Του Δημήτρη Βόγγολη
Μια μέρα το λεξικό αποφάσισε να κάνει απεργία.
«Δεν αντέχω άλλο!» φώναξε αγανακτισμένο. «Κάθε μέρα με ξεφυλλίζουν και κάθε μέρα με αγνοούν!»
Πρώτος εμφανίστηκε ένας κύριος που χρειαζόταν εγχείρηση.
«Πού είναι ο χειρούργος;» ρώτησε.
Το λεξικό αναστέναξε.
«Ο χειρουργός είναι στο χειρουργείο. Ο χειρούργος μένει μόνο στη φαντασία σου ως μακελάρης.»
Εμφανίστηκε ένας τηλεθεατής που έψαχνε ενημέρωση.
«Πού είναι η ΕΡΤ Νέα;» ρώτησε.
Το λεξικό αναστέναξε.
«Τα “Νέα” είναι εφημερίδα. Στην τηλεόραση είναι ΕΡΤ News. Αν λες “ΕΡΤ Νέα”, είναι σαν να ζητάς να συνδεθεί ο παρουσιαστής με το περίπτερο.» Ε! τότε…
«Βάλτε μου ΕΡΤ News
Το λεξικό έπιασε το κεφάλι του.
«Φίλε μου, ΕΡΤ!»θα δεις ή τα Νέα θα διαβάσεις. Το “ΕΡΤ /News ” είναι γλωσσικός γάμος χωρίς άδεια δημαρχείου.»
«Πού παίζει ΕΡΤ Νews;»
Το λεξικό αναστέναξε πάλι.
«Δίπλα στον χειρούργο, Word News, Travel Times, Grand Hotel, Roadshow, Open News, Real News, Live News, Deal, Star News,
Breakfast@Star, στα κανάλια των λέξεων που βγάζουν μάτι.»
Ύστερα ήρθε ένας φοιτητής.
«Δεν μπορώ να ανταπεξέλθω στις εξετάσεις!»
«Ούτε κι εγώ μπορώ να αντεπεξέλθω στα λάθη σου!» απάντησε το λεξικό. «Το “ανταπεξέρχομαι” είναι σαν να προσπαθείς να βάλεις δεύτερο ανταλλακτικό σε λέξη που λειτουργεί μια χαρά.»
Από πίσω πετάχτηκε μια κυρία.
«Παρεπιπτόντως, έχετε ένα λεπτό;»
«Παρεμπιπτόντως έχω», αποκρίθηκε το λεξικό. «Αλλά κάθε φορά που ακούω “παρεπιπτόντως”, χάνω μια σελίδα.»
Λίγο αργότερα παρουσιάστηκε ένας πολιτικός.
«Θα αποκαταστήσουμε τις αδικίες και το χρέος.»
Το λεξικό λιποθύμησε.
Όταν συνήλθε, ψιθύρισε:
«Τα μνημεία αποκαθίστανται, τα χρέη εξοφλούνται… εκτός αν μιλάμε πλέον άλλη γλώσσα.»
Στο μεταξύ ένας δημοσιογράφος δήλωσε:
«Το θέμα αφορά για όλους τους πολίτες.»
Το λεξικό χτύπησε το κεφάλι του στον τοίχο.
«Αφορά όλους τους πολίτες! Το “για” περισσεύει. Δεν είναι προσφορά του σούπερ μάρκετ: “πάρε ένα ρήμα, δώρο μία πρόθεση”.»
Λίγο αργότερα εμφανίστηκε ένας σχολιαστής.
«Καταρχήν συμφωνώ μαζί σου.»
Οι τρίχες του λεξικού σηκώθηκαν «κατ’ αρχάς».
Άλλο εγώ και άλλο το κατά χρεωστικό υπόλοιπο.»
Μετά κατέφθασε ένας σοβαρός κύριος.
«Η εκδήλωση απευθύνεται ανεξαρτήτου ηλικίας.»
«Ανεξαρτήτως ηλικίας!» βρυχήθηκε το λεξικό. «Το άλλο ακούγεται σαν να έχασε τον δρόμο του μέσα στη γενική πτώση.»
Ακολούθησε ένας ρήτορας.
«Εν πάση περίπτωση…»
«Όχι!» διαμαρτυρήθηκε το λεξικό.
«Εν πάση περιπτώσει! Αν συνεχίσεις έτσι, θα με αναγκάσεις να κηρύξω γραμματικό συναγερμό.»
Τότε εμφανίστηκε ένας καθηγητής.
«Πρόκειται για εν δυνάμη ηγέτη.»
«Εν δυνάμει!» τον διόρθωσε το λεξικό. «Η δύναμη έχει αιώνες ιστορίας. Μην της κόβεις γράμματα για οικονομία.»
Μα τα βάσανα δεν τελείωσαν.
Ένας εργολάβος φώναξε:
«Επί του έργου, κύριοι!»
Το λεξικό έγνεψε αυστηρά.
«Όταν χρησιμοποιείς τη στερεότυπη φράση, λες “επί το έργον”. Αλλιώς το έργο θα πάρει παράταση μέχρι να μάθουμε ελληνικά και το κράτος θα πληρώνει ρήτρα εκατομμυρίων επειδή το ίδιο το κράτος καθυστερεί το έργο.»
Και λίγο πριν δύσει ο ήλιος, ακούστηκε η τελική βολή:
«Εκ των υστέρων μετά καταλάβαμε το λάθος.»
Το λεξικό σωριάστηκε σε μια καρέκλα.
«Το “εκ των υστέρων” σημαίνει ήδη μετά. Είναι σαν να λες “ανεβαίνω επάνω πάνω” ή “πισωγυρίζω πίσω”.»
Κοιτάζοντας τον ουρανό μονολόγησε:
«Τελικά η ελληνική γλώσσα δεν κινδυνεύει από τους ξένους. Κινδυνεύει από τους φίλους της. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, θα αντεπεξέλθω. Επί το έργον λοιπόν… και παρεμπιπτόντως, φέρτε μου έναν καφέ. Τον χρειάζομαι ανεξαρτήτως ηλικίας!»
Το λεξικό ξαναλιποθύμησε.
Το λεξικό συγκάλεσε έκτακτη γενική συνέλευση.
Παρόντες: η Γραμματική, το Συντακτικό, η Ορθογραφία και ένας ταλαιπωρημένος φιλόλογος που είχε αρχίσει να βλέπει τόνους στον ύπνο του.
«Η κατάσταση είναι δραματική», άρχισε το λεξικό. «Οι πολίτες δεν κάνουν απλώς λάθη. Επινοούν καινούργια ελληνικά!» Αλλά κάθε φορά που ακούγεται ένα «από αυτά τα μαργαριτάρια », ένα λεξικό κλείνει θλιμμένα τις σελίδες του, ένας φιλόλογος χάνει τα μαλλιά του και κάπου, σε μια σκοτεινή βιβλιοθήκη, ο γλωσσολόγος Χαραλαμπάκης αισθάνεται έναν ανεξήγητο πόνο χωρίς να ξέρει γιατί και ο Ελύτης να ψάχνει το <Ν> αλλάζοντας πλευρό.
Στη συνέχεια η απόφαση της Γενικής συνέλευσης…
