Του Δημήτρη Βόγγολη
Μνήμη: Λήθη… νομίζεις πως ο άνθρωπος είναι ελεύθερος όταν θυμάται ή όταν ξεχνά;
Memory: Lethe… do you think a person is freer when they remember or when they forget?
phonetics: LÍ-thi… no-MÍ-zis pos o Án-thro-pos í-ne e-LÉF-the-ros ó-tan thi-MÁ-te i ó-tan xe-khnÁ?
Λήθη: Ίσως είναι ελεύθερος μόνο όταν επιλέγει τι να κρατήσει και τι να αφήσει πίσω.
Lethe: Perhaps one is free only when choosing what to keep and what to leave behind.
phonetics: Í-sos í-ne e-LÉF-the-ros MÓ-no ó-tan e-pi-LÉ-yi ti na kra-TÍ-si ke ti na a-FÍ-si PÍ-so.
Μνήμη: Μα αν αφήσει πίσω τα πάντα, τότε ποιος είναι; Χωρίς μνήμη, δεν υπάρχει ταυτότητα.
Memory: But if one leaves everything behind, then who are they? Without memory, there is no identity.
phonetics: Ma an a-FÍ-si PÁN-da, TÓ-te pios Í-ne? Cho-RÍS MNÍ-mi, then i-PÁ-rchi taF-TÓ-ti-ta.
Λήθη: Και χωρίς λήθη, δεν υπάρχει ελευθερία. Η μνήμη βαραίνει, δεσμεύει, κρατά τον άνθρωπο στο χθες.
Lethe: And without forgetting, there is no freedom. Memory weighs down, binds, keeps a person in yesterday.
phonetics: Ke cho-RÍS LÍ-thi, then i-PÁ-rchi e-lef-the-RÍ-a. I MNÍ-mi va-RÉ-ni, des-MÉ-vi, kra-TÁ ton Án-thro-po sto CHTHÉS.
Μνήμη: Ίσως, λοιπόν, η ελευθερία να είναι η τέχνη της ισορροπίας: να θυμάσαι ό,τι σε θεμελιώνει και να ξεχνάς ό,τι σε φυλακίζει.
Memory: So perhaps freedom is the art of balance: remembering what grounds you and forgetting what imprisons you.
phonetics: Í-sos li-PÓN, i e-lef-the-RÍ-a na Í-ne i TÉ-chni tis i-so-rro-PI-AS: na thi-MÁ-se Ó-ti se the-me-li-Ó-ni ke na xe-khnÁS Ó-ti se fi-la-KÍ-zi.
Λήθη: Και η επιλογή; Πού βρίσκεται μέσα σε όλα αυτά;
Lethe: And choice? Where does it stand among all this?
phonetics: Ke i e-pi-lo-YÍ? Pu VRÍ-ske-te MÉ-sa se Ó-la af-TÁ?
Μνήμη: Η επιλογή είναι η στιγμή που ο άνθρωπος αποφασίζει ποια ιστορία θέλει να συνεχίσει να ζει.
Memory: Choice is the moment when a person decides which story they wish to continue living.
phonetics: I e-pi-lo-YÍ Í-ne i stig-MÍ pu o Án-thro-pos a-po-fa-SÍ-zi pi-A i-sto-RÍ-a THÉ-li na si-ne-KHÍ-si na zi.
Λήθη: Τότε, Μνήμη, ίσως τελικά να μην είμαστε αντίπαλες. Εσύ δίνεις ρίζες· εγώ δίνω φτερά.
Lethe: Then, Memory, perhaps we are not opponents after all. You give roots; I give wings.
phonetics: TÓ-te, MNÍ-mi, Í-sos te-li-KÁ na min Í-mas-te an-TÍ-pa-les. E-SÍ DÍ-nis RÍ-zes; e-GÓ DÍ-no fte-RÁ.
Θεολογικός Διάλογος Μνήμης και Λήθης
Μνήμη: Λήθη… πριν μιλήσουμε για την ελευθερία, πρέπει να μιλήσουμε για τον Θεό. Γιατί χωρίς Θεό, η μνήμη γίνεται βάρος και η λήθη άβυσσος.
Memory: Lethe… before we speak of freedom, we must speak of God. For without God, memory becomes a burden and forgetting becomes an abyss.
phonetics: LÍ-thi… prin mi-LÍ-su-me ya tin e-lef-the-RÍ-a, PRÉ-pi na mi-LÍ-su-me ya ton The-Ó. Ya-TÍ cho-RÍS The-Ó, i MNÍ-mi GÍ-ne-te VÁ-ros ke i LÍ-thi Á-vi-sos.
Λήθη: Κι όμως, Μνήμη, ο Θεός ο ίδιος μιλά για λήθη. «Τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ». Αν ο Θεός ξεχνά, γιατί ο άνθρωπος να φοβάται;
Lethe: And yet, Memory, God Himself speaks of forgetting: “Their sins I will remember no more.” If God forgets, why should man fear?
phonetics: Ki Ó-mos, MNÍ-mi, o The-ÓS o Í-dios mi-LÁ ya LÍ-thi: “Ton a-mar-ti-ÓN af-TÓN u mi mni-STHÓ.” An o The-ÓS xe-KHNÁ, ya-TÍ o Án-thro-pos na fo-VÁ-te?
Μνήμη: Ο Θεός δεν ξεχνά όπως ο άνθρωπος. Δεν σβήνει· θεραπεύει. Δεν απορρίπτει· ανακαινίζει. Η λήθη Του είναι έλεος, όχι απώλεια.
Memory: God does not forget as humans do. He does not erase; He heals. He does not reject; He renews. His forgetting is mercy, not loss.
phonetics: O The-ÓS then xe-KhnÁ Ó-pos o Án-thro-pos. Then SVÍ-ni; the-ra-PE-VI. Then a-po-RRÍP-ti; a-na-ke-NÍ-zi. I LÍ-thi Tu Í-ne É-le-os, Ó-chi a-PÓ-li-a.
Λήθη: Τότε, μήπως κι εγώ είμαι έλεος; Μήπως η λήθη που φέρνω είναι δρόμος προς την ανάπαυση;
Lethe: Then perhaps I too am mercy. Perhaps the forgetting I bring is a path toward rest.
phonetics: TÓ-te, MÍ-pos ki e-GÓ Í-me É-le-os? MÍ-pos i LÍ-thi pu FÉR-no Í-ne DRÓ-mos pros tin a-NÁ-pa-si?
Μνήμη: Μόνο όταν οδηγεί στον Θεό. Γιατί υπάρχει λήθη που λυτρώνει, αλλά υπάρχει και λήθη που σκορπίζει τον άνθρωπο σε χίλια κομμάτια.
Memory: Only when it leads to God. For there is forgetting that redeems, but also forgetting that scatters a person into a thousand pieces.
phonetics: MÓ-no Ó-tan o-di-GÍ ston The-Ó. Ya-TÍ i-PÁ-rchi LÍ-thi pu li-TRÓ-ni, a-LÁ i-PÁ-rchi ke LÍ-thi pu skor-PÍ-zi ton Án-thro-po se CHÍ-lia ko-MÁ-tia.
Λήθη: Και η ελευθερία; Πού βρίσκεται μέσα σε αυτό το μυστήριο;
Lethe: And freedom? Where does it stand within this mystery?
phonetics: Ke i e-lef-the-RÍ-a? Pu VRÍ-ske-te MÉ-sa se af-TÓ to mi-STÍ-rio?
Μνήμη: Η ελευθερία είναι η δυνατότητα να στραφεί ο άνθρωπος προς το Φως. Να θυμηθεί ποιος τον έπλασε, ποιος τον καλεί, ποιος τον περιμένει.
Memory: Freedom is the ability of a person to turn toward the Light. To remember who created them, who calls them, who awaits them.
phonetics: I e-lef-the-RÍ-a Í-ne i dhi-na-TÓ-ti-ta na stra-FÍ o Án-thro-pos pros to FÓS. Na thi-mi-THÍ pios ton É-pla-se, pios ton ka-LÍ, pios ton pe-ri-MÉ-ni.
Λήθη: Και η δική μου αποστολή; Να σβήνω τα σκοτάδια ή να σβήνω τα ίχνη του Θεού;
Lethe: And what is my mission? To erase the darkness, or to erase the traces of God?
phonetics: Ke i dhi-KÍ mu a-po-sto-LÍ? Na SVÍ-no ta sko-TÁ-thia i na SVÍ-no ta Í-chni tu The-Ú?
Μνήμη: Η λήθη που σβήνει το κακό είναι δώρο. Η λήθη που σβήνει το πρόσωπο του Θεού είναι πτώση.
Memory: Forgetting that erases evil is a gift. Forgetting that erases the face of God is a fall.
phonetics: I LÍ-thi pu SVÍ-ni to ka-KÓ Í-ne DÓ-ro. I LÍ-thi pu SVÍ-ni to PRÓ-so-po tu The-Ú Í-ne PTÓ-si.
Λήθη: Τότε, Μνήμη, είμαστε συνεργοί. Εσύ φυλάς την αλήθεια· εγώ καθαρίζω τον δρόμο.
Lethe: Then, Memory, we are co-workers. You guard the truth; I clear the path.
phonetics: TÓ-te, MNÍ-mi, Í-mas-te si-ne-r-YÍ. E-SÍ fi-LÁS tin a-LÍ-thia; e-GÓ ka-tha-RÍ-zo ton DRÓ-mo.
Μνήμη: Και ο άνθρωπος; Πού βρίσκεται μέσα σε αυτή τη συνεργία;
Memory: And the human being? Where do they stand within this synergy?
phonetics: Ke o Án-thro-pos? Pu VRÍ-ske-te MÉ-sa se af-TÍ ti si-ne-r-YÍ?
Λήθη: Στέκεται στο κέντρο: ανάμεσα σε όσα πρέπει να θυμηθεί για να σωθεί και σε όσα πρέπει να ξεχάσει για να αναστηθεί.
Lethe: They stand at the center: between what must be remembered to be saved and what must be forgotten to be resurrected.
phonetics: STÉ-ke-te sto KÉN-tro: a-NÁ-me-sa se Ó-sa PRÉ-pi na thi-mi-THÍ ya na so-THÍ ke se Ó-sa PRÉ-pi na xe-khnÁ-si ya na a-na-sti-THÍ.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ
Μνήμη – Λήθη – Χάρις**
(Mystagogical Theological Dialogue)
Χάρις (εμφανίζεται απαλά, σαν ψίθυρος φωτός):
Παιδιά μου… συζητάτε για μνήμη και λήθη, μα ξεχνάτε το ενδιάμεσο: την καρδιά που δέχεται ή απορρίπτει το Φως.
Grace: My children… you speak of memory and forgetting, yet you forget the in‑between: the heart that either receives or rejects the Light.
phonetics: Pe-thi-Á mu… si-zi-TÁ-te ya MNÍ-mi ke LÍ-thi, ma xe-khnÁ-te to en-di-Á-me-so: tin kar-DI-Á pu de-CHÉ-te i a-po-RRÍP-ti to FÓS.
Μνήμη: Χάρις… εσύ θυμίζεις στον άνθρωπο όσα δεν μπορεί να θυμηθεί μόνος του. Είσαι η ανάμνηση του Παραδείσου.
Memory: Grace… you remind the human being of what they cannot remember on their own. You are the remembrance of Paradise.
phonetics: Chá-ris… e-SÍ thi-MÍ-zis ston Án-thro-po Ó-sa then bo-RÍ na thi-mi-THÍ MÓ-nos tu. Í-se i a-NÁ-mni-si tu Pa-ra-DÍ-su.
Λήθη: Κι εγώ; Ποια είναι η θέση μου μπροστά σου;
Lethe: And I? What is my place before you?
phonetics: Ki e-GÓ; Pi-Á í-ne i THÉ-si mu bro-STÁ su?
Χάρις: Εσύ, Λήθη, καθαρίζεις το έδαφος. Μα εγώ το αγιάζω. Χωρίς εσένα, ο άνθρωπος πνίγεται στο παρελθόν· χωρίς εμένα, χάνεται στο κενό.
Grace: You, Lethe, cleanse the ground. But I sanctify it. Without you, a person drowns in the past; without me, they are lost in the void.
phonetics: E-SÍ, LÍ-thi, ka-tha-RÍ-zis to É-da-fos. Ma e-GÓ to a-gi-Á-zo. Cho-RÍS e-SÉ-na, o Án-thro-pos PNÍ-ye-te sto pa-rel-THÓN; cho-RÍS e-MÉ-na, CHÁ-ne-te sto ke-NÓ.
Μνήμη: Και χωρίς εμένα, δεν υπάρχει ιστορία για να σωθεί. Ο άνθρωπος χρειάζεται ρίζες για να σταθεί μπροστά στον Θεό.
Memory: And without me, there is no story to be saved. A person needs roots to stand before God.
phonetics: Ke cho-RÍS e-MÉ-na, then i-PÁ-rchi i-sto-RÍ-a ya na so-THÍ. O Án-thro-pos chri-A-ze-te RÍ-zes ya na sta-THÍ bro-STÁ ston The-Ó.
Λήθη: Μα οι ρίζες γίνονται δεσμά όταν δεν ποτίζονται από φως.
Lethe: But roots become chains when they are not watered by light.
phonetics: Ma i RÍ-zes GÍ-no-nte des-MÁ Ó-tan then po-TÍ-zon-te a-po FÓS.
Χάρις: Γι’ αυτό υπάρχω εγώ. Για να μεταμορφώνω μνήμη και λήθη σε οδό σωτηρίας.
Grace: That is why I exist. To transform memory and forgetting into a path of salvation.
phonetics: Yaft-Ó i-PÁ-rcho e-GÓ. Ya na me-ta-mor-FÓ-no MNÍ-mi ke LÍ-thi se o-THÓ so-ti-RÍ-as.
Μνήμη: Πες μας, Χάρις… τι είναι τελικά η ελευθερία;
Memory: Tell us, Grace… what is freedom, truly?
phonetics: Pes mas, Chá-ris… ti Í-ne te-li-KÁ i e-lef-the-RÍ-a?
Χάρις: Ελευθερία είναι η στιγμή που ο άνθρωπος αφήνει πίσω του ό,τι δεν είναι αληθινό και κρατά ό,τι είναι αιώνιο.
Grace: Freedom is the moment when a person leaves behind all that is not true and keeps only what is eternal.
phonetics: E-lef-the-RÍ-a Í-ne i stig-MÍ pu o Án-thro-pos a-FÍ-ni PÍ-so tu Ó-ti then Í-ne a-li-thi-NÓ ke kra-TÁ Ó-ti Í-ne e-Ó-ni-o.
Λήθη: Και ποιος του δείχνει τι είναι αληθινό;
Lethe: And who shows them what is true?
phonetics: Ke pios tu DÍ-chni ti Í-ne a-li-thi-NÓ?
Χάρις: Η καρδιά που έχει ταπεινωθεί. Μόνο η ταπείνωση βλέπει καθαρά.
Grace: The heart that has been humbled. Only humility sees clearly.
phonetics: I kar-DI-Á pu É-chi ta-pi-no-THÍ. MÓ-no i ta-PÍ-no-si VLE-pi ka-tha-RÁ.
Μνήμη: Τότε, η μνήμη μου πρέπει να γίνει ταπεινή. Να θυμάται χωρίς να κατηγορεί.
Memory: Then my memory must become humble. To remember without accusing.
phonetics: TÓ-te, i MNÍ-mi mu PRÉ-pi na GÍ-ni ta-pi-NÍ. Na thi-MÁ-te cho-RÍS na ka-ti-go-RÍ.
Λήθη: Και η λήθη μου πρέπει να γίνει σοφή. Να σβήνει χωρίς να εξαφανίζει.
Lethe: And my forgetting must become wise. To erase without annihilating.
phonetics: Ke i LÍ-thi mu PRÉ-pi na GÍ-ni so-FÍ. Na SVÍ-ni cho-RÍS na e-xa-fa-NÍ-zi.
Χάρις (τελική αποκάλυψη):
Τότε ο άνθρωπος γίνεται ελεύθερος: όταν θυμάται την Αγάπη,
ξεχνά την αμαρτία, και αφήνει τη Χάρη να γράψει την ιστορία του.
Grace: Then the human being becomes free: when they remember Love,
forget sin,and allow Grace to write their story.
phonetics: TÓ-te o Án-thro-pos GÍ-ne-te e-LÉF-the-ros:
Ó-tan thi-MÁ-te tin a-GÁ-pi,
xe-khnÁ tin a-mar-TÍ-a,
ke a-FÍ-ni ti Chá-ris na GRÁ-psi tin i-sto-RÍ-a tu.
