στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ακαδημίας της Ρωμιοσύνης, είχα κατ’ αρχάς την ιδέα να μιλήσω για μία Ανανεώσιμη Πηγή Ενέργειας τη Βιομάζα και αυτό επειδή σχεδόν όλες τις άλλες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας τις έχω περιγράψει σε άλλες Ομιλίες μου στο παρελθόν και βρίσκονται στο You Tube.

Στη συνέχεια όμως αναλογίστηκα, ότι αφού η Ομιλία μου αυτή είναι η πρώτη στην Ακαδημία Σας και λαβαίνοντας υπ’ όψη το υψηλό επίπεδο των Μελών της, θα ήταν σκόπιμο να είχε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον θέμα. Και τι είναι αυτό το ιδιαίτερο στην σημερινή μου Ομιλία; Είναι το ότι θα Σας μιλήσω για την Κλιματική Αλλαγή της Γης μας.

Το θέμα της κλιματικής αλλαγής της Γης μας είναι όμως ένα απίθανα πολύπλοκο πρόβλημα. Βασικά ορίζεται από την ανταλλαγή ενέργειας της Γης με τον Ήλιο και το διάστημα. Οι υπολογισμοί πρέπει να συμπεριλαμβάνουν και τα πέντε βασικά στοιχεία, δηλαδή την ατμόσφαιρα, τους ωκεανούς, την επιφάνεια της Γης, τους πάγους και τη βιόσφαιρα Έτσι, επειδή είναι σπάνιο μεμονωμένα Άτομα να έχουν μία «σφαιρική» γνώση του αντικειμένου, κυκλοφορούν πολλά Άρθρα για την κλιματική αλλαγή της Γης μας με κύριο χαρακτηριστικό, ότι έχουν επηρεασθεί από διάφορες «Θεωρίες Συνομωσίας», έτσι ώστε κατά κανόνα αναφέρουν ένα δύο αρνητικά της προτεινόμενης λύσης αγνοώντας συγχρόνως τέσσερα πέντε θετικά της ιδίας λύσης.

Δεν ξέρω ποια γνώμη έχετε γύρω από την κλιματική αλλαγή της Γης μας. Αυτό που είναι βέβαιο όμως, είναι, ότι δεδομένου, ότι εγώ ασχολούμαι τα τελευταία 45 χρόνια σε ανώτατο επίπεδο και με το θέμα της κλιματικής αλλαγής, ό,τι ακούσετε σήμερα έχει μόνο επιστημονική βάση και ο διακαής πόθος μου είναι με αυτά που θα πω να πειστείτε για το τι ισχύει πραγματικά. Για αυτό άλλωστε αγωνίζομαι σχεδόν επί 25 χρόνια μετά την συνταξιοδότησή μου και την επιστροφή μου στην Πατρίδα. Δηλαδή ασχολούμαι με το να μεταφέρω τις πολυετείς μου εμπειρίες στους Συμπατριώτες μου. Ας μου επιτραπεί όμως και μία προσωπική παρατήρηση: Η προσπάθειά μου αυτή είναι ιδιαίτερα επίπονη και συγχρόνως (προς αποφυγήν παρεξηγήσεων) αρκετά δαπανηρή.

Ο τίτλος της σημερινής μου Ομιλίας εμπεριέχει τις λέξεις «σφαιρική» αντιμετώπιση του όλου προβλήματος. Σφαιρική αντιμετώπιση ενός επιστημονικού προβλήματος προϋποθέτει βέβαια μία εκτενή περιγραφή του όλου θέματος. Προς τούτο θα ξεκινήσω από τον Αδάμ και την Εύα και θα καταλήξω λίγο πριν από την Αποκάλυψη του Ιωάννου, διότι εκεί περίπου βρίσκεται σήμερα η ανθρωπότης! Και αν διερωτηθείτε πώς είναι δυνατό στα χρονικά πλαίσια μίας Ομιλίας να γίνει μία «σφαιρική» περιγραφή ενός δύσκολου θέματος, αυτό θα το επιτύχω αναφέροντας περιληπτικά όλα τα σημαντικότερα Κεφάλαια του αντικειμένου «κλιματική Αλλαγή». Το μόνο που πρέπει να Σας ομολογήσω, είναι ότι η σημερινή μας Ομιλία δεν θα διαρκέσει ως συνήθως περίπου μισή ώρα, αλλά περισσότερο από μία ώρα. Μετά όμως την Ομιλία θα έχετε μία πλήρη εικόνα των προβλημάτων του Περιβάλλοντος, οπότε θα έχετε τις προϋποθέσεις, ώστε να μπορείτε να κρίνετε την ορθότητα μίας προτεινόμενης λύσης στο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Έχετε Σας παρακαλώ λίγη υπομονή.

Κατ’ αρχάς δε χρειάζεται να κρατάτε σημειώσεις, διότι ό,τι πω θα δημοσιευτεί λίγο μετά την Ομιλία μου από την Ακαδημία. Μάλιστα, όπως προανέφερα, η Δημοσίευση θα είναι αρκετά εκτενέστερη της Ομιλίας, αφού ένα γραπτό κείμενο δεν υπόκειται σε αυστηρούς χωρικούς περιορισμούς όσο η χρονική διάρκεια μίας Ομιλίας. Έτσι στο Άρθρο θα αναφέρω ό,τι κρίνω επί πλέον (σε σχέση με την Ομιλία) σκόπιμο, ώστε να δικαιολογηθεί το επίθετο «σφαιρική» του τίτλου

Πριν όμως ξεκινήσω με τα προβλήματα του Περιβάλλοντος θα ήθελα να Σας κάνω μία γενική παρατήρηση, που είναι πολύ σημαντική για όλους τους τομείς της ενημέρωσής μας. Η παρατήρηση αυτή είναι ιδιαίτερα απαραίτητη για την Πατρίδα μας, όπου πολλές φορές Άσχετοι αναλαμβάνουν την ενημέρωση των Πολιτών.

Όταν διαβάζουμε ένα σημαντικό Άρθρο σε ένα Έντυπο, προτού οικειοποιηθούμε ό,τι διαβάσαμε θα πρέπει να έχουμε υπ’ όψη ότι: «Το χαρτί είναι … υπομονετικό, δηλαδή ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε για όποια ανοησία γράφτηκε επάνω του». Έτσι είναι σκόπιμο να θέτουμε 3 ερωτήματα:

Σε ποιο Έντυπο το διαβάσαμε; Δηλαδή ποια η αξιοπιστία του Εντύπου; Κυρίως έχει το Έντυπο μία συντακτική επιτροπή, που αποτελείται από Ειδικούς και ελέγχει το περιεχόμενο των Άρθρων του ή ο κάθε Άσχετος μπορεί να γράφει ό,τι του κατέβει για να γεμίσουν οι Σελίδες;
Ποιος είναι ο Συγγραφέας του Άρθρου; Δηλαδή π.χ. ποιες είναι οι σπουδές του; Αλλά και πάλι προσοχή, διότι:
Το σπουδαιότερο από όλα είναι, ποια είναι η σχέση του Συγγραφέα με το αντικείμενο του Άρθρου; Διότι έστω, ότι στην ερώτηση που κάναμε προηγουμένως για το ποιος είναι ο Συγγραφέας του Άρθρου αντιληφθήκαμε, ότι ο Συγγραφέας είναι Γιατρός Καθηγητής Πανεπιστημίου π.χ. Ειδικός στον τομέα της Παθολογίας. Αυτό όμως κατ’ αρχάς δεν λέει τίποτα. Διότι, η σημερινή εξέλιξη της Επιστήμης είναι τέτοια, ώστε ακόμη και ένας Καθηγητής π.χ. Παθολογίας μπορεί να είναι άσχετος, αν ασχοληθεί σε ένα Άρθρο του π.χ. με «Μεταμοσχεύσεις του Παγκρέατος» ή ακόμη να είναι και πανάσχετος, αν ασχοληθεί σε ένα Άρθρο του π.χ. με την «Τεχνητή Νοημοσύνη».

Το τελευταίο παίζει ρόλο στο αντικείμενο της κλιματικής αλλαγής, διότι οι οπαδοί των «θεωριών συνομωσίας» χρησιμοποιούν έναν Καθηγητή Ανωτάτου Ιδρύματος ειδικού σε έναν άσχετο με την κλιματική αλλαγή τομέα και γράφει ένα Άρθρο για την κλιματική αλλαγή!

Το Περιβάλλον

Μετά την εκτενή αλλά απαραίτητη αυτή Εισαγωγή, ας έλθουμε τώρα στο κυρίως θέμα μας, δηλαδή στο Περιβάλλον.

Το Περιβάλλον είναι μία πολυσύνθετη έννοια, δηλαδή υπάρχει το φυσικό Περιβάλλον, το ανθρωπογενές Περιβάλλον, το δομημένο Περιβάλλον, το πολιτισμικό Περιβάλλον κ.λπ. Όταν όμως μιλάμε γενικά για το Περιβάλλον, εννοούμε συνήθως το φυσικό Περιβάλλον.

Το φυσικό Περιβάλλον αποτελείται από 3 μέρη, δηλαδή:

Από την ατμόσφαιρα (δηλαδή το στρώμα του αέρα που περιβάλλει τη Γη).
Από το νερό (δηλαδή τους ωκεανούς, τις θάλασσες, τα υπόγεια νερά, τα επιφανειακά νερά, δηλαδή τα ποτάμια, τις λίμνες, τα ρυάκια κ.λπ.).
Από το έδαφος (δηλαδή το επάνω αποσαθρωμένο στρώμα του στερεού φλοιού της Γης).

Ρύπανση του Φυσικού Περιβάλλοντος

Ένας απλός ορισμός για τη ρύπανση του φυσικού Περιβάλλοντος είναι ηείσοδος στο φυσικό Περιβάλλον (δηλαδή στην ατμόσφαιρα, στο νερό και στο έδαφος) ουσιών, που αλλοιώνουν τη φυσική κατάσταση του Περιβάλλοντος και έχουν επίδραση στο κλίμα της Γης μας, ή δημιουργούν βλάβες στους «αποδέκτες», δηλαδή στον άνθρωπο, στα ζώα, στα φυτά, στα οικοσυστήματα, στα κτήρια, στα λοιπά υλικά κ.λπ. Τέτοιες ουσίες μπορεί να είναι π.χ. τα καυσαέρια που εγκαταλείπουν την εξάτμιση ενός οχήματος.

Ο γενικός ορισμός για τη ρύπανση του φυσικού Περιβάλλοντος είναι όμως ναι μεν η είσοδος στο φυσικό Περιβάλλον (δηλαδή στην ατμόσφαιρα, στο νερό και στο έδαφος) ουσιών (όπως π.χ. τα καυσαέρια των αυτοκινήτων), αλλά συγχρόνως και η είσοδος στο φυσικό Περιβάλλον ακτινοβολιών (όπως π.χ. ότι συνέβη μετά το ατύχημα στο Τσερνομπίλ), ή η είσοδος στο φυσικό Περιβάλλον θερμότητας (όπως π.χ. στην έξοδο ενός πύργου ψύξεως ενός εργοστασίου), ή η είσοδος στο φυσικό Περιβάλλον φωτός (που δημιουργούν π.χ. οι προβολείς ενός γηπέδου ποδοσφαίρου), ή η είσοδος στο φυσικό Περιβάλλον ήχων (όπως π.χ. δημιουργεί η αρνητικά επηρεασμένη εξάτμιση μίας μοτοσυκλέτας), ή η είσοδος στο φυσικό Περιβάλλον δονήσεων (όπως π.χ. δημιουργεί το πέρασμα ενός οχήματος επάνω σε ράγες) κ.λπ..

Ρύποι ονομάζονται οι ουσίες, οι ακτινοβολίες, η θερμότητα, το φως, οι ήχοι, οι δονήσεις κ.λπ. Ρυπαντές ονομάζονται οι πηγές από τις οποίες προέρχονται οι ρύποι. Μόνο ένα παράδειγμα: Ρυπαντής είναι ένα όχημα και ρύπος είναι π.χ. το μονοξείδιο του άνθρακα που εγκαταλείπει την εξάτμιση του οχήματος και καταλήγει στην ατμόσφαιρα.

Ρύπανση της Ατμόσφαιρας. Καύση Ορυκτών Καυσίμων

Όταν ασχολούμεθα με τη ρύπανση του φυσικού Περιβάλλοντος, διαπιστώνουμε, ότι σημαντικότερη είναι η ρύπανση του 1^ου μέρους του φυσικού Περιβάλλοντος, δηλαδή η ρύπανση της ατμόσφαιρας.

Η ρύπανση της ατμόσφαιρας προέρχεται στην Πατρίδα μας κατά περίπου 90% από τις διαδικασίες καύσης κυρίως των ορυκτών καυσίμων, δηλαδή από την καύση του κάρβουνου, του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Κατ’ αρχάς γιατί καίμε τα καύσιμα; Σκοπός της καύσης ενός καυσίμου είναι ένας, δηλαδή η παραγωγή θερμότητας, που την χρησιμοποιούμε ποικιλοτρόπως για να καλύψουμε διάφορες ανάγκες μας. Μερικά παραδείγματα:

1) Καίμε πετρέλαιο σε έναν λέβητα μίας κεντρικής θέρμανσης για να δημιουργήσουμε θερμότητα. Με αυτήν δημιουργούμε ζεστό νερό, το οποίο οδηγούμε στα σώματα της θέρμανσης και έτσι θερμαίνουμε ένα κτήριο.

2) Καίμε βενζίνη στον κινητήρα ενός οχήματος για να δημιουργήσουμε θερμότητα. Με αυτήν δημιουργούμε θερμά και υπό πίεση καυσαέρια τα οποία σπρώχνουν τα έμβολα με μεγάλη δύναμη. Τα έμβολα μεταφέρουν αυτήν την δύναμη στον στροφαλοφόρο άξονα, ο οποίος τη μεταφέρει σε περιστροφική κίνηση για να κινήσει τους τροχούς και έτσι το όχημα.

3) Καίμε κάρβουνο στον λέβητα ενός εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και παράγουμε έτσι θερμότητα. Με αυτήν δημιουργούμε από νερό ατμό. Ο ατμός ρέει ανάμεσα στα πτερύγια μίας στροβιλομηχανής η οποία έτσι στρέφεται γύρω από τον άξονά της. Στον ίδιο άξονα είναι όμως συνδεδεμένη μια ηλεκτρογεννήτρια που στρέφεται και αυτή παράγοντας τελικά ηλεκτρικό ρεύμα.

Πώς όμως δημιουργείται η θερμότητα κατά την καύση των ορυκτών καυσίμων; Όλα σχεδόν τα ορυκτά καύσιμα αποτελούνται κυρίως από χημικές ενώσεις δύο στοιχείων, του άνθρακα και του υδρογόνου δηλαδή από υδρογονάνθρακες. Η θερμότητα δημιουργείται κατά την καύση ενός καυσίμου από την ένωση τόσο του άνθρακα όσο και του υδρογόνου (που όπως αναφέραμε υπάρχουν στο καύσιμο) με το οξυγόνο που είναι απαραίτητο σε κάθε καύση και υπάρχει στον αέρα που είναι επίσης απαραίτητος σε κάθε καύση. Δηλαδή κατ’ αρχάς το στοιχείο άνθρακας, που όπως αναφέραμε, υπάρχει σχεδόν σε όλα τα καύσιμα ενώνεται κατά την διάρκεια της καύσης του καυσίμου με το οξυγόνο του αέρα, που συμμετέχει σε κάθε καύση και δημιουργείται ένα αέριο το διοξείδιο του άνθρακα. Κατά αυτήν την αντίδραση, δηλαδή την συνένωση του άνθρακα με το οξυγόνο και την δημιουργία του διοξειδίου του άνθρακα ελευθερώνεται η θερμότητα, η οποία ήταν ο σκοπός της καύσης του καυσίμου. Όταν εγώ εγκατέλειψα τις Στροβιλομηχανές τη δεκαετία του 1970 και ασχολήθηκα με το Περιβάλλον, το διοξείδιο του άνθρακα, δηλαδή το κύριο προϊόν της καύσης ενός καυσίμου δεν εθεωρείτο ρύπος, διότι αντίθετα έχει θετικές ιδιότητες, αφού είναι η κύρια τροφή όλων των φυτών με τη βοήθεια βέβαια της φωτοσύνθεσης. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως το διοξείδιο του άνθρακα ισχύει ως προβληματικό αέριο, αφού είναι η κύρια αιτία του «Ανθρωπογενούς Φαινομένου του Θερμοκηπίου», το οποίο, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια, είναι η κύρια αιτία για την κλιματική αλλαγή της Γης μας.

Ένα καύσιμο όμως περιέχει συνήθως, όπως ήδη αναφέραμε, και το στοιχείο υδρογόνο. Κατά τη διάρκεια λοιπόν της καύσης του καυσίμου, όπως το στοιχείο άνθρακας ενώνεται με το οξυγόνο του αέρα δημιουργώντας το αέριο διοξείδιο του άνθρακα ελευθερώνοντας έτσι ένα ποσό θερμότητας, που ήταν ο σκοπός της καύσης, έτσι και το στοιχείο υδρογόνο που υπάρχει σχεδόν σε όλα τα καύσιμα ενώνεται κατά τη διάρκεια της καύσης του καυσίμου με το οξυγόνο του αέρα δημιουργώντας το αέριο υδρατμό, ελευθερώνοντας έτσι ένα επί πλέον ποσό θερμότητας, που ήταν επίσης ο σκοπός της καύσης. Ενώ όμως το στοιχείο άνθρακας του καυσίμου δημιουργεί κατά την καύση το αέριο διοξείδιο του άνθρακα που είναι ρύπος, το στοιχείο υδρογόνο του καυσίμου δημιουργεί κατά την καύση το αέριο υδρατμό, ο οποίος δεν είναι ρύπος αλλά καθαρό νεράκι.

Δημιουργία Ρύπων κατά την Καύση των Ορυκτών Καυσίμων

Δυστυχώς όμως κατά την καύση ενός καυσίμου εκτός από τη δημιουργία του διοξειδίου του άνθρακα και του υδρατμού, που είναι ο σκοπός της καύσης, αφού έτσι ελευθερώνεται η επιθυμητή θερμότητα, δημιουργείται και μία σειρά ρύπων. Στη συνέχεια θα αναφέρουμε τους σπουδαιότερους ρύπους που δημιουργούνται κατά την καύση των ορυκτών καυσίμων, όπου για κάθε ρύπο (για λόγους συντομίας) θα αναφέρουμε μία μόνο αντιπροσωπευτική αρνητική ιδιότητα του ρύπου, αν αυτόν τον ρύπο τον αναπνεύσει ο άνθρωπος.

Υπάρχουν 3 αιτίες για τις οποίες κατά την καύση των ορυκτών καυσίμων δημιουργούνται ρύποι:

Η 1^η αιτία είναι το γεγονός, ότι η καύση ενός καυσίμου σχεδόν ποτέ δεν είναι τέλεια. Έτσι ρύποι που δημιουργούνται κατά την ατελή καύση ενός καυσίμου είναι οι εξής:

Μονοξείδιο του άνθρακα: Ανάλογα με την ποσότητά του, που αναπνέει ο άνθρωπος προξενεί από ζαλάδα μέχρι και θάνατο. Το μονοξείδιο του άνθρακα είναι η αιτία για την οποία τα παλιά χρόνια πέθαναν πολλοί άνθρωποι, που χρησιμοποιούσαν τη νύχτα για να ζεσταθούν σόμπες ή μαγκάλια από την ατελή καύση του κάρβουνου.
Άκαυστοι υδρογονάνθρακες, δηλαδή ένα μέρος του καυσίμου φτάνει στην ατμόσφαιρα δίχως να καεί: Π.χ. το βενζόλιο, εισπνεόμενο από τον άνθρωπο σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει μέχρι καρκίνο.
Αιθάλη, δηλαδή καπνός: Η αιθάλη που δημιουργείται στιςμηχανές ντίζελ είναι ύποπτη για δημιουργία καρκίνου.

Η 2^η αιτία δημιουργίας ρύπων κατά την καύση των ορυκτών καυσίμων είναι το γεγονός, ότι κατά την καύση απαιτείται και αέρας, ο οποίος αποτελείται κυρίως από άζωτο και οξυγόνο. Έτσι, στις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν κατά την καύση, ενώνονται το άζωτο και το οξυγόνο του αέρα σχηματίζοντας διάφορα οξείδια του αζώτου:

Το μονοξείδιο του αζώτου έχει μία παρόμοια συμπεριφορά, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, αλλά πολύ πιο ήπια.
Το διοξείδιο του αζώτου: προσβάλει τα όργανα του κάτω αναπνευστικού συστήματος, δηλαδή τους βρόγχους και τους πνεύμονες.

Η 3^η αιτία δημιουργίας ρύπων κατά την καύση των ορυκτών καυσίμων είναι το γεγονός, ότι σχεδόν όλα τα ορυκτά καύσιμα εκτός του άνθρακα και του υδρογόνου που είναι αναγκαία, διότι από αυτά δημιουργείται η επιθυμητή θερμότητα, περιέχουν και άλλες προσμείξεις, οι οποίες κατά την καύση είτε καίγονται και αυτές είτε μένουν άκαυστες στη στάχτη. Έτσι

Όταν το καύσιμο περιέχει ως πρόσμειξη το θείο, δηλαδή το θειάφι δημιουργείται κατά την καύση ο ρύπος διοξείδιο του θείου: Το διοξείδιο του θείου μπορεί να προσβάλλει τους βλεννογόνους των ματιών και των οργάνων του άνω αναπνευστικού συστήματος, δηλαδή της μύτης, του στόματος, του λάρυγγα, της τραχείας και των πρωτευόντων βρόγχων.

Τώρα θα μπορούσατε να ρωτήσετε, γιατί άραγε το διοξείδιο του αζώτου προσβάλει τα όργανα του κάτω αναπνευστικού συστήματος, ενώ το διοξείδιο του θείου προσβάλει τα όργανα του άνω αναπνευστικού συστήματος; Η απάντηση είναι απλή, ότι δηλαδή είναι θέμα διαλυτότητας του εκάστοτε ρύπου στα υγρά των βλεννογόνων των αναπνευστικών οργάνων. Δηλαδή το διοξείδιο του θείου έχει μεγαλύτερη διαλυτότητα από ότι το διοξείδιο του αζώτου. Έτσι, το διοξείδιο του θείου με την μεγάλη διαλυτότητα διαλύεται γρήγορα στα υγρά των βλεννογόνων των οργάνων του άνω αναπνευστικού συστήματος σχηματίζοντας διάφορα οξέα προσβάλλοντας έτσι τα όργανα του άνω αναπνευστικού συστήματος. Αντίθετα το διοξείδιο του αζώτου με τη μικρότερη διαλυτότητα φτάνει μέχρι τα όργανα του κάτω αναπνευστικού συστήματος προσβάλλοντάς τα.

Τα ορυκτά καύσιμα περιέχουν και μία σειρά άλλων στοιχείων, τα οποία δεν καίγονται, αλλά τα βρίσκουμε σαν στερεά σωματίδια στη στάχτη που απομένει. Τα στερεά σωματίδια γενικά δεν προέρχονται μόνο από την καύση των καυσίμων, αλλά και από μία μεγάλη σειρά από άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες, παραδείγματα των οποίων είναι: Τρόχισμα μετάλλων και γυαλιού, επεξεργασία ξύλου, κυκλοφορία οχημάτων, γεωργικές εργασίες κ.λπ. Τα στερεά σωματίδια γενικά τα διακρίνουμε ανάλογα με το μέγεθος τους σε δύο κατηγορίες. Ο διαχωρισμός έχει σχέση με το αν τα σωματίδια αιωρούνται στην ατμόσφαιρα ή γρήγορα αποτίθενται στο έδαφος. Τα στερεά σωματίδια με μεγάλη διάμετρο γρήγορα εναποτίθενται στο έδαφος και επομένως δεν προκαλούν ιδιαίτερα προβλήματα στον άνθρωπο. Τα στερεά σωματίδια με μικρή διάμετρο όμως αιωρούνται στην ατμόσφαιρα και μπορούν να αναπνευστούν από τον άνθρωπο. Αναπνέοντας λοιπόν ο άνθρωπος αέρα, που περιέχει αιωρούμενα σωματίδια, είναι δυνατόν αυτά (ανάλογα με το μέγεθός τους) να περάσουν από τη ρινική ή και στοματική κοιλότητα, τον φάρυγγα, τον λάρυγγα, την τραχεία, και να φτάσουν μέχρι τους βρόγχους και τους πνεύμονες. Τα ακόμη μικρότερα αιωρούμενα σωματίδια μπορούν να φτάσουν μέχρι τις πνευμονικές κυψελίδες, να διαπεράσουν τα τοιχώματα τους και να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος και στο λεμφικό σύστημα, με τη δυνατότητα να προκαλέσουν ανάλογα με το είδος των σωματιδίων μεγάλα προβλήματα στον άνθρωπο, μέχρι και καρκίνους, όπως π.χ. στην περίπτωση των βαρέων μετάλλων.
Βαρέα μέταλλα: Βαρέα ονομάζονται αυτά τα μέταλλα, που είναι 4,5 φορές πιο βαριά από το νερό. Ορισμένα βαρέα μέταλλα σε μικρές ποσότητες (ίχνη) είναι απαραίτητα για τη ζωή, π.χ. ο σίδηρος, ο χαλκός, ο ψευδάργυρος και το μαγγάνιο. Άλλα όμως βαρέα μέταλλα δρουν τοξικά στον άνθρωπο, στα ζώα και στα φυτά όπως ο μόλυβδος, το κάδμιο, το αρσενικό, το νικέλιο και ο υδράργυρος. Συγκεκριμένα μεγάλες ποσότητες βαρέων μετάλλων στον ανθρώπινο οργανισμό μπορούν να δημιουργήσουν αντιπροσωπευτικά τα εξής προβλήματα:

Ο μόλυβδος δημιουργεί προβλήματα αναιμίας.

Το κάδμιο έχει επιπτώσεις κυρίως στα νεφρά.

Το αρσενικό όταν έχει υπάρξει σε τρόφιμα έχει οδηγήσει σε μαζικές δηλητηριάσεις μέχρι και με θανατηφόρα κατάληξη.

Το νικέλιο οδήγησε συχνά σε καρκίνο διαφόρων μερών του ανθρωπίνου σώματος.

Ο υδράργυρος, τον οποίο άνθρωπος παίρνει κυρίως μέσω της τροφής του (ιδιαίτερα από ψάρια και προϊόντα ψαριών), οδηγεί σε δηλητηριάσεις που έχουν σα συμπτώματα παραισθήσεις, μείωση της ακοής και διαταραχή του συντονισμού των κινήσεων.

Διοξίνες: Οι διοξίνες δημιουργούνται κυρίως κατά την καύση πλαστικών υλικών και είναι ήδη σε πολύ μικρές ποσότητες άκρως δηλητηριώδεις. Δημιουργούν βλάβες στο συκώτι και επί πλέον προξενούν τερατογένεση και καρκίνο. Οι διοξίνες δημιούργησαν μεγάλη αναστάτωση το 1976.Δηλαδή,σε ένα εργοστάσιο στο Σεβέζο της Βόρειας Ιταλίας που παρήγαγε μία πρώτη ύλη που λέγεται τριχλωροφαινόλη συνέβη μία έκρηξη σε ένα χημικό αντιδραστήρα. Δημιουργήθηκε μία ποσότητα 2-2,5 χιλιογράμμων διοξίνης, που κατακάθισε στη γύρω περιοχή και δημιούργησε τεράστια προβλήματα. Αναστατωμένοι όλοι οι υπεύθυνοι Περιβάλλοντος απανταχού της Γης έκαναν έρευνες, αν και αυτοί στον τομέα τους εκπέμπουν διοξίνες. Έτσι και εμείς κάναμε έρευνες στα εργοστάσιά μας με καύσιμο τον λιγνίτη, όπου με μεγάλη μας έκπληξη ανακαλύψαμε, ότι και εμείς εκπέμπαμε διοξίνες. Αλλά αυτό έγινε δυνατό μόνο, όταν χρησιμοποιήσαμε όργανα που μπορούσαν να εντοπίσουν τις διοξίνες σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις, κάτι που σημαίνει ότι ακόμη και η καύση του λιγνίτη δημιουργεί διοξίνες, αλλά σε πάρα πολύ μικρές ποσότητες.
Δευτερογενείς Ρύποι. Φωτοχημικά Οξειδωτικά. Όλοι οι ρύποι που περιγράψαμε μέχρι τώρα ονομάζονται πρωτογενείς ρύποι, διότι δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της καύσης των καυσίμων. Όταν τα καυσαέρια καταλήξουν στην ατμόσφαιρα και περιέχουν άκαυστους υδρογονάνθρακες και διοξείδιο του αζώτου, τότε υπό την επίδραση ισχυρής ηλιακής ακτινοβολίας (δηλαδή κυρίως το καλοκαίρι), δημιουργείται μία ομάδα ουσιών που ονομάζονται φωτοχημικά οξειδωτικά και είναι βέβαια δευτερογενείς ρύποι, Η σπουδαιότερη εξ αυτών των ουσιών, δηλαδή των φωτοχημικών οξειδωτικών είναι το όζον, το οποίο εκτός της σπουδαιότητάς του υπερτερεί και ποσοτικά.

Τα φωτοχημικά οξειδωτικά μπορούν να δημιουργήσουν ερεθισμούς στους βλεννογόνους του ανθρώπου, βλάβες στα φυτά και διάβρωση στα υλικά.

Μέχρι τώρα περιγράψαμε πώς δημιουργείται η ρύπανση της ατμόσφαιρας από την καύση των ορυκτών καυσίμων, ποιοι είναι οι σπουδαιότεροι ρύποι και αναφέραμε για λόγους συντομίας μία μόνο χαρακτηριστική αρνητική ιδιότητα του κάθε ρύπου για τον άνθρωπο.

Αξιότιμες Κυρίες, Αξιότιμοι Κύριοι,

Δεν καταναλώσαμε τυχαία ένα μεγάλο μέρος του χρόνου μας ασχολούμενοι με την ρύπανση του Περιβάλλοντος από τους ρύπους που δημιουργούνται κατά την καύση των ορυκτών καυσίμων. Οι ρύποι αυτοί καταλήγουν κατ’ αρχάς στην ατμόσφαιρα, όπου μπορούν να αναπνευστούν από τον άνθρωπο δημιουργώντας του μεγάλα προβλήματα υγείας, όπως τα περιγράψαμε προηγουμένως, Αλλά όχι μόνο αυτό, διότι οι ρύποι αυτοί στη συνέχεια μετά την ατμόσφαιρα με διαφόρους τρόπους (π.χ. με την ξηρή ή υγρή εναπόθεση) καταλήγουν στο νερό και στο έδαφος δημιουργώντας έτσι προβλήματα στο νερό που πίνουμε και στις τροφές που τρώμε.

Εδώ θέλω να τονίσω με έμφαση για να γίνει κατανοητό, ότι η καύση των ορυκτών καυσίμων συνδέεται με μία σημαντική ρύπανση ολόκληρου του φυσικού Περιβάλλοντος, η οποία έχει μεγάλες αρνητικές συνέπειες για την υγεία των ανθρώπων! Έτσι, η οποιαδήποτε Πολιτική περιορίζει ή ακόμη καλλίτερα απαγορεύει την καύση των ορυκτών καυσίμων, κάνει πολύ καλό στην υγεία των Πολιτών!

Για την πληρότητα αναφέρουμε, ότι εκτός της ανθρωπογενούς ρύπανσης της ατμόσφαιρας υπάρχει και η φυσική ρύπανση της ατμόσφαιρας. Μερικά μόνο παραδείγματα φυσικής ρύπανσης της ατμόσφαιρας είναι:

Εκρήξεις ηφαιστείων, όπου εκπέμπονται εκατομμύρια τόνοι στάχτης, διοξειδίου του άνθρακα, διοξειδίου του θείου και λοιπών αερίων.
Φυσικές πυρκαγιές σε δάση. σαβάνες και στη λοιπή βλάστηση.
Αμμοθύελλες, π.χ. άμμος από τη Σαχάρα.
Χημικές διαδικασίες στην ατμόσφαιρα κατά την διάρκεια καταιγίδων με εκπομπή π.χ. οξειδίων του αζώτου.

Η Αρχή του Παράκελσου

Ένας ρύπος, όπως τον ορίσαμε, δεν είναι εκ των προτέρων κάτι το βλαβερό. Ο Γερμανός γιατρός, φυσιοδίφης (αυτό που σήμερα ονομάζουμε βιολόγος) και φιλόσοφος Παρατσέλζους, στα ελληνικά Παράκελσος (1493 έως 1541) δίδασκε : «Όλα τα πράγματα είναι δηλητήριο και τίποτα δεν είναι δηλητήριο. Μόνο η δόση ορίζει, αν κάτι είναι δηλητήριο ή όχι….». Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα κατανοητό με ένα απλό παράδειγμα: Δηλαδή όλοι ξέρουμε, ότι π.χ. το υδροκυάνιο είναι ένα φοβερό δηλητήριο, που αν κάποιος καταπιεί μία αμπούλα με υδροκυάνιο θα πεθάνει ακαριαίως. Παίρνουμε τώρα αυτήν την αμπούλα με υδροκυάνιο και την διαλύουμε μέσα σε μία μεγάλη πισίνα και ανακατεύουμε εντατικά το νερό της πισίνας, έτσι ώστε το υδροκυάνιο να φτάσει παντού στην πισίνα. Κάνουμε τώρα μπάνιο στην πισίνα, οπότε άθελά μας καταπίνουμε και λίγο νερό και επομένως και ίχνη υδροκυανίου δίχως βέβαια να πάθουμε οτιδήποτε. Δηλαδή το υδροκυάνιο στην αμπούλα είναι φοβερό δηλητήριο, ενώ το υδροκυάνιο στην πισίνα δεν ενοχλεί κανένα. Βέβαια και η σημερινή επιστήμη υποστηρίζει ότι π.χ. οι ρύποι προσβάλλουν π.χ. την υγεία του ανθρώπου, μόνο όταν η δόση του που δέχεται ο άνθρωπος ξεπερνάει μία ορισμένη τιμή, την λεγόμενη οριακή τιμή.

Έτσι οι Επιδημιολόγοι έχουν ορίσει από πειράματα και λοιπές έρευνες για κάθε σημαντικό ρύπο την οριακή του τιμή, που αν δεν ξεπεραστεί δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για τον άνθρωπο και τους λοιπούς αποδέκτες.

Αν δεν συνειδητοποιήσετε την αρχή του Παράκελσου, καλλίτερα μην ασχολείσθε με το Περιβάλλον, διότι τότε εύκολα θα πέφτετε θύματα Ασχέτων. Ένα μόνο παράδειγμα προς τούτο: Έβλεπα κάποτε μία Εκπομπή στην Τηλεόραση με δήθεν Ειδικούς για το Περιβάλλον, όπου κάποιος, ο οποίος ήθελε να φοβίσει τους Τηλεθεατές ανέφερε με στόμφο: Σε αυτήν την περιοχή εντοπίστηκε ο ρύπος τάδε, συνεχίζοντας την προσπάθειά του να εκφοβίσει τους Τηλεθεατές. Ένας όμως γνώστης του αντικειμένου θα του απαντούσε: Ε και τι έγινε; Ο κάθε ρύπος μπορεί να εντοπιστεί παντού, αρκεί να έχουμε ένα όργανο μέτρησης του ρύπου που μπορεί να ανιχνεύσει ιδιαίτερα μικρές ποσότητες αυτού του ρύπου. Το πρόβλημα λοιπόν για το Περιβάλλον δεν είναι η ανίχνευση ενός ρύπου στο Περιβάλλον, αλλά αν η ποσότητα αυτού του ρύπου π.χ. στην ατμόσφαιρα είναι μικρότερη της επιτρεπόμενης οριακής τιμής του ρύπου (οπότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα) ή εάν η ποσότητα αυτού του ρύπου στην ατμόσφαιρα είναι μεγαλύτερη της επιτρεπόμενης οριακής τιμής του ρύπου (οπότε υπάρχει πράγματι πρόβλημα).

Όταν αναφέρομαι στον Παράκελσο, πάντα αναφέρομαι και σε κάτι άλλο, το οποίο αυτονόητα θα αναφέρω ειδικά και σε Εσάς: Οι Γερμανοί έμαθαν από τον Παράκελσο στο πρώτο ήμισυ του 16^ου αιώνα πώς λειτουργεί μία σύγχρονη κοινωνία σχετικά με την προστασία του Περιβάλλοντος. Εμείς τι κάναμε την ίδια περίοδο; Ζούσαμε στο βαθύ σκοτάδι υπό τον τούρκικο ζυγό. Στην Ιστοσελίδα μου (βλέπε Βιογραφικό μου στο τέλος του Άρθρου) έχω ένα Άρθρο με τίτλο: «3^ο Άρθρο. Που οφείλονται οι διαφορές μεταξύ της Πατρίδας μας και μίας Χώρας όπως η Γερμανία π.χ. στον τομέα του Περιβάλλοντος». Εκεί περιγράφω πιθανά σενάρια για το ποια θα μπορούσε να είναι σήμερα η Πατρίδα μας, αν δεν είχε υπάρξει ο τούρκικος ζυγός. Και ενώ στο Άρθρο αυτό γίνεται κατανοητό, ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να ανήκαμε σήμερα στις πρωτοπόρες Χώρες της Ευρώπης, υπάρχουν σήμερα Έλληνες (;;;) σε ανώτατα αξιώματα, που προσπαθούν να μας πείσουν, ότι … περνούσαμε «ωραία» με τους τούρκους. Μάλιστα αναφέρουν και ένα λόγο προς τούτο, ότι οι τούρκοι μας έμαθαν (άκουσον άκουσον) να … «τρώμε με τα δάχτυλα από κοινό ταψί!!!». Οποία τεράστια πρόοδος!!!

Το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου

Μέχρι περίπου τη δεκαετία του 1970 το μόνο παγκόσμιο περιβαλλοντικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε η ανθρωπότης ήταν το πρόβλημα της ρύπανσης του Περιβάλλοντος, όπως την περιγράψαμε έως τώρα. Δηλαδή το πρόβλημα ήταν η αντιμετώπιση των ρύπων, όπου οι σπουδαιότεροι ρύποι ήταν αυτοί που προέρχονταν από την καύση των ορυκτών καυσίμων, όπως τους περιγράψαμε προηγουμένως. Βέβαια δημιουργήθηκαν μέθοδοι, με τις οποίες ήταν δυνατή η μείωση αυτών των ρύπων. Παρεμπιπτόντως η Εταιρεία η οποία υπήρξε πρωτοπόρος στην εξέλιξη τέτοιων μεθόδων μείωσης των ρύπων ήταν η Γερμανική Εταιρεία RWE Energie AG, στην οποίαν ήμουν επί περίπου 20 χρόνια υπεύθυνος για την προστασία του Περιβάλλοντος των Εργοστασίων της. Οι μέθοδοι αυτές στοίχιζαν όμως αρκετά, έτσι ώστε εφαρμόστηκαν μόνο από χώρες που ήταν πλούσιες ή είχαν ευαισθητοποιημένες κοινωνίες που απαίτησαν από τις Κυβερνήσεις τους την εφαρμογή αυτών των μεθόδων μείωσης των ρύπων.

Τις τελευταίες δεκαετίες όμως προέκυψε ένα νέο παγκόσμιο περιβαλλοντικό πρόβλημα, αυτό της «Κλιματικής Αλλαγής». Για να γίνει όμως το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής κατανοητό, πρέπει να ασχοληθούμε πρώτα με το «Φαινόμενο του Θερμοκηπίου»:

Αν μετρήσουμε με ένα θερμόμετρο τη θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια της Γης, π.χ. σε ένα ύψος 2 μέτρων επάνω από την επιφάνεια του εδάφους, ή της θάλασσας την ίδια ώρα αλλά σε πάρα πολλά διαφορετικά σημεία της Γης και σχηματίσουμε τον μέσον όρο αυτών των θερμοκρασιών, τότε θα προκύψει μία μέση θερμοκρασία περίπου +15ºC. Η θερμοκρασία αυτή είναι πολύ κατάλληλη τόσο για τη δημιουργία, όσο και για τη διατήρηση της ζωής επάνω στη Γη μας.

Η πηγή ενέργειας για τη Γη μας είναι ο Ήλιος. Στον Ήλιο μας συμβαίνουν ασύλληπτα γεγονότα. Όταν ο χαρισματικός Αμερικανός Φυσικός Edward Teller κατεσκεύασε την βόμβα υδρογόνου (πρώτη ρίψη από τις ΗΠΑ το 1952 στα νησιά Μάρσαλ) μιμήθηκε αυτό ακριβώς που συμβαίνει επάνω στον Ήλιο μας.

Συγκεκριμένα στον Ήλιο κατά τη διάρκεια ενός δευτερολέπτου μετατρέπονται 4.700.000 τόνοι του στοιχείου υδρογόνου στο στοιχείο ήλιο. Η μετατροπή αυτή δε γίνεται με χημικές αλλά με πυρηνικές αντιδράσεις. Η μετατροπή αυτή αντιστοιχεί στην έκρηξη δισεκατομμυρίων βομβών υδρογόνου (μέσα σε ένα δευτερόλεπτο). Η ισχύς της ενέργειας, που ελευθερώνεται είναι ένα νούμερο σε κιλοβάτ που έχει μπροστά το 4 ακολουθούμενο από 23 μηδενικά, δηλαδή 400 εξάκις εκατομμύρια κιλοβάτ σε 1 δευτερόλεπτο. Ασύλληπτος αριθμός! Η ενέργεια αυτή εκπέμπεται από τον Ήλιο υπό τη μορφή της ηλιακής ακτινοβολίας προς όλες τις διευθύνσεις στο διάστημα. Κάποιος όμως, που θα μπορούσε να βρεθεί στον Ήλιο, κοιτώντας προς όλες τις διευθύνσεις, δε θα έβλεπε εκτός από το αχανές Άπειρο, τίποτε άλλο παρά τους λίγους Πλανήτες, που στρέφονται γύρω από τον Ήλιο, αλλά και αυτούς μόνο σα μικρά σώματα ή απλώς κουκίδες. Έτσι γίνεται αντιληπτό, ότι όλο αυτό το τεράστιο ποσό της ενέργειας, που με τη μορφή της ηλιακής ακτινοβολίας εγκαταλείπει τον Ήλιο, χάνεται στο διάστημα, αφού ένα απειροελάχιστο μέρος της συναντά τους πλανήτες θερμαίνοντάς τους. Συγκεκριμένα για τη Γη μας ισχύει, ότι δέχεται μόνο περίπου τα 2 δισεκατομμυριοστά της συνολικής ενέργειας που εκπέμπει ο Ήλιος. Παρ’ όλα αυτά η ενέργεια, που δέχεται η Γη από τον Ήλιο υπό τη μορφή ακτινοβολίας είναι η κύρια αιτία για τη μέση θερμοκρασία των +15ºC, που, όπως περιγράψαμε προηγουμένως επικρατεί επάνω στη Γη μας.

Οι Επιστήμονες γνωρίζοντας την συνολική ηλιακή ακτινοβολία και το μέρος της συνολικής ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στη Γη μας, προσπάθησαν να επιβεβαιώσουν θεωρητικά, ότι η μέση θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια της Γης είναι πράγματι +15ºC, όπως μπορούμε να την μετρήσουμε. Στους υπολογισμούς που έκαναν κατ’ αρχάς, δεν έλαβαν υπ’ όψη την ατμόσφαιρα της Γης. Προς μεγάλη τους έκπληξη οι υπολογισμοί τους έδειξαν, ότι η μέση θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια της Γης δεν έπρεπε να ήταν +15ºC (όπως όμως προκύπτει πράγματι από μετρήσεις) αλλά -18ºC, δηλαδή κατά 33ºC μικρότερη!

Γιατί συνέβη αυτό; Αυτό συνέβη επειδή οι Επιστήμονες στους αρχικούς τους υπολογισμούς δεν έλαβαν υπ’ όψη το «Φαινόμενο του Θερμοκηπίου». Δηλαδή στην ατμόσφαιρα της Γης υπάρχουν ορισμένα αέρια, τα οποία ονομάζονται αέρια του θερμοκηπίου επειδή συμπεριφέρονται όπως το γυαλί που περιβάλει ένα θερμοκήπιο. Αυτό σημαίνει, ότι τα αέρια του θερμοκηπίου που βρίσκονται στην ατμόσφαιρα, αφήνουν την ισχυρή ηλιακή ακτινοβολία που έρχεται από τον Ήλιο να περάσει και να φτάσει επάνω στην επιφάνεια της Γης. Έτσι η Γη θερμαίνεται και με τη σειρά της εκπέμπει θερμότητα προς το διάστημα. Τα αέρια του θερμοκηπίου όμως έχουν την ιδιότητα να απορροφούν ένα μέρος αυτής της θερμότητας που εκπέμπει η Γη προς το διάστημα. Έτσι τα αέρια του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα θερμαίνονται, και με αυτόν τον τρόπο μεγαλώνει η θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια της Γης στους +15ºC, δηλαδή γίνεται μεγαλύτερη κατά 33ºC, από ότι θα ήταν, αν δεν υπήρχαν τα αέρια του θερμοκηπίου. Αυτό το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου ονομάζεται και «Φυσικό Φαινόμενο του Θερμοκηπίου», διότι υπήρχε πάντα, δηλαδή πολύ πριν ο άνθρωπος επηρεάσει με τις δραστηριότητές του την σύσταση της ατμόσφαιρας.

Τα σπουδαιότερα αέρια του Φυσικού Φαινομένου του Θερμοκηπίου είναι τα εξής 5: Ο υδρατμός, το διοξείδιο του άνθρακα, το όζον, το υποξείδιο του αζώτου και το μεθάνιο. Από αυτά τα 5 αέρια του Φυσικού Φαινομένου του Θερμοκηπίου το διοξείδιο του άνθρακα είναι το 2^ο σπουδαιότερο αέριο. Ειδικά από τους 33ºC που είναι η Γη θερμότερη λόγω του Φυσικού Φαινομένου του Θερμοκηπίου σε σχέση με την περίπτωση που δεν θα υπήρχε το Φυσικό Φαινόμενο του Θερμοκηπίου, το διοξείδιο του άνθρακα είναι υπεύθυνο για το ότι η Γη είναι θερμότερη κατά 7,2ºC από τους 33ºC συνολικά.

Σε αυτή τη θέση θα ήθελα να τονίσω, ότι στο θέμα με το οποίο ασχολούμεθα σήμερα, υπάρχουν και αποκλίνουσες γνώμες από την δική μου (η οποία βέβαια είναι η γνώμη της συντριπτικής πλειονότητας της Παγκόσμιας Επιστημονικής Κοινότητας). Π.χ. υπάρχουν Άρθρα, στα οποία αναφέρεται, ότι «δεν υπάρχει Φυσικό Φαινόμενο του Θερμοκηπίου». Εγώ όμως έχω δηλώσει εδώ και πολύ καιρό επίσημα, ότι η έκφραση «δεν υπάρχει Φυσικό Φαινόμενο του Θερμοκηπίου» είναι ΑΝΟΗΣΊΑ. Όπως όμως έχω δηλώσει και επίσημα θα ζητήσω ταπεινά συγνώμη, σε όποιον μου αποδείξει (κάτι όμως που δεν θα γίνει ποτέ), ότι η ηλιακή ακτινοβολία αρκεί για να δημιουργήσει μία μέση θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια της Γης, όπως είναι πραγματικά +15°C, ΔΙΧΩΣ ΤΟ «ΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ».

Το Φυσικό Φαινόμενο του Θερμοκηπίου είναι μια ευεργεσία για την ανθρωπότητα, διότι δημιουργώντας μία μέση θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια της Γης περίπου +15ºC (και όχι -18ºC), δημιουργεί άριστες προϋποθέσεις τόσο για τη δημιουργία όσο και την διατήρηση της ζωής επάνω στη Γη μας. Τίθεται επομένως το ερώτημα γιατί η φήμη του δεν είναι αντίστοιχη; Αυτό έχει σχέση με το ότι εκτός από το Φυσικό Φαινόμενο του Θερμοκηπίου υπάρχει και το «Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου».

Τι είναι όμως το Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου; Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός, ότι όλα τα αέρια του φυσικού φαινομένου του θερμοκηπίου έχουν και ανθρωπογενή προέλευση. Έτσι ο άνθρωπος με τις διάφορες δραστηριότητές του, που έχουν σαν συνέπεια την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου, συντείνει στην αύξηση της συγκέντρωσης των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την εντατικοποίηση του φυσικού φαινομένου του θερμοκηπίου, δηλαδή την περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης. Αυτό όμως ακριβώς το φαινόμενο, δηλαδή την περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης, που οφείλεται στην ανθρωπογενή εκπομπή των αερίων του θερμοκηπίου, το ονομάζουμε «Πρόσθετο ή Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου». Το πραγματικό πρόβλημα για την ανθρωπότητα είναι αυτό ακριβώς το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Τα σημαντικότερα αέρια του ανθρωπογενούς φαινομένου του θερμοκηπίου είναι τα εξής 5 (με τη σειρά σπουδαιότητάς των): Διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, υποξείδιο του αζώτου, ορισμένα αέρια που περιέχουν φθόριο και το όζον. Συγκεκριμένα το διοξείδιο του άνθρακα είναι υπεύθυνο για τα 61% της επιπλέον αύξησης της μέσης θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνειας της Γης (όπως εξηγήσαμε προηγουμένως αυτός είναι ο ορισμός του ανθρωπογενούς φαινομένου του θερμοκηπίου). Υπενθυμίζουμε, ότι το διοξείδιο του άνθρακα είναι το κύριο προϊόν της καύσης των ορυκτών καυσίμων (αφού κατά τη δημιουργία του διοξειδίου του άνθρακα ελευθερώνεται η θερμότητα που είναι ο λόγος για τον οποίο καίμε τα καύσιμα).

Το 1760 περίπου ξεκίνησε η βιομηχανική επανάσταση κατ’ αρχάς στην Ευρώπη και μετά στις ΗΠΑ. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση έχουμε κάψει τεράστιες ποσότητες ορυκτών καυσίμων και επομένως έχουμε οδηγήσει στην ατμόσφαιρα τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα. Επομένως όσο πιο πολλά ορυκτά καύσιμα καίγονται, τόσο μεγαλύτερες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα καταλήγουν στην ατμόσφαιρα και επομένως τόσο πιο πολύ ενισχύεται το «Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου».

Επομένως, αφού, όπως αποδείξαμε, υπάρχει το φυσικό φαινόμενο του θερμοκηπίου, είναι βέβαιο, ότι το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου θα έχει σαν συνέπεια σίγουρα μία περαιτέρω αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης.

Το Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου

Το Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου, έχει όπως εξηγήσαμε σα συνέπεια μία περαιτέρω αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης. Είναι και ένα παράδειγμα με το οποίο μπορούμε να περιγράψουμε πώς μπορεί κάποιος να παρασυρθεί, εκφέροντας γνώμη για ένα θέμα το οποίο δεν κατέχει «σφαιρικά», δηλαδή από όλες τις πλευρές του.

Μπορεί δηλαδή να πει, ότι τοανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι κάτι θετικό, αφού θα μεγαλώσει η μέση θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης και επομένως θα καταναλώνουμε λιγότερη ενέργεια τον χειμώνα για να θερμάνουμε τα σπίτια μας, κάτι το οποίο είναι και σωστό.

Αν όμως του λείπει η «σφαιρική» γνώση του αντικειμένου δε θα γνωρίζει, ότι το Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου εκτός από αυτήν την θετική ιδιότητα, έχει αρκετές αρνητικές ιδιότητες. Στη συνέχεια θα περιγράψουμε 3 από τις σημαντικότερες αρνητικές ιδιότητες του ανθρωπογενούς φαινομένου του θερμοκηπίου.

Άνοδος της Στάθμης της Θάλασσας

Η πρώτη σημαντική αρνητική ιδιότητα του ανθρωπογενούς φαινομένου του θερμοκηπίου είναι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας. Και γιατί αυτό; Διότι αφού θα αυξηθεί η θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια της Γης, θα αυξηθεί και η θερμοκρασία του νερού των ωκεανών, των θαλασσών κ.λπ. Όταν όμως το νερό θερμαίνεται, διαστέλλεται, δηλαδή μεγαλώνει ο όγκος του. Έτσι θα μεγαλώσει ο όγκος του νερού των θαλασσών και αφού η λεκάνη μέσα στην οποία βρίσκεται το νερό της θάλασσας δεν αλλάζει, θα ανέβει η στάθμη της θάλασσας.

Ένας επιπλέον λόγος για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας είναι, ότι με την αύξηση της θερμοκρασίας, ένα μέρος των παγετώνων, που βρίσκονται επάνω στη στεριά, θα λειώσει με αποτέλεσμα ένα μέρος αυτού του νερού να χυθεί στη θάλασσα. Είναι σημαντικό όμως, ότι για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας ρόλο θα παίξει μόνο το λιώσιμο των παγετώνων που βρίσκονται επάνω στη στεριά.

Το λιώσιμο ενός παγόβουνου, που επιπλέει ήδη επάνω στη θάλασσα, δεν έχει καμία επίδραση στη στάθμη της θάλασσας.

Υπάρχουν όμως χώρες των οποίων οι παραλίες έχουν από χαμηλό μέχρι πολύ χαμηλό υψόμετρο. Παραδείγματα τέτοιων χωρών είναι η Αίγυπτος, το Μπανγκλαντές, η Πολωνία, το Βιετνάμ και διάφορα νησιά στην τροπική περιοχή των Ωκεανών, όπως οι Μαλδίβες και τα νησιά Μάρσαλ. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας στις χώρες αυτές θα οδηγήσει επομένως αναλόγως με την περίπτωση τουλάχιστο σε πλημμύρες μέχρι όμως και στην πλήρη εξαφάνιση ολόκληρων παραλιακών περιοχών.

Μετατόπιση των Κλιματικών Ζωνών

Η δεύτερη σημαντική αρνητική ιδιότητα του ανθρωπογενούς φαινομένου του θερμοκηπίου είναι η μετατόπιση των κλιματικών ζωνών. Με το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου αυτό που είναι βέβαιο, είναι, ότι θα αυξηθεί η μέση θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια της Γης. Η άνοδος όμως της θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης δεν θα είναι ίδια παντού. Δηλαδή η θερμοκρασία αλλού θα αυξηθεί πολύ, αλλού λίγο, και αλλού δε θα αυξηθεί καν αλλά θα μειωθεί. Έτσι θα υπάρξει στους διάφορους τόπους της Γης ανακατανομή τόσο των θερμοκρασιών όσον όμως με αυτόν τον τρόπο και των ποσοτήτων του νερού που θα εξατμίζονται. Αλλά όχι μόνο αυτό. Αφού θα αλλάξουν οι θερμοκρασίες στους διαφόρους τόπους, θα αλλάξουν και τα συστήματα των ανέμων, αφού οι διευθύνσεις των ανέμων επάνω από ένα τόπο εξαρτώνται και από τις θερμοκρασίες που επικρατούν στον τόπο αυτό. Έτσι θα έχουμε επίδραση στο παγκόσμιο κλίμα και μετατόπιση των κλιματικών ζωνών. Δηλαδή, στις πιο ακραίες περιπτώσεις μπορεί οάσεις να μεταβληθούν σε ερήμους και έρημοι σε οάσεις. Για την περιοχή μας προβλέπονται προβλήματα λειψυδρίας και μετατόπιση του κλίματος της Σαχάρας προς τον Βορρά. Αυτό όμως δεν μας εμποδίζει σε κάθε «μοντέρνα» νέα οικοδομή και μάλιστα δίπλα στη θάλασσα να φτιάχνουμε και μία … πισίνα!

Αύξηση τόσο του Αριθμού όσο και της Έντασης των Ακραίων Καιρικών Φαινομένων

Η τρίτη σημαντική αρνητική ιδιότητα του ανθρωπογενούς φαινομένου του θερμοκηπίου είναι η αύξηση τόσο του αριθμού όσο και της έντασης των ακραίων καιρικών φαινομένων.

Ας περιγράψουμε όμως ένα μόνο ακραίο καιρικό φαινόμενο που σχετίζεται με την ένταση μίας βροχόπτωσης και είναι ακριβώς αυτό το φαινόμενο με την ονομασία DANIEL, που δημιούργησε κυρίως στη χώρα μας τα γνωστά τεράστια προβλήματα:

Υπάρχουν όργανα με τα οποία μπορεί να οριστεί το ύψος της βροχής που πέφτει σε έναν τόπο π.χ. στη διάρκεια ενός έτους. Ένα τέτοιο όργανο είναι ένα δοχείο, το οποίο αυτόματα ανοίγει, όταν αρχίζει να βρέχει και κλείνει, όταν τελειώσει η βροχή Αν χρησιμοποιήσουμε ένα τέτοιο όργανο στη διάρκεια ενός έτους και μετρήσουμε το ύψος της βροχής μέσα στο όργανο σε χιλιοστά του μέτρου, τότε προκύπτει το μέγεθος: «Ύψος της βροχής στον τόπο αυτό σε χιλιοστά του μέτρου». Η χώρα μας έχει ένα μέσο ετήσιο ύψος βροχής περίπου 700 χιλιοστά του μέτρου και ευρίσκεται με αυτόν τον τρόπο βάσει των στοιχείων της Παγκόσμιας Τράπεζας στη θέση 122από 190 χώρες για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία. Σίγουρα όμως έχετε ακούσει περισσότερες φορές το τελευταίο διάστημα στις ειδήσεις, ότι ήδη υπάρχουν τοποθεσίες, όπου π.χ. στο διάστημα μόνο μερικών ωρών πέφτει η ποσότητα βροχής, που ημέρεςέπεφτε στο παρελθόν κατά τη διάρκεια περισσοτέρων μηνών! Και αν υπάρχει αμφιβολία προς τούτο, παρακολουθείστε το εξής: Από τις 4 έως τις 7 Σεπτεμβρίου του 2023, δηλαδή για 3-4 ημέρες έπληξε τη Χώρα μας και ιδιαίτερα τη Θεσσαλία το ακραίο καιρικό φαινόμενο με την ονομασία DANIEL. Τότε έπεσαν στη Ζαγορά Πηλίου συνολικά 910 χιλιοστά του μέτρου βροχής, δηλαδή σε 3-4 ημέρες έπεσε τόση βροχή όσο πέφτει στην Ελλάδα σε περισσότερο από15 μήνες, δηλαδή ακριβώς 475 ημέρες!!! Ε, αυτό είναι βεβαίως ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο, διότι αυτό δεν ήταν βροχή που έπεφτε με σταγόνες, αλλά με κουβάδες! Για ένα τέτοιο φαινόμενο κανένα υπάρχον φράγμα, ρέμα, ποτάμι ή αποχετευτικό σύστημα όμβριων υδάτων δεν είναι προετοιμασμένο.

Αυτό που συνέβη στη Θεσσαλία κατά τη διάρκεια του DANIELήταν το πιο ακραίο καιρικό φαινόμενο (σε σχέση με βροχόπτωση) που καταγράφηκε ποτέ από τότε που καταγράφονται τέτοια φαινόμενα. Αυτό το επιβεβαίωσαν πολλοί

Έγκυροι Ευρωπαίοι Μετεωρολόγοι.

Η Κλιματική Αλλαγή.

Αιτίες για την Κλιματική Αλλαγή

Το κλίμα της Γης μας επηρεάζεται βεβαίως από πολλούς παράγοντες, οι οποίοι

μπορεί να είναι ή φυσικοί ή ανθρωπογενείς:

Παλαιοντολογικές αλλαγές του Κλίματος είχαν αποκλειστικά φυσικές αιτίες, παραδείγματα των οποίων είναι:

Αλλαγές της δραστηριότητας του Ήλιου με συνέπεια την αλλαγή της ηλιακής ακτινοβολίας, που εκπέμπεται προς τη Γη.
Αλλαγές των παραμέτρων της τροχιάς της Γης περί τον Ήλιο (π.χ. μεγίστη και ελαχίστη απόσταση της Γης από τον Ήλιο, ή κλίση του άξονα της Γης) με αποτέλεσμα να αλλάζει το μέγεθος της ηλιακής ακτινοβολίας που δέχεται η Γη.
Ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Μετατόπιση των ηπείρων της Γης.
Το φαινόμενο Ελ-Νίνιο.

Σχεδόν όλες όμως οι φυσικές αιτίες για την αλλαγή του κλίματος, που προανέφερα, συντελούνται σε μεγάλη χρονική κλίμακα.

Τουλάχιστον όμως από την αρχή της βιομηχανικής επανάστασης, δηλαδή γύρω στο 1760, εκτός από τις φυσικές αιτίες υπάρχουν και ανθρωπογενείς αιτίες για την αλλαγή του κλίματος. Μερικά παραδείγματα των ανθρωπογενών αιτιών για την αλλαγή του κλίματος είναι:

Ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Αλλαγή της συμπεριφοράς της επιφάνειας της Γης, ή και του συστήματος Γη – Ατμόσφαιρα στο να απορροφά ή να αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία (π.χ. μεταβάλλοντας ένα παρθένο δάσος σε καλλιεργήσιμη περιοχή).
Μεταβολή των χημικών συνθηκών της ατμόσφαιρας μέσω των εκπομπών διαφόρων ρύπων (π.χ. εκπομπή αιωρουμένων σωματιδίων και αεροζόλ, που αντανακλούν ένα μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας, οδηγώντας έτσι σε μείωση της θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης, δηλαδή αντίθετα από το φαινόμενο του θερμοκηπίου).

Η παγκόσμια Επιστημονική Κοινότητα πιστεύει όμως σχεδόν στην απόλυτη πλειοψηφία της, ότι η κλιματική αλλαγή που παρατηρείται τις τελευταίες δεκαετίες οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Υπάρχει όμως και μία μικρή μειονότητα Επιστημόνων (μεταξύ αυτών υπάρχουν και ορισμένοι σοβαροί Επιστήμονες) που αμφισβητούν, ότι το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι ο κύριος λόγος της κλιματικής αλλαγής.

Όσα έπονται βασίζονται στα όσα πιστεύει η συντριπτική πλειοψηφία της παγκόσμιας Επιστημονικής Κοινότητας. Αφού λοιπόν το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι ο κύριος λόγος για την κλιματική αλλαγή και η κλιματική αλλαγή είναι αρνητική για την ανθρωπότητα, προκειμένου να εργαστούμε ενάντια στην κλιματική αλλαγή πρέπει να μειώσουμε τις εκπομπές των αερίων, που είναι υπεύθυνα για το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Παγκόσμια Αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής

Το 1988 ιδρύθηκε από δύο οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών, δηλαδή του «Παγκόσμιου Οργανισμού Μετεωρολογίας» και του «Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών» η «Διακυβερνητική Ομάδα για τις Κλιματικές Αλλαγές» (IPCC: Intergovernmental Panel on Climate Change). Η IPCC δημιουργήθηκε για να αξιολογεί επιστημονικά τις κλιματικές αλλαγές. Χιλιάδες επιστήμονες συμμετέχουν σ’ αυτήν εκδίδοντας κάθε περίπου 5-6 χρόνια μια έκθεση, που αποστέλλεται στις κυβερνήσεις για να μπορούν να προσανατολίσουν τα μέτρα που πρέπει να πάρουν. Η IPCC έχει εκδώσει μέχρι σήμερα 6 εκθέσεις (1990, 1995, 2001, 2007, 2013-2014 και 2021-2023).

Τον Ιούνιο του 1992 έλαβε χώρα στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας η «Δεύτερη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη». Εκεί υπεγράφη η «Σύμβαση – Πλαίσιο για την Κλιματική Αλλαγή» απ’ όλες σχεδόν τις χώρες του Πλανήτη (Η Ελλάδα κύρωσε τη Σύμβαση κάνοντάς τη νόμο του Κράτους το 1994). Ο τελικός στόχος της Σύμβασης ήταν να επιτευχθεί η σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε ένα τέτοιο επίπεδο, ώστε να αποτραπεί μία επικίνδυνη επίπτωση στο κλίμα της Γης.

Προς τούτο υπεγράφησαν μέχρι τώρα 3 Πρωτόκολλα, δηλαδή το Πρωτόκολλο του Κιότο (1997) , των Παρισίων (2015) και της Γλασκώβης (2021).

Στη συνέχεια θα αναφέρουμε τους στόχους του Πρωτοκόλλου της Γλασκώβης, δηλαδή του πιο πρόσφατου Πρωτοκόλλου. Πριν όμως αυτό θα αναφέρουμε, ότι στο 2^ο Πρωτόκολλο των Παρισίων οι Επιστήμονες είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι προκειμένου η κλιματική αλλαγή της Γης μας να μην έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τον Πλανήτη μας, πρέπει η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης να μην είναι μεγαλύτερη από 1,5ºC άντε το πολύ 2,0ºC σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή.

Πρωτόκολλο της Γλασκώβης

Μερικές από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Γλασκώβη είναι:

Περισσότερες από 450 εταιρείες με περιουσιακά στοιχεία 130 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δεσμεύτηκαν μέχρι το 2050 να έχουν μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, δηλαδή καθόλου διοξείδιο του άνθρακα.
Οι αυτοκινητοβιομηχανίες συμφώνησαν να μην πωλούν πλέον βενζινοκίνητα οχήματα μετά το 2040.
Οι ΗΠΑ και περισσότερες από 20 χώρες δεσμεύτηκαν στα αεροπορικά τους ταξίδια να μην δημιουργείται πλέον το αέριο του θερμοκηπίου διοξείδιο του άνθρακα μετά το 2050.
Συμφωνία για τον περιορισμό του πιο ρυπογόνου καυσίμου, δηλαδή του άνθρακα (δηλαδή του κάρβουνου).

Από τα ανωτέρω γίνεται φανερό, ότι η Παγκόσμια Επιστημονική Κοινότητα παραδέχεται μονοσήμαντα, ότι η σπουδαιότερη αιτία για την κλιματική αλλαγή της Γης μας είναι το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου, γι’ αυτό και τα μέτρα που επιβάλει αφορούν αποκλειστικά στη μείωση των εκπομπών των αερίων του ανθρωπογενούς φαινομένου του θερμοκηπίου και ιδιαίτερα του σπουδαιότερου αερίου δηλαδή του διοξειδίου του άνθρακα, δηλαδή τελικά επιβάλει την απαγόρευση της καύσης των ορυκτών καυσίμων.

Η ΙΣΧΥΟΥΣΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ

Η Πατρίδα μας υπό την πίεση όλων των Πρωτοκόλλων που έχει (ως χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης) προσυπογράψει έχει πάρει εδώ και αρκετά χρόνια την απόφαση να εγκαταλείψει την καύση των ορυκτών καυσίμων ακολουθώντας την «πράσινη ανάπτυξη», δηλαδή χρησιμοποιώντας τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Επομένως δεν έχει καμία έννοια σήμερα να αντιδρούν οι διάφοροι «ξερόλες» με ημιμαθή κριτήρια και να ζητούν αλλαγές στην εθνική ενεργειακή πολιτική. Εάν τα διάφορα «σαΐνια» είχαν «κότσια», να το είχαν πράξει πριν από χρόνια και όχι σήμερα!

Στο τέλος του Άρθρου, θα Σας περιγράψω με τον τίτλο ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: «Μία άλλη Ενεργειακή Πολιτική της Πατρίδας μας» μία προσπάθεια που θα είχα καταβάλει εγώ για μία άλλη ενεργειακή πολιτική, αν προ ετών όριζα τα της Ενεργειακής Πολιτικής της Πατρίδας μας. Τώρα όμως δεν υπάρχουν τέτοιες δυνατότητες.

Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ)

Η ανάγκη περιορισμού ή ακόμη και η απαγόρευση της καύσης των ορυκτών καυσίμων (προκειμένου να μην καταλήγει στην ατμόσφαιρα το αέριο του θερμοκηπίου διοξείδιο του άνθρακα), προϋποθέτει, ότι υπάρχουν πηγές ενέργειας που πληρούν τουλάχιστο 2 συνθήκες: 1) Ότι οι πηγές αυτές ενέργειας υπάρχουν άφθονες, ώστε να καλύψουν τα τεράστια ποσά ενέργειας που κερδίζαμε μέχρι τώρα από την καύση των ορυκτών καυσίμων και 2) Ότι θα είναι διαθέσιμες για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Και ώ του θαύματος υπάρχουν τέτοιες μορφές ενέργειας! Οι μορφές αυτές ενέργειας ονομάζονται Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ή και απλώς ΑΠΕ (από τα αρχικά των τριών λέξεων) και έχουν ως βάση σχεδόν αποκλειστικά τον Ήλιο, αλλά και λίγο το εσωτερικό της Γης, δηλαδή τη γεωθερμία και την Σελήνη, δηλαδή την παλιρροιακή ενέργεια. Επομένως θα υπάρχουν για πάντα, δηλαδή όσο θα υπάρχει ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη.

Υπολογισμοί έχουν δείξει ότι η υπάρχουσα συνολική ενέργεια των ΑΠΕ για ένα οποιοδήποτε χρονικό διάστημα είναι τρεις χιλιάδες φορές (!) περισσότερη από τις ανάγκες σε ενέργεια της ανθρωπότητας για το ίδιο χρονικό διάστημα. Βέβαια ο άνθρωπος για μία σειρά από λόγους δεν είναι σε θέση να εκμεταλλευτεί όλο αυτό το τεράστιο ποσό της διαθέσιμης ενέργειας των ΑΠΕ (π.χ. σκεφτείτε τα τεράστια ποσά της ηλιακής ενέργειας επάνω από την επιφάνεια των ωκεανών). Παρ’ όλα αυτά το εκμεταλλεύσιμο δυναμικό των ΑΠΕ υπολογίζεται, ότι είναι το 6πλάσιο της σημερινής παγκόσμιας κατανάλωσης σε ενέργεια!

Όταν ξεκίνησε η συζήτηση για τις ΑΠΕ, η παγκόσμια κοινή γνώμη διχάστηκε όσο ποτέ νωρίτερα. Το τραγικό για την ανθρωπότητα είναι, ότι αν η συζήτηση αυτή είχε αρχίσει μερικές δεκαετίες αργότερα, όλοι θα ήταν σύμφωνοι και ευτυχείς για τις ΑΠΕ. Ο λόγος είναι ο εξής: Μετά από μερικές δεκαετίες δεν θα υπάρχουν πλέον τα περισσότερα ορυκτά καύσιμα, διότι απλούστατα θα έχουν εξαντληθεί. Έτσι οι άνθρωποι θα ήταν ευτυχείς αν είχαν τις ΑΠΕ από τις οποίες θα έπαιρναν την ενέργεια που στο παρελθόν έπαιρναν από τα ορυκτά καύσιμα, τα οποία όμως δεν θα υπήρχαν πλέον.

Η χρήση λοιπόν των ΑΠΕ είναι μία ευεργεσία για την ανθρωπότητα, αφού μας προετοιμάζουν ώστε η μετάβαση στην εποχή μετά την εξάντληση των ορυκτών καυσίμων, που θα έλθει έτσι και αλλιώς μετά από μερικές δεκαετίες, να γίνει ήπια.

Οι Σπουδαιότερες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ)

Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ΑΠΕ. Στην Ιστοσελίδα μου (βλέπε Βιογραφικό μου) έχω περιγράψει αναλυτικά 13 διαφορετικές ΑΠΕ. Οι περισσότερες όμως από αυτές τις ΑΠΕ δεν χρησιμοποιούνται στην Πατρίδα μας. Οι ΑΠΕ, που έχουν το δυναμικό να προσφέρουν στον άνθρωπο άφθονη ενέργεια για τις ανάγκες του, δηλαδή τόση ενέργεια όσο παίρναμε μέχρι τώρα από την καύση των ορυκτών καυσίμων είναι κυρίως 2, δηλαδή τα Φωτοβολταϊκά, που μετατρέπουν απ’ ευθείας την ηλιακή ενέργεια σε ηλεκτρικό ρεύμα και οι Ανεμογεννήτριες που μετατρέπουν την δύναμη του ανέμου σε ηλεκτρικό ρεύμα. Στη συνέχεια θα περιγράψουμε επιγραμματικά τις 2 αυτές ΑΠΕ.

Φωτοβολταϊκά

Ένα φωτοβολταϊκό κύτταρο αποτελείται από δύο πλάκες πυριτίου. Οι πλάκες αυτές, που είναι η μία επάνω στην άλλη, έχουν διαστάσεις π.χ. 10×10 εκατοστά του μέτρου και έχουν η κάθε μία εκτός από το πυρίτιο ως πρόσμειξη ένα επιπλέον στοιχείο αλλά διαφορετικό η μία από την άλλη (π.χ. βόριο και φώσφορο). Έτσι, όταν πέσει επάνω στις πλάκες το ηλιακό φως (και συγκεκριμένα τα φωτόνια), οι πλάκες θερμαίνονται, και αποκτούν ένα ηλεκτρικό δυναμικό, διαφορετικό όμως η μία πλάκα από την άλλη λόγω της διαφορετικής πρόσμειξης που έχει η μία πλάκα από την άλλη. Επομένως αν βάλουμε στην κάθε πλάκα ένα ηλεκτρόδιο και συνδέσουμε τα δύο ηλεκτρόδια, τότε περνάει ένα ηλεκτρικό ρεύμα. Ένα σύνολο φωτοβολταϊκών κυττάρων που είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους ονομάζεται φωτοβολταϊκό πλαίσιο. Αυτά τα πλαίσια βλέπουμε, όταν αντικρίζουμε μία συνηθισμένη μεγάλη φωτοβολταική εγκατάσταση.

Παρεμπιπτόντως το ηλεκτρικό ρεύμα που παράγεται από ένα φωτοβολταϊκό κύτταρο είναι συνεχές, Εύκολα όμως μπορεί με έναν Αντιστροφέα ή Μετατροπέα ή Αναστροφέα (αυτό που κάποιος Συνομιλητής κατά τη διάρκεια των Ερωταπαντήσεων αποκαλούσε Inverter) να μεταβληθεί σε εναλλασσόμενο ρεύμα και επομένως να χρησιμοποιηθεί είτε απ’ ευθείας σε οικιακές ηλεκτρικές συσκευές είτε να διοχετευτεί στο δημόσιο δίκτυο. Ο ίδιος Συνομιλητής δήλωνε ότι είναι υπέρ των φωτοβολταϊκών, συγχρόνως όμως ψεγάδιαζε την μη ικανοποιητική έρευνα στον τομέα των Inverter. Λαμβανομένου όμως υπ’ όψη, ότι σε παγκόσμια κλίμακα είναι εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύς με Φωτοβολταϊκά που αντιστοιχεί περίπου στο 60πλάσιο της συνολικής εγκατεστημένης ηλεκτρικής ισχύος της Ελλάδος και ο Inverter είναι ένα απαραίτητο μέρος μίας φωτοβολταικής εγκατάστασης, μπορεί να υπάρξει και αμφιβολία για την ορθότητα αυτού του ισχυρισμού.

Ανεμογεννήτριες

Όταν φυσάει ισχυρός άνεμος, τότε η δύναμη του ανέμου γυρίζει τα πτερύγια της ανεμογεννήτριας. Τα πτερύγια αυτά βρίσκονται επάνω σε έναν άξονα που έτσι γυρίζει. Στον άξονα όμως της ανεμογεννήτριας είναι συνδεδεμένη και μία ηλεκτρογεννήτρια, η οποία, όπως ο άξονάς της στρέφεται, στρέφεται και αυτή. Έτσι στους δύο πόλους της ηλεκτρογεννήτριας υπάρχει μία τάση και αν συνδεθεί ένας καταναλωτής ρέει μέσα του ηλεκτρικό ρεύμα.

Προτερήματα από τη Χρήση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)

Όταν χρησιμοποιούμε τις ΑΠΕ για να αντικαταστήσουμε την καύση των ορυκτών καυσίμων, η χρήση αυτή των ΑΠΕ έχει τα εξής προτερήματα:

Τα Φωτοβολταϊκά και οι Ανεμογεννήτριες, όπως οι περισσότερες ΑΠΕ δεν παράγουν διοξείδιο του άνθρακα και επομένως δρουν ενάντια στην κλιματική αλλαγή της Γης μας και επομένως αποφεύγεται η πιθανότητα καταστροφής του Πλανήτη μας.
Χρησιμοποιώντας τις ΑΠΕ παράγουμε ενέργεια δίχως την καύση των ορυκτών καυσίμων. Επομένως αποφεύγουμε τη δημιουργία όλων των ρύπων που περιγράψαμε στο Κεφάλαιο: «Δημιουργία Ρύπων κατά την Καύση των Ορυκτών Καυσίμων», με αποτέλεσμα να αποφεύγονται όλες οι ασθένειες που προξενούν οι ρύποι στον άνθρωπο και στους λοιπούς αποδέκτες. Για να αντιληφθείτε ποια σύγχυση επικρατεί στην κοινωνία γύρω από τις ΑΠΕ, μία μητέρα έγραψε την εξής ανοησία: «Ενδιαφέρομαι για την υγεία των παιδιών μου, για αυτό είμαι ενάντια στις Ανεμογεννήτριες». Ναι αλλά ευγενεστάτη Κυρία, η λειτουργία μίας ανεμογεννήτριας δεν παράγει ρύπους, τους οποίους θα δημιουργούσε η καύση των ορυκτών καυσίμων, που θα ήταν αναγκαία, αν δεν υπήρχε η ανεμογεννήτρια και μόνο τότε θα κινδύνευε πράγματι η υγεία των παιδιών Σας!
Τα ορυκτά καύσιμα μετά από ένα χρονικό διάστημα μερικών δεκαετιών δεν θα υπάρχουν πια, διότι θα έχουν απλά εξαντληθεί! Έτσι, όσο γρηγορότερα ξεκινήσουμε την αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων με τις ΑΠΕ, τόσο μεγαλύτερη πείρα θα έχουμε αποκτήσει με αυτές, οπότε η μετάβαση στην αποκλειστική χρήση των ΑΠΕ θα επιτευχθεί δίχως μεγάλα προβλήματα.
Μετά υπάρχει και κάτι άλλο που επιβάλει την χρήση των ΑΠΕ και λέγεται αειφόρος ή βιώσιμη ανάπτυξη. Δυστυχώς πολλοί λίγοι στην Πατρίδα μας γνωρίζουν, ότι σα χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουμε αναλάβει υποχρεώσεις και σε σχέση με τη «βιώσιμη ανάπτυξη. Βιώσιμη λοιπόν είναι η ανάπτυξη, που ικανοποιεί τις ανάγκες των παρόντων γενεών, χωρίς να υπονομεύει τις δυνατότητες των μελλοντικών γενεών να ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες και να επιλέγουν το δικό τους στυλ ζωής. Έτσι, όσο πιο γρήγορα χρησιμοποιήσουμε τις ΑΠΕ, τόσο μεγαλύτερη διάρκεια θα έχουν τα ορυκτά καύσιμα και έτσι τόσο περισσότερες γενεές θα μπορέσουν να τα χρησιμοποιήσουν. Μάλιστα με αυτόν τον τρόπο τα ορυκτά καύσιμα θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν από τις μελλοντικές γενεές για πιο σημαντικότερους σκοπούς απ’ ότι σήμερα, που είναι μόνο η καύση τους.

Προβλήματα με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ)

Όπως και στη ζωή, όπου δεν υπάρχει τίποτα το τέλειο, έτσι και οι ΑΠΕ έχουν τα θετικά τους και τα αρνητικά τους. Στη συνέχεια θα περιγράψουμε τα σπουδαιότερα αρνητικά των ΑΠΕ (τα θετικά τα αναφέραμε προηγουμένως). Τονίζουμε όμως με έμφαση και τώρα, ότι οι αποφάσεις για την πράσινη ανάπτυξη, δηλαδή οι αποφάσεις για τη χρήση των ΑΠΕ έχουν ήδη ληφθεί και ότι, όπως περιγράψαμε προηγουμένως, οι αποφάσεις αυτές είναι συνολικά προς το συμφέρον της ανθρωπότητας, ανεξάρτητα από τα προβλήματα των ΑΠΕ, που θα ακολουθήσουν.

Τα Φωτοβολταϊκά

Τα φωτοβολταϊκά μετατρέπουν απ’ ευθείας την ηλιακή ενέργεια σε ηλεκτρικό ρεύμα. Επομένως δεν μπορούν να δημιουργήσουν ηλεκτρικό ρεύμα ούτε κατά την διάρκεια της νύχτας, ούτε κατά την διάρκεια της ημέρας όταν υπάρχει ισχυρή συννεφιά. Αυτό έχει σα συνέπεια, ότι προκειμένου να παράξουμε ένα συγκεκριμένο ποσό ηλεκτρικής ενέργειας με τα φωτοβολταϊκά, πρέπει να εγκαταστήσουμε ένα δυσανάλογα μεγάλο ποσό φωτοβολταικής ηλεκτρικής ισχύος.

Αυτό θα γίνει αμέσως κατανοητό από το εξής παράδειγμα: Στη Γερμανία (για την οποία έχουμε πολλά στατιστικά στοιχεία), το έτος 2020 η εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύς των φωτοβολταϊκών ήταν τα 26,3% της συνολικής εγκατεστημένης ηλεκτρικής ισχύος, ενώ η ηλεκτρική ενέργεια που παρήχθη επίσης για το 2020 από τα φωτοβολταϊκά ήταν μόνο τα 9,5% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη. Αυτό βέβαια είναι ευκατανόητο από τα όσα εκθέσαμε προηγουμένως, δηλαδή ότι τα φωτοβολταϊκά δεν λειτουργούν όταν δεν υπάρχει ηλιακή ακτινοβολία, δηλαδή τη νύχτα αλλά και την ημέρα όταν υπάρχει συννεφιά.

Οι Ανεμογεννήτριες

Για να κινηθούν τα πτερύγια μίας ανεμογεννήτριας και επομένως να παραχθεί ηλεκτρικό ρεύμα, πρέπει ο άνεμος να έχει μία ελάχιστη ταχύτητα περίπου 3 μέτρα ανά δευτερόλεπτο (ανάλογα με το μέγεθος της ανεμογεννήτριας). Ο συσχετισμός που αναφέραμε προηγουμένως για τα φωτοβολταϊκά, δηλαδή 26,3% εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύς και 9,5% παραχθείσα ηλεκτρική ενέργεια, είναι μεν και για τις ανεμογεννήτριες όχι πολύ καλός, αλλά πολύ καλλίτερος από ότι για τα φωτοβολταϊκά. Αυτό έχει σχέση με το ότι οι ανεμογεννήτριες τοποθετούνται μόνο σε τόπους με μεγάλη ταχύτητα του ανέμου (π.χ. σε παραλίες ή σε μέρη με μεγάλο υψόμετρο, αφού η ταχύτητα του ανέμου μεγαλώνει με το ύψος όπου σπάνια η ταχύτητά του είναι μικρότερη των 3 μέτρων ανά δευτερόλεπτο). Έτσι μία ανεμογεννήτρια σπάνια δεν λειτουργεί και πάντως πολύ σπανιότερα από ότι τα φωτοβολταϊκά. Αυτό γίνεται κατανοητό με το επόμενο παράδειγμα: Πάλι στη Γερμανία η συνολική εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύς των ανεμογεννητριών ήταν το 2020 τα 27,9% της συνολικής εγκατεστημένης ηλεκτρικής ισχύος, ενώ η ηλεκτρική ενέργεια που παρήχθη επίσης για το 2020 από τις ανεμογεννήτριες ήταν τα 24,4% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη. Δηλαδή ο συσχετισμός: ποσοστιαία παραχθείσα ηλεκτρική ενέργεια δια της ποσοστιαίας εγκατεστημένης ηλεκτρικής ισχύος είναι για τις ανεμογεννήτριες πολύ καλλίτερος από ότι για τα φωτοβολταϊκά.

Ο δε συνολικός αριθμός των εγκατεστημένων ανεμογεννητριών στη Γερμανία το 2020 ήταν 31 109 ανεμογεννήτριες. Αυτό οφείλεται στο ότι η συνήθης ισχύς μίας ανεμογεννήτριας είναι σχετικά πολύ μικρή. Αναλογιστείτε, ότι η ισχύς της μεγαλύτερης ανεμογεννήτριας που κατασκευάστηκε μέχρι σήμερα είναι μόνο 14 Μεγαβάτ (και αυτή η ανεμογεννήτρια είναι μία, ενώ όλες οι άλλες έχουν μικρότερη ισχύ). Στη συνέχεια θα απαντήσουμε στο ερώτημα: Αφού η Γερμανία έχει 31 109 ανεμογεννήτριες, πόσες θα πρέπει να έχει η Ελλάδα; Την αναγωγή θα την κάνουμε απλοποιημένα βάσει του πληθυσμού των 2 Χωρών. Έτσι, αφού η Γερμανία έχει 7,6 φορές μεγαλύτερο πληθυσμό από ότι η Χώρα μας, αυτό σημαίνει, ότι η Χώρα μας θα πρέπει να έχει το 1/7,6 των 31 109 ανεμογεννητριών, δηλαδή 4 093 ανεμογεννήτριες και αυτό έχοντας καλύψει μόνο τα 24,4 % των αναγκών μας σε ηλεκτρική ενέργεια. Αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουν οι Πολίτες, κάτι που σημαίνει, ότι αφού έχει ληφθεί η απόφαση της πράσινης ενέργειας (για το καλό του Πλανήτη και της υγείας των Πολιτών), δεν μπορεί ο κάθε άσχετος να μας λέει π.χ. «είμαι ενάντια στις ανεμογεννήτριες, γιατί με ενοχλεί η εικόνα τους επάνω στο βουνό μας …». Τι προτιμούν να έχουν την … άσχημη εικόνα ή να καταστραφεί η Γη μας;

Εδώ χρησιμοποιήσαμε για την αναγωγή απλοποιημένα τον πληθυσμό των 2 χωρών. Βέβαια οι συνθήκες στην Ελλάδα (ηλιοφάνεια και ταχύτητα του ανέμου) είναι ευνοϊκότερες από ότι στη Γερμανία, κάτι που σημαίνει, ότι τα νούμερα που χρησιμοποιήσαμε για τη Γερμανία τόσο για τα φωτοβολταϊκά, όσο και για τις ανεμογεννήτριες είναι ευνοϊκότερα στην Πατρίδα μας. Αυτό όμως δεν αλλάζει ιδιαίτερα το νόημα των προηγούμενων συσχετισμών.

Τέλος ένα πρόβλημα των ανεμογεννητριών είναι, ότι ένα μέρος των πτερυγίων τους δεν είναι ανακυκλώσιμο. Αυτό όμως αντιμετωπίζεται, διότι έχει ήδη αντιμετωπιστεί ακόμη και η διάθεση των ραδιενεργών αποβλήτων από τα πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, τα οποία (ραδιενεργά απόβλητα) παραμένουν ραδιενεργά ανάλογα με το στοιχείο ακόμη και για χιλιάδες χρόνια! Δίπλα στο πρόβλημα της διαχείρισης των ραδιενεργών αποβλήτων (το οποίο έχει λυθεί), ωχριά το πρόβλημα της διαχείρισης των μη ανακυκλώσιμων μερών των πτερυγίων των ανεμογεννητριών, αφού υπάρχουν αμέτρητοι τόποι, όπου μπορούν να εναποτεθούν, δίχως να ενοχλούν κανένα, αφού δεν εκπέμπουν τίποτα, αλλά απλώς δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν.

Κοινά Προβλήματα των Φωτοβολταϊκών και των Ανεμογεννητριών

Όπως εξηγήσαμε ήδη, μία κοινή αρνητική ιδιότητα των φωτοβολταϊκών και των ανεμογεννητριών είναι η κακή σχέση της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας προς την εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύ τους. Αυτό θα το περιγράψουμε στο ρεαλιστικό παράδειγμα της Γερμανικής Οικονομίας:

Προς τούτο είναι σκόπιμο κατ’ αρχάς να γνωρίζετε, ότι με μία εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύ 1 000 Μεγαβάτ μίας λιγνιτικής μονάδας (η οποία μπορεί να λειτουργεί όλο το 24ωρο και επί ένα έτος), μπορούμε να εξυπηρετήσουμε τις ανάγκες ενός πληθυσμού περίπου ενός εκατομμυρίου ανθρώπων. Έτσι η Πατρίδα μας με τα περίπου 11 εκατομμύρια ανθρώπων χρειαζόταν στο παρελθόν χοντρικά 11 000 Μεγαβάτ.

Η Γερμανία έχει έναν πληθυσμό περίπου 83,8 εκατομμυρίων. Είναι όμως άκρως βιομηχανική χώρα, έτσι ώστε δικαιολογείται, ότι το 2010 είχε μία συνολική εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύ περίπου 120 000 Μεγαβάτ (αν και ήδη το 2010 είχε ξεκινήσει αυτό που θα περιγράψουμε στη συνέχεια). Το 2020 όμως η Γερμανία είχε μία συνολική εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύ περίπου 215 000 Μεγαβάτ. Τι συνέβη λοιπόν από το 2010 έως το 2020; Αυξήθηκε η βιομηχανική παραγωγή κατά 79 % ; Κάθε άλλο! Η ηλεκτρική ενέργεια που παρήχθη το 2010 και το 2020 ήταν σχεδόν η ίδια. Αυτό που άλλαξε είναι, ότι η Γερμανία ήθελε να δείξει, ότι παράγει ένα μεγάλο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειάς της με τις ΑΠΕ της, κάτι που είχε σα συνέπεια την υπέρμετρη αύξηση της εγκατεστημένης ηλεκτρικής ισχύος των ΑΠΕ της (κυρίως των φωτοβολταϊκών της) με το αντίστοιχο κόστος για την εγκατάσταση της επί πλέον ηλεκτρικής ισχύος των ΑΠΕ της.

Αφήσαμε τελευταίο το μεγαλύτερο πρόβλημα των ΑΠΕ ως τρόπο παραγωγής ενέργειας δίχως τη χρήση της καύσης των ορυκτών καυσίμων. Οι Υπεύθυνοι που έχουν αναλάβει να υλοποιήσουν την χρήση των ΑΠΕ γνωρίζουν, ότι αυτό είναι ένα δύσκολο εγχείρημα και για αρκετό διάστημα σχεδόν ακατόρθωτο.

Επειδή τα ηλεκτρικά δίκτυα σχεδόν όλων των Ευρωπαϊκών χωρών είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους, όποιος έχει έλλειψη μπορεί να αγοράσει από μίαν άλλη χώρα όση ηλεκτρική ενέργεια του λείπει. Αυτό είναι συνήθης πρακτική. Έτσι θα μπορούμε να φανταστούμε, ότι, όταν μία χώρα έχει δυσκολίες με τις ΑΠΕ της (νύχτα και άπνοια), θα μπορέσει να αγοράσει την απαραίτητη ενέργεια από το δίκτυο μίας γειτονικής χώρας

Δεν είναι δυνατόν όμως μία χώρα ή και μία ολόκληρη περιοχή (π.χ. Νότια Ευρώπη) να βασιστεί μόνο στις φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις και τις ανεμογεννήτριες. Φανταστείτε για την περιοχή της Νότιας Ευρώπης την ύπαρξη μίας τέτοιας μετεωρολογικής κατάστασης, κατά την οποία για περισσότερες ημέρες συγχρόνως δεν φυσάει ισχυρός άνεμος και κατά τη διάρκεια της ημέρας επικρατεί ισχυρή συννεφιά. Από πού θα βρουν την απαραίτητη ενέργεια;

Μία χαρακτηριστική ιδιότητα των ΑΠΕ είναι, ότι, όταν οι συνθήκες για τις ΑΠΕ είναι άριστες, δηλαδή π.χ. έντονη ηλιακή ακτινοβολία κατά τις μεσημεριανές ώρες το καλοκαίρι και μεγάλες ταχύτητες του ανέμου, η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια από τα Φωτοβολταϊκά και τις Ανεμογεννήτριες είναι συνήθως πολύ περισσότερη από τις ανάγκες των Πολιτών. Είναι επομένως σημαντικό να υπάρχουν μέθοδοι με τις οποίες είναι δυνατή η αποθήκευση της περισσής ηλεκτρικής ενέργειας ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όταν την χρειαζόμαστε αργότερα. Επειδή όμως η Παγκόσμια Επιστημονική Κοινότητα δεν … «κοιμάται», γίνονται εντατικές έρευνες με αντίστοιχη χρηματοδότηση. Οι προσπάθειες αυτές αφορούν κυρίως στην αποθήκευση της περισσής ηλεκτρικής ενέργειας:

Με ηλεκτρο-χημικό τρόπο, σε μπαταρίες μολύβδου-οξέος, σε μπαταρίες λιθίου-ιόντων και σε μπαταρίες ροής-redox.
Με χημικό τρόπο, στην δημιουργία συνθετικών καυσίμων και κυρίως στην δημιουργία του καυσίμου υδρογόνου.
Με μηχανικό τρόπο, κυρίως χρησιμοποιώντας την περισσή ηλεκτρική ενέργεια για την κίνηση αντλιών, οι οποίες στέλνουν νερό από ένα χαμηλό υψόμετρο σε ένα υψηλότερο υψόμετρο (σε ένα φράγμα), από όπου, όταν χρειαζόμαστε την αποθηκευμένη ενέργεια, αφήνουμε το νερό να πέσει από το φράγμα στο χαμηλό υψόμετρο μέσω μίας υδροστροβιλομηχανής.

Και μία είδηση «επί του Πιεστηρίου», ότι και η Πατρίδα μας είναι πρωτοπόρος στον τομέα αυτό: Σε στρατηγική συνεργασία προχωρούν η Metlen και ο Όμιλος Τσάκου για την ανάπτυξη, κατασκευή και λειτουργία υβριδικού Σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) με Σύστημα Αποθήκευσης αποτελούμενου από φωτοβολταϊκό πάρκο ισχύος 251,9 MW και Σύστημα Αποθήκευσης ενέργειας με αναμενόμενη χωρητικότητα 375 MWh, στη Στερεά Ελλάδα.

Μέχρι όμως να λειτουργήσουν αυτές οι δυνατότητες, οι Υπεύθυνοι για την μετάβαση στην πράσινη ενέργεια γνωρίζουν, ότι χωρίς τη χρήση κάποιου άλλου καυσίμου δεν λύνεται το πρόβλημα. Έτσι, κυκλοφορεί η έκφραση «bridge fuel», δηλαδή το «καύσιμο γέφυρα» και αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από το φυσικό αέριο. Και γιατί αυτό; Διότι από τα υπάρχοντα ορυκτά καύσιμα το φυσικό αέριο είναι αυτό το καύσιμο που έχει την ελαχίστη επίδραση στο κλίμα της Γης. Διότι από όλα τα ορυκτά καύσιμα το φυσικό αέριο έχει το μικρότερο ποσοστό άνθρακα, από τον οποίο προκύπτει κατά την καύση το αέριο του θερμοκηπίου διοξείδιο του άνθρακα.

Η Πατρίδα μας όμως διαθέτει μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου, τόσο για εμάς όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη, οπότε μπορούμε να προσφέρουμε τη λύση στο μεγάλο πρόβλημα των ΑΠΕ, ότι δηλαδή μόνες τους προς το παρόν δεν μπορούν να προσφέρουν την ενεργειακή επάρκεια που απαιτείται. Λάβετε υπ’ όψη τις τεράστιες Συμβάσεις που υπέγραψε τις τελευταίες ημέρες η Πατρίδα μας με τις μεγαλύτερες ανεξάρτητες εταιρείες υδρογονανθράκων παγκοσμίως Chevron και ExxonMobil. Οι συμβάσεις αφορούν στην παραχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης.

Εδώ τελειώσαμε με τα προβλήματα που προκύπτουν από την χρήση των ΑΠΕ.

Αξιότιμες Κυρίες, Αξιότιμοι Κύριοι,

Με το Άρθρο μου αυτό Σας έδωσα μία «σφαιρική» περιγραφή του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής της Γης μας. Δηλαδή Σας περιέγραψα όλα τα σημαντικά προτερήματα και μειονεκτήματα της κάθε λύσης που προτείνονται για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Μάλιστα παρ’ ότι είμαι σε αυτό το στάδιο (βλέπε τελευταίο Κεφάλαιο: ΕΠΙΛΟΓΟΣ: «Μία άλλη Ενεργειακή Πολιτική της Πατρίδας μας») υπέρ της μετάβασης στην πράσινη ανάπτυξη, δηλαδή υπέρ των ΑΠΕ έδωσα ιδιαίτερη βαρύτητα στα μειονεκτήματα των ΑΠΕ. Έτσι, δεν αποκλείω οι οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας να χρησιμοποιήσουν τα γραφόμενά μου για να συνεχίσουν να είναι τώρα εντονότερα ενάντια στις ΑΠΕ.

Γι’ αυτό θέλω για άλλη μία φορά και με έμφαση να τονίσω, ότι οτιδήποτε προβληματικό παρουσιάζει η χρήση των ΑΠΕ, ωχριά μπροστά στις συνέπειες που θα είχε η μόνη λύση που θα απέμενε δίχως τις ΑΠΕ και δεν είναι άλλη από την καύση των ορυκτών καυσίμων (δηλαδή την καταστροφή της Γης μας και μεγάλα προβλήματα για την υγεία των ανθρώπων). Έτσι όμως και αλλιώς η απόφαση για τη χρήση των ΑΠΕ έχει προ πολλού ληφθεί και σε αυτό δεν προβλέπεται να αλλάξει τίποτε.

Επίλογος

Μέχρι τώρα ανέφερα τις εξής σημαντικές φράσεις:

Πρέπει να εμποδίσουμε την κλιματική αλλαγή της Γης μας.
Η κλιματική αλλαγή θα έχει σα συνέπεια την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης. Στο 2^ο Πρωτόκολλο των Παρισίων όμως αναφέρεται, ότι προκειμένου η κλιματική αλλαγή της Γης μας να μην έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τον Πλανήτη μας, πρέπει η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης να μην είναι μεγαλύτερη από 1,5ºC άντε το πολύ 2,0ºC σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή.
Η κλιματική αλλαγή θα έχει σα συνέπεια την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Η κλιματική αλλαγή θα έχει σα συνέπεια την αύξηση τόσο της συχνότητας όσο και της έντασης των ακραίων καιρικών φαινομένων.
Υπάρχει η «Διακυβερνητική Ομάδα για τις Κλιματικές Αλλαγές» με την σύντμηση IPCC, η οποία δημιουργήθηκε για να αξιολογεί επιστημονικά τις κλιματικές αλλαγές. Η IPCC έχει εκδώσει μέχρι σήμερα 6 εκθέσεις, όπου η τελευταία 6^η έκθεση δημοσιεύτηκε το 2021-2023.

Ας δούμε λοιπόν τώρα, τι λέει η τελευταία έκθεση της IPCC για την κλιματική αλλαγή της Γης μας. Συγκεκριμένα τι λένε οι μετρήσεις των διαφόρων παραμέτρων του κλίματος σε σχέση με τα όσα προείπαμε θεωρητικά!

Μερικά Σημαντικά Αποτελέσματα της 6^ης Έκθεση της IPCC

Μερικά σημαντικά αποτελέσματα της 6^ης Έκθεση της IPCC, που επιβεβαιώνουν ό,τι Σας εξέθεσα θεωρητικά είναι τα εξής:

Είναι αναμφισβήτητο, ότι ο Άνθρωπος έχει θερμάνει την ατμόσφαιρα, τους ωκεανούς και τη Γη. Έχουν επέλθει εκτεταμένες και γρήγορες αλλαγές στην ατμόσφαιρα, στους ωκεανούς, στην κρυόσφαιρα και στην βιόσφαιρα. Το μέγεθος μερικών από αυτές τις αλλαγές είναι πρωτοφανές σε σύγκριση με προηγούμενους αιώνες ακόμη και με προηγούμενες χιλιετίες.
Έτσι, η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κοντά στην επιφάνεια της Γης, η οποία προκλήθηκε από ανθρωπογενείς παράγοντες από την περίοδο 1850-1900 μέχρι την περίοδο 2010-2019 είναι από 0,8°C έως 1,3°C.
Επίσης, όπως η ατμόσφαιρα έτσι και οι ωκεανοί (σε ένα βάθος από την επιφάνειά τους έως 700 μέτρα) έγιναν θερμότεροι λόγω ανθρωπογενών παραγόντων. Η αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα (1900-2000) είναι μοναδική από το τέλος της κρύας περιόδου (περίπου πριν 11 000 χρόνια). Λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας των ωκεανών, έχουμε μία άνοδο της στάθμης των ωκεανών παγκοσμίως μεταξύ του 1901 και του 2018 κατά 20 εκατοστά του μέτρου.
Η κλιματική αλλαγή που προήλθε από ανθρωπογενείς παράγοντες έχει σα συνέπεια πολλά ακραία καιρικά και κλιματικά φαινόμενα και μάλιστα σε όλες τις περιοχές παγκοσμίως. Μερικά μόνο παραδείγματα είναι: Παρατεταμένοι καύσωνες, ασυνήθεις ισχυρές βροχοπτώσεις (βλέπε το πιο Ακραίο Καιρικό Φαινόμενο DANIEL) και τέλος ιδιαίτερα ισχυροί τροπικοί Ανεμοστρόβιλοι.

Επέτυχα τον Σκοπό της Ομιλίας μου;

Από την αρχή των Σπουδών μου, μου άρεσε να δρω στα όρια της επιστημονικής γνώσης (βλέπε στην Ιστοσελίδα μου 1^η Αναφορά: Μερικές από τις Σημαντικότερες Στιγμές της Επαγγελματικής μου Σταδιοδρομίας). Τα τελευταία 45 χρόνια της ζωής μου τα έχω περάσει ασχολούμενος εντατικά με το Περιβάλλον. Τα πρώτα 20 χρόνια από αυτά τα 45 τα πέρασα ασχολούμενος στο μέτωπο της επίλυσης των προβλημάτων του Περιβάλλοντος από τη θέση του Υπεύθυνου για την προστασία του Περιβάλλοντος της τότε μεγαλύτερης Εταιρείας της Ευρώπης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανικής Εταιρείας RWE Energie AG. Τα τελευταία 25 χρόνια τα πέρασα ως Συνταξιούχος ζώντας τόσο στη Γερμανία όσο και στην Πατρίδα μου, όπου η σχεδόν αποκλειστική ασχολία μου ήταν (βλέπε Βιογραφικό, αλλά ακόμη εκτενέστερα βλέπε τον Πρόλογο στην Ιστοσελίδα μου) η αέναη προσπάθεια να ενημερώσω τους Συμπατριώτες μου για το πώς δημιουργείται η ρύπανση του Περιβάλλοντος και πώς επιτυγχάνεται η Προστασία του.

Σε αυτό το πλαίσιο ανήκει και η σημερινή μου προσπάθεια. Γι’ αυτό θέτω και το ερώτημα «Αν επέτυχα τον σκοπό της Ομιλίας μου»; Εγώ κατέβαλα μία μεγάλη προσπάθεια για τη συγγραφή του παρόντος Άρθρου προσηλωμένος όπως πάντα μόνο στα επιτεύγματα της επιστημονικής γνώσης. Το θέμα του παρόντος Άρθρου είναι πολύ σημαντικό για την επιστημονική κατάρτιση των Συμπατριωτών μας σχετικά με ένα πρόβλημα που αφορά στον Πλανήτη μας. Έτσι περιμένω κριτική για το παρόν Άρθρο. Αν υπάρχει αρνητική κριτική, έστω και για μία φράση, να το συζητήσουμε. Αν όμως δεν υπάρχουν αντιρρήσεις, θα ήταν σκόπιμο το παρόν Άρθρο να γίνει «πολλαπλασιαστής» της σωστής αντιμετώπισης του παγκόσμιου προβλήματος της κλιματικής αλλαγής.

Πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό, ότι η απόφαση για την εγκατάλειψη της καύσης των ορυκτών καυσίμων και η χρήση των ΑΠΕ έχει ληφθεί εδώ και πολύ καιρό. Και αυτό όχι για τα οποιαδήποτε «συμφέροντα», όπως αναφέρονται συχνά, αλλά επειδή η συντριπτική πλειοψηφία της Παγκόσμιας Επιστημονικής Κοινότητας είναι απολύτως πεπεισμένη για την ορθότητα αυτής της Πολιτικής. Τι καλλίτερη απόδειξη προς τούτο είναι αναγκαία από τη δημιουργία τόσο του Παγκόσμιου Οργανισμού IPCC με τις 6 εκθέσεις του, όσο και της υπογραφής της «Σύμβαση – Πλαίσιο για την Κλιματική Αλλαγή» από όλες σχεδόν τις χώρες του Πλανήτη μας με τα 3 Πρωτόκολλα (βλέπε Κεφάλαιο: «Παγκόσμια Αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής»);

Ας μου επιτραπεί όμως μία τελευταία αναφορά: Κατά τη διάρκεια των Ερωταπαντήσεων μετά την Ομιλία μου, ανέφερα αυτό που ισχύει για τους Συμμετέχοντες στην συγγραφή τόσο των εκθέσεων της IPCC όσο και των τριών Πρωτοκόλλων που απορρέουν από την «Σύμβαση – Πλαίσιο για την Κλιματική Αλλαγή». Οι συμμετέχοντες λοιπόν είναι η αφρόκρεμα της παγκόσμιας Επιστήμης, όπως προκύπτει και από τα επόμενα:

Το 2018 η IPCC δημοσίευσε τα ονόματα των 780 Ειδικών, που αποτέλεσαν τη βασική Ομάδα για την Σύνταξη της 6^ης Έκθεσης της IPCC με αντικείμενο την κλιματική αλλαγή. Είχαν προταθεί περίπου 3000 Επιστήμονες από τους οποίους επελέγησαν οι 780.

Συγκεκριμένα π.χ. από τη Γερμανία επελέγησαν 39 Επιστήμονες, που αποτελούν μόνο το 1/3 των προταθέντων Γερμανών Επιστημόνων. Πρέπει όμως κάποιος (όπως εγώ) να έχει ζήσει όλη του την επιστημονική ζωή στην Γερμανία για να αντιληφθεί το δέος που σε πιάνει στο άκουσμα των Γερμανικών Επιστημονικών Ινστιτούτων που έστειλαν την αφρόκρεμα των Επιστημόνων τους στην IPCC. Μόνο 4 παραδείγματα των Γερμανικών Ινστιτούτων (Οι ονομασίες των Ινστιτούτων είναι προς τιμή Σούπερ-Γερμανών Επιστημόνων που έζησαν στο Παρελθόν):

Μαξ-Πλανκ- Ινστιτούτο για Μετεωρολογία.
Άλφρεντ-Βέγκενερ-Ινστιτούτο για την Έρευνα των Πόλων και των Θαλασσών.
Χέλμχολτς-Κέντρο για την Έρευνα των Ωκεανών.
Φράουνχοφερ-Εταιρεία (με 32 000 συνεργάτες, ο μεγαλύτερος Οργανισμός για Εφαρμοσμένη Έρευνα και Ανάπτυξη στην Ευρώπη).

Και όμως, ενώ εγώ προσπαθούσα να Σας πείσω για το αξιόπιστο των λεγομένων μου αναφέροντας τα ως άνω Επιστημονικά Ινστιτούτα, κάποιος Κύριος αναφέρθηκε απαξιωτικά για αυτά. Έτσι όμως δε γίνεται! Τότε θα έπρεπε και εγώ να πω (κάτι όμως που δεν έκανα): Αν κάποιος απαξιεί τα ως άνω παγκοσμίου φήμης Ινστιτούτα, τότε και εμένα δε με ενδιαφέρει η γνώμη ενός Κυρίου από την … Πάτρα.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: «Μία άλλη Ενεργειακή Πολιτική της Πατρίδας μας»

Επειδή στην Πατρίδα μας ακόμη και επιστημονικά Άρθρα κρίνονται από την πολιτική σκοπιά και προκειμένου να μη φανεί, ότι ακολουθώ αυτό που σήμερα είναι κυβερνητική Πολιτική, θα Σας περιγράψω έναν άλλο τρόπο λύσης του ενεργειακού προβλήματος. Εάν όριζα εγώ την ενεργειακή Πολιτική της Πατρίδος μας, θα είχα κάνει προ ετών (δηλαδή πριν ληφθεί η απόφαση για τη μετάβαση στην «πράσινη ανάπτυξη») την εξής προσπάθεια: Θα επισκεπτόμουν τους Υπευθύνους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα τους έλεγα:

Κύριοι, υπάρχουν 4 χώρες στον κόσμο (Κίνα, ΗΠΑ, Ινδία και Ρωσία), που εκπέμπουν μαζί τα 54,49% της παγκόσμιας εκπομπής του διοξειδίου του άνθρακα και δεν κάνουν τίποτα για τη μείωση αυτών των εκπομπών.

Εμείς στην Ελλάδα έχουμε άφθονα κοιτάσματα λιγνίτη και με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να παράγουμε πολύ φτηνή ηλεκτρική ενέργεια. Οι εκπομπές μας δε σε διοξείδιο του άνθρακα είναι λιγότερο από τα 0,2%. (δηλαδή λιγότερο από το 1/500) της παγκόσμιας εκπομπής του διοξειδίου του άνθρακα. Εάν Εσείς δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, ώστε να μειώσουν αυτές οι 4 χώρες τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα, τότε εγώ το βρίσκω γελοίο και δε δέχομαι να εγκαταλείψω τον λιγνίτη και να παράγω πολύ ακριβότερο το ρεύμα μου με τις ΑΠΕ και με όποιες επί πλέον δυσκολίες συνδέεται αυτό. Ζητώ λοιπόν εξαίρεση από την Ευρωπαϊκή Πολιτική.

Αυτοί βέβαια θα μου έλεγαν: Ναι αλλά με αυτόν τον τρόπο θα επιβαρύνετε την υγεία των Πολιτών σας με την ατμοσφαιρική ρύπανση σαν συνέπεια της καύσης του λιγνίτη. Εγώ όμως θα τους απαντούσα, ότι η παραγωγή ρεύματος με λιγνίτη είναι τόσο φτηνή, ώστε θα τοποθετήσω σε όλες τις λιγνιτικές μονάδες φίλτρα για την κατακράτηση όλων των σημαντικών ρύπων. Διότι τη δεκαετία του 1980 ήμουν υπεύθυνος για την προστασία του Περιβάλλοντος αυτής της Γερμανικής εταιρείας (RWE Energie AG), η οποία πρώτη παγκοσμίως εφήρμοσε όλες τις πρωτοποριακές μεθόδους μειώσεως των εκπομπών των ρύπων από τις λιγνιτικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Είναι δε βέβαιο, ότι δε θα προσπαθούσαν να με πείσουν με άλλα επιχειρήματα, διότι αυτοί θα γνώριζαν, ότι οι δημοσιεύσεις μου στα Γερμανικά (αλλά και όχι μόνο) Επιστημονικά Περιοδικά (περίπου 50 στον αριθμό με αντικείμενο όλα τα προβλήματα του Περιβάλλοντος) τους είχαν υποχρεώσει στο παρελθόν να προσαρμόσουν ακόμη και νομοθεσίες στα δικά μου Άρθρα (π.χ.: Technische Anleitung zur Reinhaltung der Luft, TA Luft).

Βεβαίως θα μπορούσαν να μου απαντήσουν: «Έχετε μεν δίκαιο, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε εξαιρέσεις». Οι πιθανότητες για το ποια απάντηση θα έδιναν είναι 50-50. Τουλάχιστο θα το είχα δοκιμάσει. Τι να έχουμε δοκιμάσει όμως, όταν είναι γνωστό, ότι κάποτε ο Αντιπρόσωπός μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για θέματα Κλιματικής Αλλαγής … είχε ψεύτικα διπλώματα (βεβαίως όμως θα ήταν καλός αφισοκολλητής ή φιλαράκι στα σκασιαρχεία στα μαθητικά χρόνια).

Στην προσπάθεια που καταβάλλω τα τελευταία 25 χρόνια, επεδίωξα να προσφέρω αμισθί τις υπηρεσίες μου στην Πατρίδα μου. Ούτε από εκεί πήρα απάντηση. Σε όσους γνωστούς μου εξέφρασα την απορία μου, μου απάντησαν. Το λάθος σου ήταν, ότι είπες αμισθί. Αν έπαιρνες τη θέση αμισθί, δεν θα μπορούσαν να βολέψουν κάποιον Ημέτερο!

Η μόνη λύση στα προβλήματα της Πατρίδας μας είναι η απόλυτη εφαρμογή της αξιοκρατίας και η αναγνώριση της αριστείας. Αυτό το ζούμε, όποτε τοποθετούνται οι Άριστοι σε υπεύθυνες θέσεις.

Βιογραφικό

Ο Στέφανος Μπινιάρης γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1938.

Σπούδασε στο Πολυτεχνείο του Άαχεν της Δυτικής Γερμανίας με υποτροφία του Γερμανικού Κράτους (DAAD) λόγω ιδιαιτέρων επιδόσεων και έχει πάρει τα ακόλουθα διπλώματα:

Του Μηχανολόγου-Μηχανικού.
Του Οικονομολόγου-Μηχανικού.
Του Αριστούχου Διδάκτορα Μηχανολόγου-Μηχανικού.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Πολυτεχνείο του Άαχεν διετέλεσε Βοηθός Καθηγητού στην Έδρα των Μαθηματικών και Επιμελητής στην Έδρα των Στροβιλομηχανών.

Η Διδακτορική του Διατριβή βαθμολογήθηκε με «Άριστα» και αναγνωρίσθηκε παγκοσμίως ως η «Μέθοδος Μπινιάρη», που επέτρεψε για πρώτη φορά τον υπολογισμό της τρισδιάστατης ροής μέσα και στα πτερύγια Στροβιλομηχανών.

Δημιούργησε ένα νέο δικό του Μαθηματικό Μοντέλο που περιγράφει την εξάπλωση των ρύπων στην Ατμόσφαιρα. Προς τούτο έκανε επέκταση του περίφημου τύπου του Γκάους, με τέτοιο τρόπο, ώστε να λαμβάνονται υπ’ όψη 3 επί πλέον φυσικά φαινόμενα σε σχέση με τον τύπο του Γκάους, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο δέος στους Επιστημονικούς Περιβαλλοντικούς Κύκλους της Γερμανίας.

Του απενεμήθησαν περισσότερες Τιμητικές Διακρίσεις, όπως π.χ.

Η τιμητική Borchers – Πλακέτα του Πολυτεχνείου του Άαχεν για τη Διδακτορική του Διατριβή.
Το τιμητικό Μετάλλιο της «Επιτροπής για την Προστασία της Ατμόσφαιρας» του «Συνδέσμου Γερμανών Μηχανικών» επειδή «…συνέβαλε καθοριστικά στην προστασία του Περιβάλλοντος…» όπως αναφέρεται στην αιτιολογία, όντας ο μόνος μη Γερμανός, στον οποίο απενεμήθη η υψηλή αυτή Διάκριση.

Μόνο σε διεθνές επίπεδο έχει δημοσιεύσει και παρουσιάσει περίπου 50 πρωτοποριακές μελέτες για το Περιβάλλον, ενώ οι διαλέξεις του σε όλα τα επίπεδα ανέρχονται σε περισσότερες εκατοντάδες.

Ήταν ενεργό μέλος όλων των μεγάλων Ενεργειακών Οργανισμών της Γερμανίας (VDI, VGB, VDEW). Έτσι ήταν μέλος σε 23 Ειδικές Επιτροπές στον τομέα των Στροβιλομηχανών και της προστασίας του Περιβάλλοντος 6 από τις οποίες διηύθυνε ο ίδιος. Ιδιαίτερα επελέγη επί σειρά ετών μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Τομέα 2 «Μετεωρολογία και Περιβάλλον» της «Επιτροπής για την Προστασία της Ατμόσφαιρας» του «Συνδέσμου Γερμανών Μηχανικών».

Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Ελλάδα δίδαξε στη «Σχολή Μηχανικών Αεροπορίας» (Σ.Μ.Α.) τα μαθήματα «Αεροδυναμική» και «Υπολογισμός και Κατασκευή Κινητήρα Αεροσκάφους».

Στη Γερμανία δίδαξε σε Πανεπιστημιακό επίπεδο «Προστασία του Περιβάλλοντος και Περιβαλλοντικό Δίκαιο».

Εκτός της μακροχρόνιας απασχόλησης του στο Πολυτεχνείο του Άαχεν εργάστηκε στις Γερμανικές εταιρείες:

Kraftwerk Union ως υπεύθυνος για το θάλαμο καύσης και την πειραματική εξέταση των πρωτοτύπων Αεριοστροβιλομηχανών και
RWE Energie AG (η οποία ήταν τότε η μεγαλύτερη μη κρατική εταιρεία της Ευρώπης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας) ως υπεύθυνος της εταιρίας για την προστασία του Περιβάλλοντος των Εργοστασίων Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενάργειας, αλλά και εντεταλμένος από τη Γερμανική Κυβέρνηση έχοντας την ευθύνη έναντι αυτής να ελέγχει, αν τηρούνται από την εταιρεία όλες οι ισχύουσες νομοθεσίες σχετικά με την προστασία του Περιβάλλοντος.

Μετά τη συνταξιοδότησή του δραστηριοποιείται εκτός της Γερμανίας (όπου δημοσιεύει Άρθρα για το Περιβάλλον) και στην Ελλάδα. Έτσι ειδικά για την Ελλάδα:

Έγραψε δύο Βιβλία στα Ελληνικά (με συνολικά 621 σελίδες) για τη ρύπανση και την προστασία του Περιβάλλοντος. Το 2^ο Βιβλίο με 431 σελίδες επελέγη στα πλαίσια του Προγράμματος «Εύδοξος». Δηλαδή, παρά το ότι έχει γραφτεί με πολύ απλά λόγια, ώστε να γίνεται κατανοητό από όλους, ανήκει σε αυτά τα συγγράμματα, τα οποία έχουν προτείνει Καθηγητές Ανωτάτων Σχολών να αγοράζονται με δωρεά του Κράτους από τους Φοιτητές τους, ώστε να ενημερώνονται σε αυτήν την περίπτωση για το Περιβάλλον.
Ολοκλήρωσε τρεις ενότητες από περίπου 50 ημίωρες ραδιοφωνικές Εκπομπές η καθεμία (δηλαδή σύνολο περίπου 150 ημίωρων Ραδιοφωνικών Εκπομπών) από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος με θέμα: «Το Περιβάλλον. Ρύπανση και Προστασία». Επί πλέον έκανε και άλλες ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές Εκπομπές.
Έχει δημοσιεύσει στην Ελλάδα περισσότερα από εκατό Άρθρα για όλα τα προβλήματα του Περιβάλλοντος σε Εφημερίδες, Περιοδικά και στο Διαδίκτυο.
Σε όλες αυτές τις δραστηριότητές του όχι μόνο δεν έχει δεχτεί έστω και ένα Ευρώ, αλλά αντίθετα έχει ξοδέψει περισσότερες χιλιάδες Ευρώ.

Τέλος έχει δημιουργήσει μία Ιστοσελίδα με τον απλό σύνδεσμο:

Στέφανος Μπινιάρης Περιβάλλον

όπου εκτός των άλλων σε συνολικά 34 Ενότητες και 348 σελίδες έχει περιγράψει σχεδόν το σύνολο των προβλημάτων γύρω από τη ρύπανση και την προστασία του Περιβάλλοντος.

Η Κλιματική Αλλαγή της Γης μας – Επιστήμη και Θεωρίες Συνομωσίας.

Σχετικά Άρθρα