Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ (Σχολικό θεατρικό)
Του Δημήτρη Βόγγολη
ΠΡΟΛΟΓΟΣ – Ο ΧΟΡΟΣ
(Ο Χορός εμφανίζεται με λευκά χιτώνια.)
ΧΟΡΟΣ
Σε έναν κόσμο που αλλάζει, μια αλήθεια μένει όρθια:
η αρετή δεν γερνά, η ανδρεία δεν σκουριάζει, ο πατριωτισμός δεν είναι φωνές, αλλά πράξεις, η συνέπεια είναι το μέτρο του ανθρώπου,
και η γνώση είναι το φως που δεν σβήνει.
Ακούστε την ιστορία μας. Είναι μικρή, αλλά κρύβει μέσα της έναν μεγάλο δρόμο.
ΣΚΗΝΗ 1 – Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ
(Πλατεία σύγχρονης πόλης. Νέοι περνούν βιαστικά με κινητά.)
ΝΕΟΣ Α’ Τρέχω, δεν προλαβαίνω. Όλα γρήγορα, όλα ό
λα,τώρα.
ΝΕΑ Β’ Κι εγώ το ίδιο. Ποιος έχει χρόνο για αξίες; Αυτά είναι παλιά.
(Εμφανίζεται ο Δάσκαλος.)
ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Παιδιά μου, η πόλη σκοτείνιασε. Όχι από σύννεφα, αλλά από λήθη. Ξεχάσαμε τι σημαίνει να έχεις ρίζες.
ΝΕΟΣ Α’ Και τι να κάνουμε; Ο κόσμος πάει μπροστά.
ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Ο κόσμος πάει μπροστά μόνο όταν δεν ξεχνά τι άφησε πίσω.
ΣΚΗΝΗ 2 – Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ
(Φως. Εμφανίζονται Ανδρεία, Αρετή, Συνέπεια, Γνώση.)
ΑΝΔΡΕΙΑ Δεν είμαι η βία ούτε η κραυγή. Είμαι η δύναμη να κάνεις το σωστό όταν όλοι σωπαίνουν.
ΑΡΕΤΗ Δεν είμαι στολίδι ούτε μεγάλα λόγια. Είμαι ο τρόπος που ζεις.
ΣΥΝΕΠΕΙΑ Δεν είμαι εύκολη. Είμαι η υπόσχεση που κρατάς, ακόμη κι όταν κανείς δεν σε βλέπει.
ΓΝΩΣΗ Δεν είμαι πληροφορία. Είμαι κρίση, διάκριση, φως. Χωρίς εμένα, όλα τα άλλα τυφλώνονται.
ΣΚΗΝΗ 3 – Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΦΥΠΝΗΣΗΣ
ΝΕΑ Β’ Και γιατί έρχεστε τώρα; Τι θέλετε από εμάς;
ΑΡΕΤΗ Να θυμηθείτε ποιοι είστε.
ΑΝΔΡΕΙΑ Να μη φοβηθείτε να σταθείτε όρθιοι.
ΣΥΝΕΠΕΙΑ Να μην αλλάζετε χρώμα σαν τον χαμαιλέοντα.
ΓΝΩΣΗ Να μάθετε, να κρίνετε, να μην παρασύρεστε.
ΝΕΟΣ Α’ Και πώς θα τα κάνουμε αυτά; Ο κόσμος είναι δύσκολος.
ΔΑΣΚΑΛΟΣ Ο κόσμος ήταν πάντα δύσκολος. Αλλά όσοι τον άλλαξαν είχαν μέσα τους αυτές τις τέσσερις φλόγες.
ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ – Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑ ΟΠΛΑ
ΔΑΣΚΑΛΟΣ Υπάρχει όμως και μια πέμπτη φλόγα. Η πιο αθόρυβη και η πιο δυνατή: η γνώση που δεν χρειάζεται όπλα.
Η δύναμη που αλλάζει τον κόσμο χωρίς να χύσει αίμα.
ΓΝΩΣΗ Πριν αιώνες, ένας Δάσκαλος περπάτησε στη γη χωρίς στρατό. Δεν κράτησε σπαθί, δεν φώναξε, δεν εκδικήθηκε.
Κι όμως είπε στους μαθητές Του: «Πηγαίνετε και διδάξτε όλα τα έθνη».
Και η ιστορία χωρίστηκε στα δύο: πριν από Αυτόν και μετά από Αυτόν.
Δ
ύναμη: Εγώ κυβερνώ τον κόσμο. Με μένα οι λαοί υποτάσσονται, οι πόλεις σιωπούν, οι βασιλείς φοβούνται. Ποιος μπορεί να με νικήσει χωρίς ξίφος;
Γνώση: Εσύ νικάς το σώμα· εγώ νικώ την ψυχή. Όταν ο άνθρωπος γνωρίσει το καλό, δεν χρειάζεται να φοβηθεί το κακό.
Δύναμη:
Μα ο Χριστός στάθηκε άοπλος. Πώς έριξε αυτοκρατορίες; Οι θρησκείες είχαν διδασκάλους.
Ο Χριστιανισμός έχει Πρόσωπο.
Ο Χριστός δεν είπε «σας δείχνω την αλήθεια», αλλά: «Εγώ είμαι η Αλήθεια».
Δεν είπε «σας διδάσκω τον δρόμο», αλλά: «Εγώ είμαι η Οδός».
Γνώση: Με το φως της αλήθειας. Έδειξε ότι η νίκη δεν είναι να κατακτάς, αλλά να αγαπάς.
Η γνώση Του δεν ήταν των βιβλίων, αλλά της καρδιάς.
Δύναμη:
Κι εγώ; Τι απομένει σε μένα;
Γνώση: Να υπηρετείς το δίκαιο. Όταν η Δύναμη γίνει όργανο της Αρετής, τότε γεννιέται ο πολιτισμός.
Χριστός (ως φωνή φωτός):
«Ο νικών, ουχί δια ξίφους, αλλά δια σταυρού.» Η αλήθεια μου δεν σκοτώνει· ανασταίνει.
ΑΝΔΡΕΙΑ Ανδρεία δεν είναι το σίδερο. Είναι το φως που νικά το σκοτάδι.
ΑΡΕΤΗ Αρετή δεν είναι να επιβάλλεσαι. Είναι να εμπνέεις.
ΣΥΝΕΠΕΙΑ Συνέπεια δεν είναι να λες. Είναι να ζεις.
ΝΕΟΣ Α’ Δηλαδή η γνώση είναι πιο δυνατή από τα όπλα;
ΔΑΣΚΑΛΟΣ Πάντα ήταν. Τα όπλα αλλάζουν σύνορα. Η γνώση αλλάζει ανθρώπους. Και όταν αλλάζουν οι άνθρωποι, αλλάζει ο κόσμος.
ΝΕΑ Β’ Και πώς θα το μεταδώσουμε;
ΓΝΩΣΗ Με το παράδειγμά σας. Με τη ζωή σας. Με τη φλόγα που κουβαλάτε μέσα σας.
ΝΕΟ ΧΟΡΙΚΟ – ΦΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑ
(Ο Χορός σε ρυθμό αρχαίας ᾠδής.)
ΧΟΡΟΣ Γη των ανθρώπων, πολλά είδες και πολλά έπαθες. Μα τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από το φως που ήρθε χωρίς όπλα.
Όχι με θύελλες, όχι με φωτιά, αλλά με μια ήσυχη, λεπτή φωνή φάνηκε η αλήθεια.
Ένας άοπλος Δάσκαλος δεν μπήκε σε πόλη πάνω σε άλογο, αλλά πάνω σε ένα ταπεινό ζώο.
Κι όμως οι καρδιές συγκλονίστηκαν και ο χρόνος χωρίστηκε στα δύο.
Δεν σώζει η βία. Σώζει ο αληθινός λόγος. Δεν υψώνει το ξίφος. Υψώνει η γνώση. Δεν μένει η δύναμη των όπλων.
Μένει η πραότητα που νικά. Ακούστε, παιδιά της πόλης: ο κόσμος αλλάζει όταν άνθρωπος διδάσκει άνθρωπο,
όταν καρδιά ανοίγει σε καρδιά, όταν η αλήθεια περπατά χωρίς όπλα, αλλά όχι χωρίς θάρρος.
Στην ησυχία βρίσκεται η δύναμη. Στη γνώση η νίκη. Στην αρετή η αθανασία.
ΣΚΗΝΗ 4 – Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ
(Σειρήνες. Κρίση στην πόλη.)
ΝΕΟΣ Α’ Τώρα τι κάνουμε; Φοβάμαι.
ΑΝΔΡΕΙΑ Ο φόβος είναι φυσικός. να τον νικήσεις είναι επιλογή.
ΝΕΑ Β’ Πρέπει να βοηθήσουμε τους άλλους.
ΣΥΝΕΠΕΙΑ Τώρα φαίνεται ποιος εννοεί όσα λέει.
ΔΑΣΚΑΛΟΣ Παιδιά μου, η ώρα της πράξης ήρθε.
(Οι νέοι τρέχουν να βοηθήσουν. Η πόλη σώζεται.)
ΣΚΗΝΗ 5 – Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ
ΝΕΟΣ Α’ Δεν ήξερα ότι μπορούσα να είμαι γενναίος.
ΝΕΑ Β’ Ούτε ότι μπορούσα να είμαι χρήσιμη.
ΑΡΕΤΗ Τώρα ξέρετε. Η αρετή δεν είναι θεωρία. Είναι πράξη.
ΓΝΩΣΗ Και η γνώση δεν είναι βιβλίο. Είναι επιλογή.
ΕΞΟΔΟΣ – Ο ΧΟΡΟΣ
ΧΟΡΟΣ Όποιος κρατά την αρετή, δεν χάνεται. Όποιος τιμά την πατρίδα, τιμά τον εαυτό του.
Όποιος μένει συνεπής, γίνεται φως για τους άλλους. Και όποιος ζητά τη γνώση, δεν σκοντάφτει στο σκοτάδι.
Η ιστορία αυτή τελειώνει, μα ο δρόμος της αρχίζει τώρα.
Σε σένα. Σε όλους μας.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΟΡΙΚΟ – «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ»
(Ο Χορός προχωρά αργά προς το κέντρο. Οι φωνές τους είναι ήρεμες, αλλά γεμάτες δύναμη. Το φως γίνεται χρυσό, σαν ανατολή.)
ΧΟΡΟΣ Τώρα που η πόλη σώπασε και η δοκιμασία πέρασε, μια άλλη μάχη αρχίζει. Όχι με φωτιές, όχι με κραυγές,
αλλά με την καρδιά του ανθρώπου. Γιατί ο δρόμος της αρετής δεν τελειώνει ποτέ. Κάθε μέρα ξαναρχίζει
με μια μικρή επιλογή: να σταθείς όρθιος, να μείνεις αληθινός, να μη χαθείς στο σκοτάδι.
Και η γνώση; Δεν είναι βάρος. Είναι φτερό. Σηκώνει τον άνθρωπο εκεί όπου δεν φτάνει το χέρι,
εκεί όπου δεν φτάνει το όπλο, εκεί όπου φτάνει μόνο το φως.
Μάθε, άνθρωπε, ότι η δύναμη δεν είναι η βία. Η δύναμη είναι η καλοσύνη που δεν φοβάται να φανεί.
Η δύναμη είναι η συνέπεια που δεν αλλάζει με τον άνεμο. Η δύναμη είναι η αρετή που δεν ζητά χειροκρότημα.
Η δύναμη είναι η αγάπη που δεν κρατά όπλα. Κι αν κάποτε λυγίσεις, θυμήσου αυτό: κανείς δεν γεννήθηκε τέλειος.
Όμως όλοι μπορούν να γίνουν καλύτεροι.
Και τότε, η πόλη θα λάμψει ξανά. Όχι από φώτα, αλλά από ανθρώπους.
(Ο Χορός υψώνει τα χέρια.)
Γιατί ο δρόμος της αρετής δεν είναι δρόμος μοναχικός. Είναι δρόμος κοινός. Και τον περπατάμε όλοι μαζί.
