Του Δημήτρη Βόγγολη
Για αρχαρίους της Ελληνικής γλώσσας μητέρας όλων των Γλωσσών.
Με την χρήση των phonetics θα τονίζουμε τα κεφαλαία γράμματα σε κάθε λέξη .
Using phonetics we will emphasize the capital letters in each word
‘οπου ΕΕ θα τα προφέρουμε όπως στο προβατο sheep ή βλέπω με τα δύο ee or see.
‘where EE we will pronounce them as in sheep with the two ee or see.
Όπου Θ =ΤΗΕ ‘Όπως thunderstorm, thanks
‘Οπου Δ=ΤΗΕ ‘όπως mother,father
«The vowel combinations αυ, ευ are pronounced in two different ways:
a) They are pronounced [av], [ev] when followed by a vowel or a voiced consonant: παύω /pávo/, αυλή /avlí/, αύριο /ávrio/, Αύγουστος /ávɣustos/, Εύα /éva/, εφεύρεση /efévresi/, ευλογώ /evloɣó/
b) They are pronounced [af], [ef] when followed by a voiceless consonant: ναύτης /náftis/, ευχάριστος /efxáristos/, ευτυχία /eftiçía/»
1) Διάλογος
Αλέξης: Καλημέρα!
ka–li–ME–ra
Alexis: Good morning!
Μαρία: Καλημέρα! Τι κάνεις;
ka-li-ME-ra — TI KA-nis
Maria: Good morning! How are you?
Αλέξης: Καλά είμαι, ευχαριστώ. Εσύ;
ka-LA I-me — ef-ha-ri-STO — e-SI
Alexis: I’m fine, thank you. And you?
Μαρία: Κι εγώ καλά. Πού πας;
ki-e-GO ka-LA — pu PAS
Maria: I’m good too. Where are you going?
Αλέξης: Πάω στη δουλειά. Εσύ;
PA-o sti thu-li-A — e-SI
Alexis: I’m going to work. You?
Μαρία: Πάω στο σπίτι.
PA-o sto SPI-ti
Maria: I’m going home.
Αλέξης: Ωραία. Τα λέμε!
o–RE–a — ta LE–me
Alexis: Great. See you!
Μαρία: Τα λέμε! Γεια σου!
ta LE-me — YA-su
Maria: See you! Bye!
☕ 2) Διάλογος στην καφετέρια (
Γιάννης: Θέλεις να πάμε για καφέ;
THE-lis na PA-me ya ka-FE
Yannis: Do you want to go for a coffee?
Ελένη: Ναι, θέλω! Πού πάμε;
NE THE-lo — pu PA-me
Eleni: Yes, I want to! Where are we going?
Γιάννης: Πάμε σε αυτό το καφέ εδώ κοντά.
PA-me se af-TO to ka-FE e-THO kon-TA
Yannis: Let’s go to this café nearby.
Ελένη: Ωραία! Τι θα πιεις;
o-RE-a — ti tha PIS
Eleni: Great! What will you drink?
Γιάννης: Θα πιω έναν καφέ φίλτρου. Εσύ;
tha pio E-nan ka-FE FIL-tru — e-SI
Yannis: I’ll have a filter coffee. You?
Ελένη: Εγώ θα πάρω έναν καπουτσίνο.
e-GO tha PA-ro E-nan ka-pu-TSI-no
Eleni: I’ll have a cappuccino.
Γιάννης: Τέλεια. Πάμε!
TE–li–a — PA–me
Yannis: Perfect. Let’s go!
🛒 3) Διάλογος στο σούπερ μάρκετ
Πελάτης: Συγγνώμη, πού είναι το ψωμί;
si-GNÓ-mi — pu Í-ne to pso-MÍ
Customer: Excuse me, where is the bread?
Υπάλληλος: Είναι εκεί, δίπλα στα γλυκά.
Í-ne e-KÍ — THÍ-pla sta gli-KÁ
Employee: It’s over there, next to the sweets.
Πελάτης: Ευχαριστώ πολύ!
ef–ha–ri–STÓ po–LÍ
Customer: Thank you very much!
Υπάλληλος: Παρακαλώ!
pa–ra–ka–LÓ
Employee: You’re welcome!
Πελάτης: Έχετε γάλα;
É-he-te GÁ-la
Customer: Do you have milk?
Υπάλληλος: Ναι, είναι στο ψυγείο.
NE — Í-ne sto psi-YÍ-o
Employee: Yes, it’s in the fridge.
Πελάτης: Ωραία. Και πόσο κάνει;
o-RE-a — ke PÓ-so KÁ-ni
Customer: Great. And how much is it?
Υπάλληλος: Ένα ευρώ.
É-na ev–RÓ
Employee: One euro.
Πελάτης: Εντάξει, ευχαριστώ!
en-TAK-si — ef-ha-ri-STÓ
Customer: Okay, thank you!
Διάλογος στο εστιατόριο
Greek → English + Greek phonetics
Σερβιτόρος: Καλησπέρα σας. Θέλετε κάτι να πιείτε;
ka-lis-PE-ra sas — THE-le-te KA-ti na pi-TE
Waiter: Good evening. Would you like something to drink?
Πελάτης: Ναι, ένα νερό παρακαλώ.
NE — E-na ne-RO pa-ra-ka-LO
Customer: Yes, a water please.
Σερβιτόρος: Βεβαίως. Θέλετε να δείτε το μενού;
ve-VE-os — THE-le-te na THE-te to me-NU
Waiter: Of course. Would you like to see the menu?
Πελάτης: Ναι, ευχαριστώ.
NE — ef-ha-ri-STO
Customer: Yes, thank you.
Σερβιτόρος: Τι θα θέλατε να παραγγείλετε;
ti tha THE-la-te na pa-ran-YÍ-le-te
Waiter: What would you like to order?
Πελάτης: Θα ήθελα μια σαλάτα και ένα σουβλάκι.
tha Í-the-la mia sa-LA-ta ke E-na su-VLA-ki
Customer: I would like a salad and a souvlaki.
Σερβιτόρος: Ωραία. Κάτι άλλο;
o-RE-a — KA-ti A-lo
Waiter: Great. Anything else?
Πελάτης: Όχι, ευχαριστώ.
O-chi — ef-ha-ri-STO
Customer: No, thank you.
Σερβιτόρος: Σε λίγο θα είναι έτοιμα.
se LI-go tha Í-ne E-ti-ma
Waiter: They will be ready shortly.
✈️ Διάλογος στο αεροδρόμιο
Επιβάτης: Συγγνώμη, πού είναι ο έλεγχος διαβατηρίων;
si-GNÓ-mi — pu Í-ne o É-len-khos thia-va-ti-RÍ-on
Passenger: Excuse me, where is passport control?
Υπάλληλος: Είναι ευθεία και δεξιά.
Í-ne ef-THÍ-a ke the-xi-Á
Employee: It’s straight ahead and to the right.
Επιβάτης: Ευχαριστώ πολύ!
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Passenger: Thank you very much!
Υπάλληλος: Παρακαλώ.
pa–ra–ka–LÓ
Employee: You’re welcome.
Επιβάτης: Πού είναι η πύλη Β10;
pu Í-ne i PÍ-li VI-ta DE-ka
Passenger: Where is gate B10?
Υπάλληλος: Είναι στον επάνω όροφο.
Í-ne ston e-PÁ-no Ó-ro-fo
Employee: It’s on the upper floor.
Επιβάτης: Έχω χρόνο για καφέ;
É-kho HRÓ-no ya ka-FE
Passenger: Do I have time for a coffee?
Υπάλληλος: Ναι, έχετε περίπου δέκα λεπτά.
NE — É-he-te pe-RÍ-pu THE-ka le-PTÁ
Employee: Yes, you have about ten minutes.
Επιβάτης: Τέλεια, ευχαριστώ!
TE-li-a — ef-ha-ri-STÓ
Passenger: Perfect, thank you!
🏨 Διάλογος στο Ξενοδοχείο
Πελάτης: Καλησπέρα. Έχω μία κράτηση στο όνομα Δημήτρης.
ka-lis-PE-ra — É-kho MIA KRÁ-ti-si sto Ó-na-ma thi-MÍ-tris
Customer: Good evening. I have a reservation under the name Dimitris.
Ρεσεψιονίστ: Μάλιστα. Μπορώ να δω το διαβατήριό σας;
MÁ-li-sta — bo-RÓ na THO to thia-va-ti-RÍ-o sas
Receptionist: Certainly. May I see your passport?
Πελάτης: Βεβαίως, ορίστε.
ve-VE-os — o-RÍ-ste
Customer: Of course, here you go.
Ρεσεψιονίστ: Η κράτησή σας είναι για δύο νύχτες.
i KRÁ-ti-si sas Í-ne ya THÍ-o NÍ-htes
Receptionist: Your reservation is for two nights.
Πελάτης: Ναι, σωστά.
NE — so-STÁ
Customer: Yes, that’s correct.
Ρεσεψιονίστ: Το δωμάτιό σας είναι στον τρίτο όροφο.
to tho-MÁ-ti-o sas Í-ne ston TRÍ-to Ó-ro-fo
Receptionist: Your room is on the third floor.
Πελάτης: Έχει ασανσέρ;
É-chi a-san-SÉR
Customer: Is there an elevator?
Ρεσεψιονίστ: Ναι, είναι αριστερά.
NE — Í-ne a-ri-ste-RÁ
Receptionist: Yes, it’s on the left.
Πελάτης: Ευχαριστώ πολύ!
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Customer: Thank you very much!
Ρεσεψιονίστ: Καλή διαμονή!
ka-LÍ thia-mo-NÍ
Receptionist: Enjoy your stay!
💊 Διάλογος στο Φαρμακείο
Πελάτης: Καλημέρα. Έχετε παυσίπονο;
ka-li-ME-ra — É-he-te pav-SÍ-po-no
Customer: Good morning. Do you have a painkiller?
Φαρμακοποιός: Ναι, βεβαίως. Θέλετε χάπια ή σπρέι;
NE ve-VE-os — THE-le-te HA-pia i spre
Pharmacist: Yes, of course. Would you like pills or spray?
Πελάτης: Χάπια, παρακαλώ.
HA-pia pa-ra-ka-LO
Customer: Pills, please.
Φαρμακοποιός: Θέλετε κάτι για τον βήχα;
THE-le-te KA-ti ya ton VÍ-ha
Pharmacist: Do you need something for the cough?
Πελάτης: Όχι, μόνο παυσίπονο.
O-chi — MO-no pav-SÍ-po-no
Customer: No, just a painkiller.
Φαρμακοποιός: Εντάξει. Κάτι άλλο;
en-TAK-si — KA-ti A-lo
Pharmacist: Alright. Anything else?
Πελάτης: Ναι, ένα κουτί χαρτομάντιλα.
NE — E-na ku-TÍ har-to-MÁN-ti-la
Customer: Yes, a box of tissues.
Φαρμακοποιός: Ορίστε. Πέντε ευρώ.
o-RÍ-ste — PÉN-de ev-RÓ
Pharmacist: Here you go. Five euros.
Πελάτης: Ευχαριστώ πολύ!
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Customer: Thank you very much!
Φαρμακοποιός: Παρακαλώ, περαστικά!
pa-ra-ka-LÓ — pe-ra-sti-KÁ
Pharmacist: You’re welcome, get well soon!
🚕 Dialogue in the Taxi
Greek → English + Greek phonetics
Πελάτης: Καλησπέρα. Είστε ελεύθερος;
ka-lis-PE-ra — Í-ste e-LEF-the-ros
Customer: Good evening. Are you free?
Οδηγός: Ναι, πού πάτε;
NE — pu PA-te
Driver: Yes, where are you going?
Πελάτης: Στο κέντρο, παρακαλώ.
sto KÉN-tro pa-ra-ka-LO
Customer: To the city center, please.
Οδηγός: Βεβαίως. Θέλετε απόδειξη;
ve-VE-os — THE-le-te a-PO-thi-xi
Driver: Of course. Do you want a receipt?
Πελάτης: Ναι, ευχαριστώ.
NE — ef-ha-ri-STO
Customer: Yes, thank you.
Οδηγός: Θέλετε να ανοίξω το παράθυρο;
THE-le-te na a-NÍ-xo to pa-RÁ-thi-ro
Driver: Would you like me to open the window?
Πελάτης: Όχι, εντάξει.
O-chi — en-TAK-si
Customer: No, it’s okay.
Οδηγός: Φτάσαμε. Τέσσερα ευρώ.
FTÁ-sa-me — TÉ-se-ra ev-RÓ
Driver: We’ve arrived. Four euros.
Πελάτης: Ορίστε. Ευχαριστώ πολύ!
o-RÍ-ste — ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Customer: Here you go. Thank you very much!
Οδηγός: Να είστε καλά!
na Í-ste ka-LÁ
Driver: Take care!
🚌 Διάλογος στο Λεωφορείο
Επιβάτης Α: Συγγνώμη, αυτό το λεωφορείο πάει στο κέντρο;
si-GNÓ-mi — af-TÓ to le-o-fo-RÍ-o PÁ-i sto KÉN-tro
Passenger A: Excuse me, does this bus go to the city center?
Επιβάτης Β: Ναι, πάει στο κέντρο.
NE — PÁ-i sto KÉN-tro
Passenger B: Yes, it goes to the center.
Επιβάτης Α: Ευχαριστώ πολύ!
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Passenger A: Thank you very much!
Επιβάτης Β: Παρακαλώ.
pa-ra-ka-LÓ
Passenger B: You’re welcome.
Επιβάτης Α: Ξέρετε αν σταματάει στο μουσείο;
KSÉ-re-te an sta-ma-TÁ-i sto mu-SÍ-o
Passenger A: Do you know if it stops at the museum?
Επιβάτης Β: Ναι, είναι η επόμενη στάση.
NE — Í-ne i e-PÓ-me-ni STÁ-si
Passenger B: Yes, it’s the next stop.
Επιβάτης Α: Ωραία, ευχαριστώ!
o-RE-a — ef-ha-ri-STÓ
Passenger A: Great, thank you!
Επιβάτης Β: Να είστε καλά.
na Í-ste ka-LÁ
Passenger B: Take care.
Διάλογος σε καταστημα ρούχων
Πελάτης: Συγγνώμη, πόσο κάνει αυτή η μπλούζα;
si-GNÓ-mi — PÓ-so KÁ-ni af-TÍ i BLÚ-za
Customer: Excuse me, how much is this blouse?
Πωλήτρια: Κάνει δεκαπέντε ευρώ.
KÁ-ni the–ka–PÉN–te ev–RÓ
Saleswoman: It costs fifteen euros.
Πελάτης: Έχετε σε άλλο χρώμα;
É-he-te se Á-lo HRÓ-ma
Customer: Do you have it in another color?
Πωλήτρια: Ναι, έχουμε μπλε και κόκκινη.
NE — É-hu-me BLE ke KÓ-ki-ni
Saleswoman: Yes, we have it in blue and red.
Πελάτης: Μπορώ να τη δοκιμάσω;
bo-RÓ na ti tho-ki-MÁ-so
Customer: Can I try it on?
Πωλήτρια: Βεβαίως, τα δοκιμαστήρια είναι εκεί.
ve-VE-os — ta tho-ki-ma-STÍ-ri-a Í-ne e-KÍ
Saleswoman: Of course, the fitting rooms are over there.
Πελάτης: Ωραία, ευχαριστώ.
o-RE-a — ef-ha-ri-STÓ
Customer: Great, thank you.
Πελάτης: Μου αρέσει. Θα την πάρω.
mu a-RÉ-si — tha tin PA-ro
Customer: I like it. I’ll take it.
Πωλήτρια: Θέλετε σακούλα;
THE-le-te sa-KÚ-la
Saleswoman: Would you like a bag?
Πελάτης: Ναι, ευχαριστώ πολύ!
NE — ef–ha–ri–STÓ po–LÍ
Customer: Yes, thank you very much!
🏖️ Διάλογος στην Παραλία
Greek → English + Greek phonetics
Άννα: Ωραία μέρα σήμερα!
o-RE-a MÉ-ra SÍ-me-ra
Anna: Beautiful day today!
Νίκος: Ναι, τέλεια για θάλασσα.
NE — TÉ-li-a ya THÁ-la-sa
Nikos: Yes, perfect for the beach.
Άννα: Θέλεις να κολυμπήσουμε;
THE–lis na ko–lim–PÍ-su–me
Anna: Do you want to go for a swim?
Νίκος: Ναι, αλλά πρώτα να βάλω αντηλιακό.
NE — a-LÁ PRÓ-ta na VÁ-lo an-ti-li-a-KÓ
Nikos: Yes, but first I need to put on sunscreen.
Άννα: Καλή ιδέα. Το νερό είναι ζεστό;
ka-LÍ i-THÉ-a — to ne-RÓ Í-ne ze-STÓ
Anna: Good idea. Is the water warm?
Νίκος: Ναι, πολύ ζεστό!
NE — po–LÍ ze–STÓ
Nikos: Yes, very warm!
Άννα: Τέλεια. Μετά θέλεις να πιούμε κάτι;
TÉ-li-a — me-TÁ THE-lis na PI-u-me KÁ-ti
Anna: Perfect. After that, do you want to drink something?
Νίκος: Ναι, έναν χυμό ή έναν καφέ.
NE — É-nan hi-MÓ i É-nan ka-FÉ
Nikos: Yes, a juice or a coffee.
Άννα: Ωραία. Πάμε!
o-RE-a — PA-me
Anna: Great. Let’s go!
🩺 Διάλογος στο Ιατρείο
Greek → English + Greek phonetics
Γιατρός: Καλημέρα. Τι πρόβλημα έχετε;
ka-li-MÉ-ra — ti PRÓ-vli-ma É-he-te
Doctor: Good morning. What seems to be the problem?
Ασθενής: Πονάει ο λαιμός μου.
po-NÁ-i o le-MÓS mu
Patient: My throat hurts.
Γιατρός: Από πότε πονάει;
a-PO PÓ-te po-NÁ-i
Doctor: Since when does it hurt?
Ασθενής: Από χθες.
a–PO hTHES
Patient: Since yesterday.
Γιατρός: Έχετε πυρετό;
É-he-te pi-re-TÓ
Doctor: Do you have a fever?
Ασθενής: Ναι, λίγο.
NE — LÍ-go
Patient: Yes, a little.
Γιατρός: Ανοίξτε το στόμα σας, παρακαλώ.
a-NÍ-xte to STÓ-ma sas pa-ra-ka-LÓ
Doctor: Open your mouth, please.
Ασθενής: Έτσι;
É-tsi
Patient: Like this?
Γιατρός: Ναι. Έχετε μια μικρή φλεγμονή.
NE — É-he-te mia mi-KRÍ fle-go-MI
Doctor: Yes. You have a small inflammation.
Ασθενής: Τι πρέπει να κάνω;
ti PRÉ-pi na KÁ-no
Patient: What should I do?
Γιατρός: Θα σας δώσω φάρμακα.
tha sas THÓ-so FÁR-ma-ka
Doctor: I’ll give you some medicine.
Ασθενής: Ευχαριστώ πολύ, γιατρέ.
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ ya-TRÉ
Patient: Thank you very much, doctor.
Γιατρός: Περαστικά σας.
pe–ra–sti–KÁ sas
Doctor: Get well soon.
📮 Διάλογος στο Ταχυδρομείο
Greek → English + Greek phonetics
Πελάτης: Καλημέρα. Θέλω να στείλω ένα γράμμα.
ka-li-MÉ-ra — THE-lo na STÍ-lo E-na GRÁ-ma
Customer: Good morning. I want to send a letter.
Υπάλληλος: Βεβαίως. Ελλάδα ή εξωτερικό;
ve-VE-os — e-LÁ-tha i ek-so-te-ri-KÓ
Employee: Of course. Greece or abroad?
Πελάτης: Ελλάδα.
e-LÁ-tha
Customer: Greece.
Υπάλληλος: Θέλετε απλό ή συστημένο;
THE-le-te a-PLÓ i si-sti-MÉ-no
Employee: Do you want regular or registered mail?
Πελάτης: Απλό, παρακαλώ.
a-PLÓ pa-ra-ka-LO
Customer: Regular, please.
Υπάλληλος: Ωραία. Βάλτε το εδώ.
o-RE-a — VÁL-te to e-THÓ
Employee: Great. Put it here.
Πελάτης: Πόσο κάνει;
PÓ-so KÁ-ni
Customer: How much is it?
Υπάλληλος: Ένα ευρώ και είκοσι λεπτά.
E-na ev-RÓ ke Í-ko-si le-PTÁ
Employee: One euro and twenty cents.
Πελάτης: Ορίστε. Ευχαριστώ πολύ!
o-RÍ-ste — ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Customer: Here you go. Thank you very much!
Υπάλληλος: Παρακαλώ. Καλή σας μέρα.
pa-ra-ka-LÓ — ka-LÍ sas MÉ-ra
Employee: You’re welcome. Have a nice day.
🏛️ Διάλογος στο Μουσείο
Greek → English + Greek phonetics
Επισκέπτης: Συγγνώμη, πού είναι το ταμείο;
si-GNÓ-mi — pu Í-ne to ta-MÍ-o
Visitor: Excuse me, where is the ticket office?
Υπάλληλος: Είναι δεξιά, μετά την είσοδο.
Í-ne the-xi-Á — me-TÁ tin Í-so-tho
Employee: It’s on the right, after the entrance.
Επισκέπτης: Ευχαριστώ πολύ. Πόσο κάνει το εισιτήριο;
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ — PÓ-so KÁ-ni to i-si-TÍ-ri-o
Visitor: Thank you very much. How much is the ticket?
Υπάλληλος: Οκτώ ευρώ.
ok-TÓ ev-RÓ
Employee: Eight euros.
Επισκέπτης: Έχετε οδηγό ή χάρτη;
É-he-te o-thi-GÓ i HÁR-ti
Visitor: Do you have a guide or a map?
Υπάλληλος: Ναι, ορίστε.
NE — o-RÍ-ste
Employee: Yes, here you go.
Επισκέπτης: Πού είναι η αίθουσα με τα αγάλματα;
pu Í-ne i É-thu-sa me ta a-GÁL-ma-ta
Visitor: Where is the hall with the statues?
Υπάλληλος: Στον πρώτο όροφο, αριστερά.
ston PRÓ-to Ó-ro-fo — a-ri-ste-RÁ
Employee: On the first floor, to the left.
Επισκέπτης: Ωραία, ευχαριστώ!
o-RE-a — ef-ha-ri-STÓ
Visitor: Great, thank you!
Υπάλληλος: Καλή ξενάγηση.
ka-LÍ kse-NÁ-yi-si
Employee: Enjoy your tour.
🌳 Διάλογος στο Πάρκο
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Τι όμορφο πάρκο!
ti Ó-mor-fo PÁR-ko
Maria: What a beautiful park!
Γιώργος: Ναι, έχει πολύ πράσινο.
NE — É-chi po-LÍ PRÁ-si-no
George: Yes, it has a lot of greenery.
Μαρία: Θέλεις να καθίσουμε στο παγκάκι;
THE-lis na ka-THÍ-su-me sto pan-GÁ-ki
Maria: Do you want to sit on the bench?
Γιώργος: Ναι, καλή ιδέα.
NE — ka-LÍ i-THÉ-a
George: Yes, good idea.
Μαρία: Θέλεις νερό; Έχω ένα μπουκάλι.
THE-lis ne-RÓ — É-kho E-na bu-KÁ-li
Maria: Do you want some water? I have a bottle.
Γιώργος: Ναι, λίγο, ευχαριστώ.
NE — LÍ-go — ef-ha-ri-STÓ
George: Yes, a little, thank you.
Μαρία: Κοίτα, παίζουν παιδιά εκεί!
KÍ-ta — PÉ-zun pe-THI-Á e-KÍ
Maria: Look, children are playing over there!
Γιώργος: Ναι, και έχει και σκύλους.
NE — ke É-chi ke SKÍ-lus
George: Yes, and there are dogs too.
Μαρία: Θες να κάνουμε μια βόλτα;
THES na KÁ-nu-me mia VÓL-ta
Maria: Do you want to take a walk?
Γιώργος: Βεβαίως, πάμε!
ve-VE-os — PÁ-me
George: Of course, let’s go!
😊 Διάλογος Γνωριμίας
Greek → English + Greek phonetics
Άννα: Γεια σου! Πώς σε λένε;
YA-su — POS se LE-ne
Anna: Hi! What’s your name?
Μάριος: Με λένε Μάριο. Εσένα;
me LE-ne MÁ-ri-o — e-SÉ-na
Marios: My name is Mario. And yours?
Άννα: Με λένε Άννα. Χάρηκα!
me LE-ne Á-na — HÁ-ri-ka
Anna: My name is Anna. Nice to meet you!
Μάριος: Κι εγώ χάρηκα. Από πού είσαι;
ki-e-GÓ HÁ-ri-ka — a-PO PU Í-se
Marios: Nice to meet you too. Where are you from?
Άννα: Είμαι από την Ελλάδα. Εσύ;
Í-me a-PO tin e-LÁ-tha — e-SÍ
Anna: I’m from Greece. You?
Μάριος: Είμαι από την Ιταλία.
Í-me a-PO tin i-ta-LÍ-a
Marios: I’m from Italy.
Άννα: Μένεις εδώ;
MÉ-nis e-THÓ
Anna: Do you live here?
Μάριος: Ναι, μένω κοντά.
NE — MÉ-no kon-TA
Marios: Yes, I live nearby.
Άννα: Ωραία! Θες να πάμε για έναν καφέ κάποια στιγμή;
o-RE-a — THES na PA-me ya E-nan ka-FE KÁ-pia sti-GMÍ
Anna: Great! Do you want to go for a coffee sometime?
Μάριος: Ναι, θα χαρώ πολύ!
NE — tha ha-RÓ po-LÍ
Marios: Yes, I’d love that!
☕ Για Προχωρημένους διάλογος στην Καφετέρια
Σερβιτόρα: Καλησπέρα σας. Θέλετε κάτι να παραγγείλετε;
ka–lis–PE–ra sas — THE–le–te KA–ti na pa–ran–YÍ-le–te
Waitress: Good evening. Would you like to order something?
Πελάτης: Ναι, θα ήθελα έναν καπουτσίνο μέτριο, με λίγη κανέλα.
NE — tha Í-the-la E-nan ka-pu-TSÍ-no MÉ-tri-o — me LÍ-yi ka-NÉ-la
Customer: Yes, I’d like a medium cappuccino with a little cinnamon.
Σερβιτόρα: Βεβαίως. Ζεστό ή κρύο;
ve-VE-os — ze-STÓ i KRÍ-o
Waitress: Of course. Hot or cold?
Πελάτης: Ζεστό, παρακαλώ.
ze-STÓ pa-ra-ka-LO
Customer: Hot, please.
Σερβιτόρα: Κάτι άλλο;
KA-ti A-lo
Waitress: Anything else?
Πελάτης: Ναι, έχετε κάτι χωρίς ζάχαρη;
NE — É-he-te KA-ti ho-RÍS ZÁ-ha-ri
Customer: Yes, do you have something sugar‑free?
Σερβιτόρα: Έχουμε μπισκότα χωρίς ζάχαρη και μια μπάρα δημητριακών.
É-hu-me bis-KÓ-ta ho-RÍS ZÁ-ha-ri ke mia BÁ-ra thi-mi-tri-a-KÓN
Waitress: We have sugar‑free cookies and a cereal bar.
Πελάτης: Θα πάρω την μπάρα, ευχαριστώ.
tha PA-ro tin BÁ-ra — ef-ha-ri-STÓ
Customer: I’ll take the bar, thank you.
Σερβιτόρα: Θέλετε να καθίσετε μέσα ή έξω;
THE-le-te na ka-THÍ-se-te MÉ-sa i É-xo
Waitress: Would you like to sit inside or outside?
Πελάτης: Έξω, αν γίνεται. Θέλω λίγο καθαρό αέρα.
É-xo an GÍ-ne-te — THE-lo LÍ-go ka-tha-RÓ a-É-ra
Customer: Outside, if possible. I want some fresh air.
Σερβιτόρα: Φυσικά. Θα σας τα φέρω σε λίγο.
fi-si-KÁ — tha sas ta FÉ-ro se LÍ-go
Waitress: Of course. I’ll bring them shortly.
Σερβιτόρα: Ορίστε ο καπουτσίνο σας και η μπάρα.
o-RÍ-ste o ka-pu-TSÍ-no sas ke i BÁ-ra
Waitress: Here is your cappuccino and your bar.
Πελάτης: Ευχαριστώ πολύ. Μπορώ να έχω και λίγο νερό;
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ — bo-RÓ na É-ho ke LÍ-go ne-RÓ
Customer: Thank you very much. May I have some water too?
Σερβιτόρα: Βεβαίως.
ve-VE-os
Waitress: Of course.
☕ Διάλογος Φίλων
Ελένη: Ρε συ, άργησες λίγο. Όλα καλά;
re si — Ár–yi–ses LÍ-go — Ó-la ka–LÁ
Eleni: Hey, you’re a bit late. Everything okay?
Κώστας: Ναι, απλώς είχε πολλή κίνηση. Συγγνώμη.
NE — a–PLÓS Í-he po–LÍ KÍ-ni–si — si–GNÓ-mi
Kostas: Yeah, there was a lot of traffic. Sorry.
Ελένη: Κανένα πρόβλημα. Θες να παραγγείλουμε;
ka-NÉ-na PRÓ-vli-ma — THES na pa-ran-YÍ-lu-me
Eleni: No problem. Want to order?
Κώστας: Ναι, θέλω έναν φρέντο εσπρέσο μέτριο, χωρίς ζάχαρη.
NE — THÉ-lo E-nan FRÉN-do es-PRÉ-so MÉ-tri-o — ho-RÍS ZÁ-ha-ri
Kostas: Yes, I want a medium freddo espresso, no sugar.
Ελένη: Ωραία. Εγώ θα πάρω έναν καπουτσίνο με φυτικό γάλα.
o-RE-a — e-GÓ tha PA-ro E-nan ka-pu-TSÍ-no me fi-ti-KÓ GÁ-la
Eleni: Nice. I’ll have a cappuccino with plant milk.
Κώστας: Πώς πήγε η μέρα σου;
POS PÍ-ye i MÉ-ra su
Kostas: How was your day?
Ελένη: Κουραστική… Είχα πολλές δουλειές και μια δύσκολη συνάντηση.
ku–ra–sti–KÍ — Í-ha po–LÉS thu–LI-ÉS ke mia DÍ-sko–li si–NÁN–ti–si
Eleni: Exhausting… I had a lot of work and a difficult meeting.
Κώστας: Σε νιώθω. Κι εγώ τρέχω όλη μέρα.
se NÓ-tho — ki–e–GÓ TRÉ-ho Ó-li MÉ-ra
Kostas: I feel you. I’ve been running around all day too.
Ελένη: Τουλάχιστον τώρα χαλαρώνουμε λίγο.
tu-LÁ-chi-ston TÓ-ra ha-la-RÓ-nu-me LÍ-go
Eleni: At least now we’re relaxing a bit.
Κώστας: Ναι, και μ’ αρέσει αυτό το καφέ. Έχει ωραία ατμόσφαιρα.
NE — ke ma–RÉ-si af–TÓ to ka–FÉ — É-chi o–RE–a at–MÓ-sfe–ra
Kostas: Yeah, and I like this café. It has a nice atmosphere.
Ελένη: Θες να πάρουμε και κάτι να φάμε;
THES na PA-ru-me ke KÁ-ti na FÁ-me
Eleni: Do you want to get something to eat too?
Κώστας: Ίσως μια τοστ ή μια μπάρα; Δεν πεινάω πολύ.
Í-sos mia tost i mia BÁ-ra — then pi-NÁ-o po-LÍ
Kostas: Maybe a toast or a bar? I’m not very hungry.
Ελένη: Εντάξει, ας πάρουμε κάτι μικρό.
en-TÁK-si — as PA-ru-me KÁ-ti mi-KRÓ
Eleni: Okay, let’s get something small.
Κώστας: Τέλεια. Περνάμε ωραία σήμερα.
TÉ-li-a — per-NÁ-me o-RE-a SÍ-me-ra
Kostas: Perfect. We’re having a nice time today.
Ελένη: Ναι, το είχα ανάγκη.
NE — to Í-ha a-NÁ-yi
Eleni: Yes, I needed this
Πιο συναισθηματική συζήτηση στο καφέ
Greek → English + Greek phonetics
Ελένη: Ρε συ… σήμερα δεν είσαι πολύ καλά. Τι έγινε;
re si… SÍ-me–ra then Í-se po–LÍ ka–LÁ — ti É-yi–ne
Eleni: Hey… you don’t seem very well today. What happened?
Κώστας: Ε… απλώς είχα μια δύσκολη μέρα. Νιώθω λίγο πιεσμένος.
e… a–PLÓS Í-ha mia DÍ-sko–li MÉ-ra — NÓ-tho LÍ-go pi–es–MÉ-nos
Kostas: Uh… I just had a tough day. I feel a bit overwhelmed.
Ελένη: Θέλεις να μιλήσεις γι’ αυτό; Είμαι εδώ για σένα.
THÉ-lis na mi–LÍ-sis yaf–TÓ — Í-me e–THÓ ya SÉ-na
Eleni: Do you want to talk about it? I’m here for you.
Κώστας: Ευχαριστώ… πραγματικά το εκτιμώ. Απλώς… κουράστηκα.
ef–ha–ri–STÓ… pra–gma–ti–KÁ to ek–ti–MÓ — a–PLÓS… ku–RÁS–ti–ka
Kostas: Thank you… I really appreciate it. I’m just… tired.
Ελένη: Το καταλαβαίνω. Όλοι περνάμε τέτοιες μέρες.
to ka–ta–la–VÉ-no — Ó-li per–NÁ-me TÉ-ti–es MÉ-res
Eleni: I understand. We all have days like that.
Κώστας: Ναι… αλλά μερικές φορές νιώθω ότι τα κάνω όλα μόνος μου.
NE… a-LÁ me-ri-KÉS fo-RÉS NÓ-tho o-TÍ ta KÁ-no Ó-la MÓ-nos mu
Kostas: Yeah… but sometimes I feel like I’m doing everything alone.
Ελένη: Δεν είσαι μόνος σου. Έχεις ανθρώπους που σε νοιάζονται.
then Í-se MÓ-nos su — É-his an-THRÓ-pus pu se NÓ-ya-zon-te
Eleni: You’re not alone. You have people who care about you.
Κώστας: Σ’ ευχαριστώ, Ελένη. Χρειαζόμουν να το ακούσω αυτό.
s’ ef-ha-ri-STÓ e-LÉ-ni — hri-a-ZÓ-mu-na na to a-KÚ-so af-TÓ
Kostas: Thank you, Eleni. I needed to hear that.
Ελένη: Πάμε να παραγγείλουμε κάτι; Θα σου κάνει καλό.
PÁ-me na pa–ran–YÍ-lu–me KÁ-ti — tha su KÁ-ni ka–LÓ
Eleni: Shall we order something? It’ll make you feel better.
Κώστας: Ναι… ίσως έναν ζεστό καφέ.
NE… Í-sos E-nan ze-STÓ ka-FÉ
Kostas: Yeah… maybe a warm coffee.
Ελένη: Ωραία. Και μετά, αν θέλεις, πάμε μια βόλτα.
o-RE-a — ke me-TÁ an THÉ-lis PÁ-me mia VÓL-ta
Eleni: Good. And later, if you want, we can take a walk.
Κώστας: Θα μου άρεσε πολύ. Ευχαριστώ που είσαι εδώ.
tha mu Á-re–se po–LÍ — ef–ha–ri–STÓ pu Í-se e–THÓ
Kostas: I’d really like that. Thank you for being here.
Ελένη: Πάντα.
PÁN-ta
Eleni: Always.
🤝 Σκηνή συμφιλίωσης μεταξύ δύο φίλων
Ελένη: Κώστα… μπορούμε να μιλήσουμε λίγο;
KO-sta… bo-RÚ-me na mi-LÍ-su-me LÍ-go
Eleni: Kostas… can we talk for a moment?
Κώστας: Ναι… φυσικά.
NE… fi–si–KÁ
Kostas: Yeah… of course.
Ελένη: Για χθες… λυπάμαι αν σου μίλησα άσχημα. Δεν το ήθελα.
ya hTHES… li-PÁ-me an su MÍ-li-sa Á-shi-ma — then to Í-the-la
Eleni: About yesterday… I’m sorry if I spoke harshly. I didn’t mean to.
Κώστας: Κι εγώ δεν ήθελα να φανώ απότομος. Απλώς ήμουν κουρασμένος.
ki–e–GÓ then Í-the–la na fa–NÓ a–PÓ-to–mos — a–PLÓS Í-mun ku–ra–SMÉ-nos
Kostas: I didn’t mean to be abrupt either. I was just tired.
Ελένη: Νομίζω ότι και οι δύο παρεξηγηθήκαμε.
no-MÍ-zo Ó-ti ke i THÍ-o pa-re-xi-yi-THÍ-ka-me
Eleni: I think we both misunderstood each other.
Κώστας: Ναι… και δεν θέλω να χαλάσουμε τη φιλία μας για κάτι τόσο μικρό.
NE… ke then THÉ-lo na ha-LÁ-su-me ti fi-LÍ-a mas ya KÁ-ti TÓ-so mi-KRÓ
Kostas: Yeah… and I don’t want to ruin our friendship over something so small.
Ελένη: Ούτε εγώ. Η φιλία μας είναι σημαντική για μένα.
Ú-te e-GÓ — i fi-LÍ-a mas Í-ne si-man-TI-kí ya MÉ-na
Eleni: Me neither. Our friendship means a lot to me.
Κώστας: Χαίρομαι που το λες. Μου έλειψε να μιλάμε κανονικά.
HÉ-ro-me pu to LES — mu É-li-pse na mi-LÁ-me ka-no-ni-KÁ
Kostas: I’m glad you said that. I missed talking normally with you.
Ελένη: Κι εμένα. Θες να το αφήσουμε πίσω μας;
ki e-MÉ-na — THES na to a-FÍ-su-me PÍ-so mas
Eleni: Me too. Want to put it behind us?
Κώστας: Ναι. Απόλυτα.
NE — a–PÓ-li–ta
Kostas: Yes. Completely.
Ελένη: Ωραία… τότε πάμε να πάρουμε έναν καφέ σαν παλιά;
o-RE-a… TÓ-te PA-me na PA-ru-me E-nan ka-FÉ san pa-LIÁ
Eleni: Great… then shall we go get a coffee like old times?
Κώστας: Πάμε. Και… ευχαριστώ που ήρθες να μιλήσουμε.
PA-me — ke… ef-ha-ri-STÓ pu ÍR-thes na mi-LÍ-su-me
Kostas: Let’s go. And… thank you for coming to talk.
Ελένη: Πάντα.
PÁN-ta
Eleni: Always.
Πολύ συγκινητική σκηνή συμφιλίωσης
Μαρία: Κώστα… μπορώ να σου μιλήσω;
KO-sta… bo-RÓ na su mi-LÍ-so
Maria: Kostas… can I talk to you?
Κώστας: Ναι… σε ακούω.
NE… se a–KÚ-o
Kostas: Yes… I’m listening.
Μαρία: Ξέρω ότι αυτές τις μέρες ήμουν απόμακρη. Δεν ήταν για σένα… ήταν δικό μου θέμα.
KSÉ-ro Ó-ti af–TÉS tis MÉ-res Í-mun a–PÓ-ma–kri — then Í-tan ya SÉ-na… Í-tan thi-KÓ mu THÉ-ma
Maria: I know I’ve been distant these days. It wasn’t because of you… it was my own issue.
Κώστας: Το κατάλαβα… αλλά με πλήγωσε λίγο.
to ka-TÁ-la-va… a-LÁ me PLÍ-go-se LÍ-go
Kostas: I understood… but it hurt me a little.
Μαρία: Το ξέρω… και λυπάμαι πολύ. Δεν ήθελα να σε κάνω να νιώσεις έτσι.
to KSÉ-ro… ke li-PÁ-me po-LÍ — then Í-the-la na se KÁ-no na NÓ-sis É-tsi
Maria: I know… and I’m really sorry. I never wanted to make you feel that way.
Κώστας: Απλώς… σε νοιάζομαι. Και όταν απομακρύνθηκες, φοβήθηκα ότι σε έχασα.
a-PLÓS… se NÓ-ya-zo-me — ke Ó-tan a-po-ma-KRÍ-thi-kes, fo-VÍ-thi-ka Ó-ti se É-ha-sa
Kostas: It’s just… I care about you. And when you pulled away, I was afraid I’d lost you.
Μαρία: Δεν με έχασες. Ούτε για μια στιγμή. Απλώς χρειαζόμουν χρόνο να σταθώ στα πόδια μου.
then me É-ha-ses — Ú-te ya mia sti-GMÍ — a-PLÓS hri-a-ZÓ-mun HRO-no na sta-THÓ sta PÓ-di-a mu
Maria: You didn’t lose me. Not even for a moment. I just needed time to stand on my own feet.
Κώστας: Θα ήθελα να το είχες πει… θα ήμουν δίπλα σου.
tha Í-the-la na to Í-hes pi… tha Í-mun THÍ-pla su
Kostas: I wish you had told me… I would have been by your side.
Μαρία: Το ξέρω. Και γι’ αυτό νιώθω άσχημα. Δεν θέλω να σε κρατάω μακριά.
to KSÉ-ro — ke yaf-TÓ NÓ-tho Á-shi-ma — then THÉ-lo na se kra-TÁ-o ma-kri-Á
Maria: I know. And that’s why I feel bad. I don’t want to push you away.
Κώστας: Δεν πειράζει… είμαι εδώ τώρα. Και θέλω να είμαι εδώ.
then pi-RÁ-zi… Í-me e-THÓ TÓ-ra — ke THÉ-lo na Í-me e-THÓ
Kostas: It’s okay… I’m here now. And I want to be here.
Μαρία: Σε ευχαριστώ… πραγματικά. Δεν ξέρεις πόσο σημαίνει αυτό για μένα.
se ef–ha–ri–STÓ… pra–gma–ti–KÁ — then KSÉ-ris PÓ-so si–MÉ-ni af–TÓ ya MÉ-na
Maria: Thank you… truly. You don’t know how much this means to me.
Κώστας: Θέλω απλώς να είμαστε καλά.
THÉ-lo a-PLÓS na Í-mas-te ka-LÁ
Kostas: I just want us to be okay.
Μαρία: Θα είμαστε. Στο υπόσχομαι.
tha Í-mas-te — sto i-PÓ-sho-me
Maria: We will be. I promise.
Κώστας: Έλα εδώ…
É-la e–THÓ
Kostas: Come here…
Μαρία: (τον αγκαλιάζει) Μου έλειψες.
(ton an-ga-LI-á-zi) mu É-lip-ses
Maria: (hugging him) I missed you.
Κώστας: Κι εμένα… πολύ.
ki e–MÉ-na… po–LÍ
Kostas: I missed you too… so much.
Ρομαντική συνέχεια μετά τη συμφιλίωση
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Κώστα… ξέρεις… όταν σε αγκάλιασα πριν, ένιωσα κάτι που είχα καιρό να νιώσω.
KO-sta… KSÉ-ris… Ó-tan se an-ga-LI-a-sa prin, É-nyo-sa KÁ-ti pu Í-ha ke-RÓ na NÝ-o-so
Maria: Kostas… you know… when I hugged you earlier, I felt something I hadn’t felt in a long time.
Κώστας: Κι εγώ… ήταν σαν να έφυγε όλο το βάρος από πάνω μου.
ki e-GÓ… Í-ta san na É-fi-ge Ó-lo to VÁ-ros a-po PÁ-no mu
Kostas: Me too… it was like all the weight lifted off my shoulders.
Μαρία: Μου έλειψες… όχι μόνο σαν φίλος.
mu É-lip-ses… Ó-chi MÓ-no san FÍ-los
Maria: I missed you… not just as a friend.
Κώστας: (παίρνει ανάσα) Κι εγώ το ίδιο… αλλά φοβόμουν να το πω.
(PÉR-ni a-NÁ-sa) ki e-GÓ to Í-thio… a-LÁ fo-VÓ-mun na to PO
Kostas: (takes a breath) I felt the same… but I was afraid to say it.
Μαρία: Γιατί;
ya-TÍ
Maria: Why?
Κώστας: Γιατί δεν ήθελα να σε χάσω… ούτε σαν φίλη, ούτε σαν κάτι περισσότερο.
ya-TÍ then Í-the-la na se HÁ-so… Ú-te san FÍ-li, Ú-te san KÁ-ti pe-ri-só-te-ro
Kostas: Because I didn’t want to lose you… not as a friend, and not as something more.
Μαρία: (χαμογελά) Δεν πρόκειται να με χάσεις.
(ha-mo-ye-LÁ) then PRÓ-ke-te na me HÁ-sis
Maria: (smiles) You’re not going to lose me.
Κώστας: Δηλαδή… υπάρχει “κάτι περισσότερο”;
thi-la-DÍ… i-PÁ-rhi “KÁ-ti pe-ri-SÓ-te-ro”
Kostas: So… there is “something more”?
Μαρία: Αν το θέλεις κι εσύ… ναι.
an to THÉ-lis ki e-SÍ… NE
Maria: If you want it too… yes.
Κώστας: Το θέλω. Από καιρό.
to THÉ-lo — a-PO ke-RÓ
Kostas: I want it. For a long time.
Μαρία: Τότε… έλα πιο κοντά.
TÓ-te… É-la pio kon-TÁ
Maria: Then… come closer.
Κώστας: (την πλησιάζει) Μαρία…
(tin pli-SI-a-zi) Ma-RÍ-a
Kostas: (moves closer) Maria…
Μαρία: Ναι;
NE
Maria: Yes?
Κώστας: Μπορώ να σε φιλήσω;
bo-RÓ na se fi-LÍ-so
Kostas: Can I kiss you?
Μαρία: Το περίμενα.
to pe–RÍ-me–na
Maria: I was waiting for that.
(φιλιούνται απαλά)
(fi-LÍ-un-te a-pa-LÁ)
(they kiss softly)
Κώστας: Νομίζω… τώρα είμαστε πραγματικά καλά.
no-MÍ-zo… TÓ-ra Í-mas-te pra-gma-ti-KÁ ka-LÁ
Kostas: I think… now we’re truly okay.
Μαρία: Τώρα είμαστε εκεί που έπρεπε να είμαστε.
TÓ-ra Í-mas-te e-KÍ pu É-pre-pe na Í-mas-te
Maria: Now we’re exactly where we’re meant to be.
Μικρή ρομαντική βόλτα μετά το καφέ
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Θες να περπατήσουμε λίγο; Έχει όμορφη νύχτα.
THES na per-pa-TÍ-su-me LÍ-go — É-chi Ó-mor-fi NÍ-hta
Maria: Want to walk a bit? It’s a beautiful night.
Κώστας: Ναι… και μου αρέσει που είμαστε μόνοι μας.
NE… ke mu a-RÉ-si pu Í-mas-te MÓ-ni mas
Kostas: Yes… and I like that it’s just the two of us.
Μαρία: (χαμογελά) Κι εμένα. Μου έλειψε αυτή η ηρεμία μαζί σου.
(ha-mo-ye-LÁ) ki e-MÉ-na — mu É-lip-se af-TÍ i i-re-MÍ-a ma-ZÍ su
Maria: Me too. I missed this calm feeling with you.
Κώστας: Θυμάσαι που ερχόμασταν εδώ παλιά;
thi-MÁ-se pu er-HÓ-ma-stan e-THÓ pa-LIÁ
Kostas: Do you remember when we used to come here in the past?
Μαρία: Ναι… και πάντα μιλούσαμε για τα όνειρά μας.
NE… ke PÁN-ta mi-LÚ-sa-me ya ta Ó-ni-rá mas
Maria: Yes… and we always talked about our dreams.
Κώστας: Μερικά από αυτά… τα ζω τώρα, μαζί σου.
me-ri-KÁ a-po af-TÁ… ta ZÓ TÓ-ra, ma-ZÍ su
Kostas: Some of those dreams… I’m living them now, with you.
Μαρία: (σταματάει) Κώστα… αυτό που είπες…
(sta-ma-TÁ-i) KO-sta… af-TÓ pu Í-pes…
Maria: Kostas… what you just said…
Κώστας: Το εννοώ. Δεν θέλω να χάσω ούτε στιγμή μαζί σου.
to e-no-Ó — then THÉ-lo na HÁ-so Ú-te sti-GMÍ ma-ZÍ su
Kostas: I mean it. I don’t want to lose a single moment with you.
Μαρία: (τον κοιτάζει) Κι εγώ νιώθω το ίδιο.
(ton ko-ITÁ-zi) ki e-GÓ NÓ-tho to Í-thio
Maria: I feel the same.
Κώστας: Μπορώ… να σου κρατήσω το χέρι;
bo-RÓ na su kra-TÍ-so to HÉ-ri
Kostas: Can I… hold your hand?
Μαρία: (του δίνει το χέρι) Ήθελα να το κάνεις.
(tu THÍ-ni to HÉ-ri) Í-the-la na to KÁ-nis
Maria: I wanted you to.
Κώστας: Πάμε;
PA-me
Kostas: Shall we go?
Μαρία: Πάμε… όπου μας πάει η νύχτα.
PA-me… Ó-pu mas PÁ-i i NÍ-hta
Maria: Let’s go… wherever the night takes us.
Εξομολόγηση συναισθημάτων
Κώστας: Μαρία… μπορώ να σου πω κάτι που κρατάω μέσα μου καιρό;
Ma–RÍ-a… bo–RÓ na su PO KÁ-ti pu kra–TÁ-o MÉ-sa mu ke–RÓ
Kostas: Maria… can I tell you something I’ve been holding inside for a long time?
Μαρία: Φυσικά. Ό,τι θέλεις.
fi-si-KÁ — Ó-ti THÉ-lis
Maria: Of course. Whatever you want.
Κώστας: Από τότε που σε γνώρισα… ένιωσα μια ζεστασιά που δεν είχα ξαναζήσει.
a-PO TÓ-te pu se GNÓ-ri-sa… É-nyo-sa mia ze-sta-SIÁ pu then Í-ha ksa-na-ZÍ-si
Kostas: Since the day I met you… I felt a warmth I had never experienced before.
Μαρία: (τον κοιτάζει σιωπηλά)
(ton ko-ITÁ-zi sio-pi-LÁ)
Maria: (looks at him silently)
Κώστας: Και όσο περνούσε ο καιρός… τόσο περισσότερο σε σκεφτόμουν.
ke Ó-so per-NÚ-se o ke-RÓS… TÓ-so pe-ri-SÓ-te-ro se skeF-TÓ-mun
Kostas: And as time passed… I found myself thinking about you more and more.
Μαρία: Κώστα…
KO-sta…
Maria: Kostas…
Κώστας: Δεν είναι απλώς ότι σε νοιάζομαι. Είναι ότι… σε νιώθω δικό μου άνθρωπο.
then Í-ne a-PLÓS Ó-ti se NÓ-ya-zo-me — Í-ne Ó-ti… se NÝ-o-tho thi-KÓ mu Án-thro-po
Kostas: It’s not just that I care about you. It’s that… I feel you’re my person.
Μαρία: (δάκρυα στα μάτια) Δεν το περίμενα αυτό…
(THÁ-kri-a sta MÁ-ti-a) then to pe-RÍ-me-na af-TÓ…
Maria: (teary-eyed) I didn’t expect that…
Κώστας: Ξέρω ότι φοβήθηκες. Κι εγώ φοβήθηκα. Αλλά… δεν θέλω να κρύβομαι άλλο.
KSÉ-ro Ó-ti fo–VÍ-thi–kes — ki e–GÓ fo–VÍ-thi–ka — a–LÁ… then THÉ-lo na KRÍ-vo–me Á-lo
Kostas: I know you were scared. I was scared too. But… I don’t want to hide anymore.
Μαρία: Κώστα… κι εγώ νιώθω πράγματα για σένα. Αληθινά.
KO–sta… ki e–GÓ NÝ-o–tho PRÁG–ma–ta ya SÉ-na — a–li–thi–NÁ
Maria: Kostas… I feel things for you too. Real things.
Κώστας: (της πιάνει το χέρι) Δεν χρειάζεται να μου πεις τίποτα άλλο. Αρκεί αυτό.
(tis pi-Á-ni to HÉ-ri) then hri–A–ZÉ-te na mu PIS TÍ-po–ta Á-lo — ar–KÍ af–TÓ
Kostas: (takes her hand) You don’t need to say anything else. That’s enough.
Μαρία: Θέλω να είμαι ειλικρινής… Σε φοβήθηκα γιατί σημαίνεις πολλά για μένα.
THÉ-lo na Í-me i–li–kri–NÍS… se fo–VÍ-thi–ka ya–TÍ si–MÉ-nis po–LÁ ya MÉ-na
Maria: I want to be honest… I was afraid because you mean a lot to me.
Κώστας: Και θέλω να σημαίνω.
ke THÉ-lo na si-MÉ-no
Kostas: And I want to mean a lot to you.
Μαρία: Το κάνεις ήδη.
to KÁ-nis Í-thi
Maria: You already do.
Κώστας: Μπορώ να σε κρατήσω;
bo-RÓ na se kra-TÍ-so
Kostas: Can I hold you?
Μαρία: Σε παρακαλώ…
se pa–ra–ka–LÓ…
Maria: Please…
(αγκαλιάζονται σφιχτά, σαν να ξαναβρίσκουν ο ένας τον άλλον)
(an-ga-LIÁ-zon-te sfi-HTÁ — san na ksa-na-VRÍ-skun o É-nas ton Á-lon)
(they embrace tightly, as if finding each other again)
Η πρώτη τους επίσημη έξοδος ως ζευγάρι
Μαρία: Λοιπόν… πρώτη μας επίσημη έξοδος. Νιώθω λίγο περίεργα, αλλά όμορφα.
li-PÓN… PRÓ-ti mas e-PÍ-si-mi Ék-so-thos — NÝ-o-tho LÍ-go pe-RÍ-er-ga, a-LÁ Ó-mor-fa
Maria: So… our first official date. I feel a bit strange, but in a beautiful way.
Κώστας: Κι εγώ. Είναι σαν να ξεκινάμε κάτι καινούριο… αλλά ταυτόχρονα τόσο οικείο.
ki e-GÓ — Í-ne san na kse-ki-NÁ-me KÁ-ti ke-NÚ-rio… a-LÁ taf-TÓ-hro-na TÓ-so i-KÍ-o
Kostas: Me too. It feels like we’re starting something new… yet somehow familiar.
Μαρία: Χαίρομαι που διάλεξες αυτό το μέρος. Είναι ήσυχο, ζεστό… σαν εμάς.
HÉ-ro-me pu THI-a-le-kes af-TÓ to MÉ-ros — Í-ne Í-si-ho, ze-STÓ… san e-MÁS
Maria: I’m glad you chose this place. It’s quiet, warm… like us.
Κώστας: Ήθελα να είναι κάπου που θα μπορούμε να μιλήσουμε χωρίς βιασύνη.
Í-the-la na Í-ne KÁ-pu pu tha bo-RÚ-me na mi-LÍ-su-me ho-RÍS via-SÍ-ni
Kostas: I wanted somewhere we could talk without rushing.
Μαρία: (τον κοιτάζει) Έχεις αυτό το βλέμμα… σαν να θες να πεις κάτι.
(ton ko-ITÁ-zi) É-his af-TÓ to VLÉ-ma… san na THES na PIS KÁ-ti
Maria: You have that look… like you want to say something.
Κώστας: Ναι… θέλω να σου πω ότι είμαι πραγματικά χαρούμενος που είμαστε εδώ μαζί.
NE… THÉ-lo na su PO Ó-ti Í-me pra-gma-ti-KÁ ha-RÚ-me-nos pu Í-mas-te e-THÓ ma-ZÍ
Kostas: Yes… I want to tell you that I’m truly happy we’re here together.
Μαρία: Κι εγώ. Νιώθω ασφαλής μαζί σου.
ki e-GÓ — NÝ-o-tho as-fa-LÍS ma-ZÍ su
Maria: Me too. I feel safe with you.
Κώστας: (της πιάνει το χέρι) Θέλω να σου δώσω τον χρόνο που χρειάζεσαι. Δεν βιαζόμαστε.
(tis pi-Á-ni to HÉ-ri) THÉ-lo na su THÓ-so ton HRO-no pu hri-A-ze-se — then via-ZÓ-ma-ste
Kostas: (takes her hand) I want to give you all the time you need. We’re not rushing anything.
Μαρία: Αυτό σημαίνει πολλά για μένα.
aft-Ó si–MÉ-ni po–LÁ ya MÉ-na
Maria: That means a lot to me.
Κώστας: Θες να περπατήσουμε λίγο μετά; Να δούμε τα φώτα της πόλης;
THES na per-pa-TÍ-su-me LÍ-go me-TÁ — na THÚ-me ta FÓ-ta tis PÓ-lis
Kostas: Want to take a walk later? See the city lights?
Μαρία: Ναι… και να μου κρατάς το χέρι.
NE… ke na mu kra-TÁS to HÉ-ri
Maria: Yes… and hold my hand.
Κώστας: Αυτό είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.
aft-Ó Í-ne to pio ÉF-ko-lo PRÁG-ma ston KÓZ-mo
Kostas: That’s the easiest thing in the world.
Μαρία: (χαμογελά) Νομίζω… ότι αυτή η αρχή θα μας μείνει αξέχαστη.
(ha-mo-ye-LÁ) no-MÍ-zo… Ó-ti af-TÍ i ar-HÍ tha mas MÍ-ni a-XÉ-ha-sti
Maria: I think… this beginning will be unforgettable for us.
Κώστας: Συμφωνώ. Και θέλω να γράψουμε πολλές όμορφες στιγμές μαζί.
sim-fo-NÓ — ke THÉ-lo na GRÁ-psu-me po-LÉS Ó-mor-fes sti-GMÉS ma-ZÍ
Kostas: I agree. And I want us to create many beautiful moments together.
Μαρία: Ξεκινήσαμε ήδη.
kse-ki-NÍ-sa-me Í-thi
Maria: We already have.
Συζήτηση για το μέλλον
Μαρία: Ξέρεις… όσο περπατάμε, σκέφτομαι πόσο γρήγορα άλλαξαν όλα μεταξύ μας.
KSÉ-ris… Ó-so per-pa-TÁ-me, SKÉF-to-me PÓ-so GRÍ-go-ra Á-la-xan Ó-la me-ta-XÍ mas
Maria: You know… as we walk, I keep thinking about how quickly everything changed between us.
Κώστας: Ναι… αλλά άλλαξαν όμορφα. Σαν να μπήκε φως εκεί που πριν ήταν σκοτάδι.
NE… a-LÁ Á-la-xan Ó-mor-fa — san na BÍ-ke fos e-KÍ pu prin Í-tan sko-TÁ-thi
Kostas: Yes… but they changed beautifully. Like light entered where there used to be darkness.
Μαρία: Πώς φαντάζεσαι το μέλλον μας;
POS fan-TÁ-ze-se to MÉ-lon mas
Maria: How do you imagine our future?
Κώστας: Ειλικρινά; Μας βλέπω μαζί. Να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.
i-li-kri-NÁ? mas VLÉ-po ma-ZÍ — na sti-RÍ-zu-me o É-nas ton Á-lon
Kostas: Honestly? I see us together. Supporting each other.
Μαρία: Κι εγώ… αλλά φοβάμαι καμιά φορά. Μην χαλάσει αυτό που χτίζουμε.
ki e–GÓ… a–LÁ fo–VÁ-me ka–MIÁ fo–RÁ — min ha–LÁ-si af–TÓ pu HTÍ-zu–me
Maria: Me too… but sometimes I’m afraid. Afraid this thing we’re building might break.
Κώστας: Δεν θα χαλάσει. Όχι αν είμαστε ειλικρινείς και παρόντες.
then tha ha-LÁ-si — Ó-chi an Í-mas-te i-li-kri-NÍS ke pa-RÓN-tes
Kostas: It won’t break. Not if we’re honest and present.
Μαρία: Θέλω να είμαι δίπλα σου. Στις καλές και στις δύσκολες στιγμές.
THÉ-lo na Í-me THÍ-pla su — stis ka-LÉS ke stis DÍ-sko-les sti-GMÉS
Maria: I want to be by your side. In the good and the difficult moments.
Κώστας: Αυτό είναι το μόνο που χρειάζομαι. Να ξέρω ότι είμαστε μαζί στην ίδια πορεία.
aft-Ó Í-ne to MÓ-no pu hri-A-zo-me — na KSÉ-ro Ó-ti Í-mas-te ma-ZÍ stin Í-thia po-RÍ-a
Kostas: That’s all I need. To know we’re walking the same path.
Μαρία: Και… αν μια μέρα θελήσουμε να κάνουμε οικογένεια;
ke… an mia MÉ-ra the-LÍ-su-me na KÁ-nu-me i-ko-YÉ-nia
Maria: And… what if one day we want to start a family?
Κώστας: Τότε θα το κάνουμε. Με τον δικό μας ρυθμό. Χωρίς πίεση.
TÓ-te tha to KÁ-nu-me — me ton thi-KÓ mas ri-THMÓ — ho-RÍS PÍ-e-si
Kostas: Then we will. In our own time. Without pressure.
Μαρία: Μ’ αρέσει που δεν βιάζεσαι.
ma-RÉ-si pu then vi-Á-ze-se
Maria: I like that you’re not rushing.
Κώστας: Θέλω να χτίσουμε κάτι που θα κρατήσει.
THÉ-lo na HTÍ-su-me KÁ-ti pu tha kra-TÍ-si
Kostas: I want us to build something that lasts.
Μαρία: Νομίζω… ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου, νιώθω ότι το μέλλον δεν με τρομάζει.
no-MÍ-zo… Ó-ti ya PRÓ-ti fo-RÁ sti zo-Í mu, NÝ-o-tho Ó-ti to MÉ-lon then me tro-MÁ-zi
Maria: I think… for the first time in my life, the future doesn’t scare me.
Κώστας: Γιατί δεν θα το αντιμετωπίσεις μόνη σου.
ya-TÍ then tha to a-di-me-to-PÍ-sis MÓ-ni su
Kostas: Because you won’t face it alone.
Μαρία: (του χαμογελά) Πάμε να δούμε πού θα μας βγάλει ο δρόμος;
(tu ha-mo-ye-LÁ) PA-me na THÚ-me pu tha mas VGÁ-li o DRÓ-mos
Maria: (smiles at him) Shall we see where the road takes us?
Κώστας: Μαζί.
ma-ZÍ
Kostas: Together.
Ρομαντική σκηνή: Κάνουν σχέδια για ταξίδι
Μαρία: Ξέρεις τι σκεφτόμουν; Θα ήθελα πολύ να κάνουμε ένα ταξίδι οι δυο μας.
KSÉ-ris ti skeF-TÓ-mun; tha Í-the-la po-LÍ na KÁ-nu-me E-na ta-XÍ-thi i THÍ-o mas
Maria: You know what I was thinking? I’d really love for us to take a trip together.
Κώστας: Το ίδιο σκεφτόμουν κι εγώ. Ένα ταξίδι… μόνο για εμάς.
to Í-thio skeF-TÓ-mun ki e-GÓ — E-na ta-XÍ-thi… MÓ-no ya e-MÁS
Kostas: I was thinking the same. A trip… just for us.
Μαρία: Πού θα ήθελες να πάμε;
PU tha Í-the-les na PÁ-me
Maria: Where would you like us to go?
Κώστας: Κάπου ήρεμα. Κάπου που θα ξυπνάμε χωρίς άγχος.
KÁ-pu Í-re–ma — KÁ-pu pu tha ksi–PNÁ-me ho–RÍS ÁN–ghos
Kostas: Somewhere peaceful. Somewhere we can wake up without stress.
Μαρία: Μου αρέσει αυτό. Ίσως ένα νησί;
mu a-RÉ-si af-TÓ — Í-sos E-na ni-SÍ
Maria: I like that. Maybe an island?
Κώστας: Ναι… ένα μικρό, όμορφο νησί. Να περπατάμε στην παραλία το βράδυ.
NE… E-na mi-KRÓ Ó-mor-fo ni-SÍ — na per-pa-TÁ-me stin pa-ra-LÍ-a to VRÁ-thi
Kostas: Yes… a small, beautiful island. Walking on the beach at night.
Μαρία: Και να βλέπουμε τον ήλιο να δύει μαζί.
ke na VLÉ-pu-me ton Í-li-o na DÍ-i ma-ZÍ
Maria: And watching the sunset together.
Κώστας: Θέλω να σε πάω κάπου που θα χαμογελάς όλη μέρα.
THÉ-lo na se PÁ-o KÁ-pu pu tha ha–mo–ye–LÁS Ó-li MÉ-ra
Kostas: I want to take you somewhere you’ll smile all day.
Μαρία: Με κάνεις ήδη να χαμογελάω.
me KÁ-nis Í-thi na ha-mo-ye-LÁ-o
Maria: You already make me smile.
Κώστας: Τότε το ταξίδι θα είναι τέλειο.
TÓ-te to ta-XÍ-thi tha Í-ne TÉ-li-o
Kostas: Then the trip will be perfect.
Μαρία: Πότε θες να πάμε;
PÓ-te THES na PÁ-me
Maria: When do you want us to go?
Κώστας: Όταν θα είμαστε έτοιμοι… αλλά σύντομα. Θέλω να το ζήσουμε.
Ó-tan tha Í-mas-te É-ti-mi… a-LÁ SÍN-to-ma — THÉ-lo na to ZÍ-su-me
Kostas: When we’re ready… but soon. I want us to experience it.
Μαρία: Κι εγώ. Ανυπομονώ ήδη.
ki e-GÓ — a-ni-po-mo-NÓ Í-thi
Maria: Me too. I’m already excited.
Κώστας: Θα είναι το πρώτο από πολλά ταξίδια μαζί.
tha Í-ne to PRÓ-to a-po po-LÁ ta-XÍ-thia ma-ZÍ
Kostas: It will be the first of many trips together.
Μαρία: Μαζί… μου αρέσει πώς ακούγεται αυτό.
ma-ZÍ… mu a-RÉ-si pos a-KÚ-ye-te af-TÓ
Maria: Together… I love how that sounds.
Η στιγμή που φτάνουν στο νησί
Μαρία: Κώστα… κοίτα! Φτάσαμε. Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο όμορφο είναι.
KO-sta… KÍ-ta! FTÁ-sa-me — then bo-RÓ na pi-STÉ-pso PÓ-so Ó-mor-fo Í-ne
Maria: Kostas… look! We’re here. I can’t believe how beautiful it is.
Κώστας: Είναι σαν καρτ-ποστάλ. Και ο αέρας… μυρίζει καλοκαίρι.
Í-ne san kart-pos-TÁL — ke o a-É-ras… mi-RÍ-zi ka-lo-KÉ-ri
Kostas: It looks like a postcard. And the air… it smells like summer.
Μαρία: Νιώθω σαν να αφήσαμε όλο το άγχος πίσω μας.
NÝ-o-tho san na a-FÍ-sa-me Ó-lo to ÁN-ghos PÍ-so mas
Maria: I feel like we left all our stress behind.
Κώστας: Το αφήσαμε. Εδώ είμαστε μόνο εμείς.
to a-FÍ-sa-me — e-THÓ Í-mas-te MÓ-no e-MÍS
Kostas: We did. Here it’s just us.
Μαρία: (χαμογελά) Θέλω να περπατήσουμε λίγο στην παραλία πριν πάμε στο δωμάτιο.
(ha-mo-ye-LÁ) THÉ-lo na per-pa-TÍ-su-me LÍ-go stin pa-ra-LÍ-a prin PÁ-me sto tho-MÁ-ti-o
Maria: I want us to walk on the beach a bit before we go to the room.
Κώστας: Ό,τι θέλεις. Αυτό το ταξίδι είναι δικό σου όσο είναι και δικό μου.
Ó-ti THÉ-lis — af-TÓ to ta-XÍ-thi Í-ne thi-KÓ su Ó-so Í-ne ke thi-KÓ mu
Kostas: Whatever you want. This trip is yours as much as it is mine.
Μαρία: Άκου… τα κύματα. Είναι σαν να μας καλωσορίζουν.
Á-ku… ta KÍ-ma-ta — Í-ne san na mas ka-lo-so-RÍ-zun
Maria: Listen… the waves. It’s like they’re welcoming us.
Κώστας: Και σαν να λένε “ξεκινήστε κάτι όμορφο”.
ke san na LÉ-ne “kse-ki-NÍ-ste KÁ-ti Ó-mor-fo”
Kostas: And like they’re saying “start something beautiful”.
Μαρία: (του πιάνει το χέρι) Νομίζω… ότι αυτό κάνουμε.
(tu pi-Á-ni to HÉ-ri) no-MÍ-zo… Ó-ti af-TÓ KÁ-nu-me
Maria: (takes his hand) I think… that’s exactly what we’re doing.
Κώστας: Θες να πάμε μέχρι εκείνον τον βράχο; Έχει θέα όλο το λιμάνι.
THES na PÁ-me MÉ-hri e-KÍ-non ton VRÁ-ho? É-chi THÉ-a Ó-lo to li-MÁ-ni
Kostas: Want to walk to that rock over there? It overlooks the whole harbor.
Μαρία: Ναι… και μετά να καθίσουμε λίγο στην άμμο. Να χαθούμε στη στιγμή.
NE… ke me–TÁ na ka–THÍ-su–me LÍ-go stin Á-mo — na ha–THÚ-me sti sti–GMÍ
Maria: Yes… and then sit on the sand for a while. Get lost in the moment.
Κώστας: Μαζί σου… μπορώ να χαθώ παντού.
ma-ZÍ su… bo-RÓ na ha-THÓ pan-TÚ
Kostas: With you… I can get lost anywhere.
Μαρία: (κοκκινίζει) Μην το λες έτσι… θα σε πιστέψω.
(ko-ki-NÍ-zi) min to LES É-tsi… tha se pi-STÉ-pso
Maria: (blushes) Don’t say it like that… I’ll believe you.
Κώστας: Θέλω να το πιστέψεις.
THÉ-lo na to pi-STÉ-psis
Kostas: I want you to believe it.
Μαρία: Πάμε… το νησί μας περιμένει.
PA-me… to ni-SÍ mas pe-ri-MÉ-ni
Maria: Come on… the island is waiting for us.
Ρομαντική βραδιά στο νησί
Μαρία: Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο όμορφο είναι το βράδυ εδώ… σαν να λάμπουν όλα λίγο περισσότερο.
then bo-RÓ na pi-STÉ-pso PÓ-so Ó-mor-fo Í-ne to VRÁ-thi e-THÓ… san na LÁM-pun Ó-la LÍ-go pe-ri-SÓ-te-ro
Maria: I can’t believe how beautiful the night is here… it’s like everything shines a little more.
Κώστας: Ίσως γιατί είμαστε μαζί.
Í-sos ya-TÍ Í-mas-te ma-ZÍ
Kostas: Maybe because we’re together.
Μαρία: (χαμογελά) Πάντα έτσι τα λες… και πάντα με κάνεις να νιώθω όμορφα.
(ha-mo-ye-LÁ) PÁN-ta É-tsi ta LES… ke PÁN-ta me KÁ-nis na NÝ-o-tho Ó-mor-fa
Maria: You always say things like that… and you always make me feel good.
Κώστας: Έλα, κάτσε δίπλα μου. Θέλω να δούμε το φεγγάρι από εδώ.
É-la, KÁ-tse THÍ-pla mu — THÉ-lo na THÚ-me to fen-GÁ-ri a-po e-THÓ
Kostas: Come, sit next to me. I want us to watch the moon from here.
Μαρία: Είναι τεράστιο… και τόσο φωτεινό.
Í-ne te-RÁ-sti-o… ke TÓ-so fo-ti-NÓ
Maria: It’s huge… and so bright.
Κώστας: Σαν να φωτίζει ό,τι νιώθω για σένα.
san na fo-TÍ-zi Ó-ti NÝ-o-tho ya SÉ-na
Kostas: Like it’s lighting up everything I feel for you.
Μαρία: (τον ακουμπά στον ώμο) Μη σταματήσεις να μου μιλάς έτσι.
(ton a-kum-PÁ ston Ó-mo) mi sta-ma-TÍ-sis na mu mi-LÁS É-tsi
Maria: (leans on his shoulder) Don’t stop talking to me like that.
Κώστας: Δεν θα σταματήσω. Όχι απόψε. Όχι ποτέ.
then tha sta-ma-TÍ-so — Ó-chi a-PO-pse — Ó-chi po-TÉ
Kostas: I won’t. Not tonight. Not ever.
Μαρία: Κώστα… νιώθω τόσο ήρεμη μαζί σου. Σαν να σταμάτησε ο χρόνος.
KO-sta… NÝ-o-tho TÓ-so Í-re-mi ma-ZÍ su — san na sta-MÁ-ti-se o HRÓ-nos
Maria: Kostas… I feel so calm with you. Like time has stopped.
Κώστας: Αν σταμάτησε… είναι γιατί αυτή η στιγμή αξίζει να κρατήσει.
an sta-MÁ-ti-se… Í-ne ya-TÍ af-TÍ i sti-GMÍ a-KSÍ-zi na kra-TÍ-si
Kostas: If it stopped… it’s because this moment deserves to last.
Μαρία: (τον κοιτάζει στα μάτια) Μπορώ να σου πω κάτι;
(ton ko-ITÁ-zi sta MÁ-ti-a) bo-RÓ na su PO KÁ-ti
Maria: Can I tell you something?
Κώστας: Ό,τι θέλεις.
Ó-ti THÉ-lis
Kostas: Anything.
Μαρία: Νομίζω… ότι αρχίζω να σε ερωτεύομαι.
no-MÍ-zo… Ó-ti ar-HÍ-zo na se e-ro-TÉ-vo-me
Maria: I think… I’m starting to fall in love with you.
Κώστας: (παγώνει για μια στιγμή, μετά χαμογελά) Μαρία… εγώ το νιώθω ήδη.
(pa-GÓ-ni ya mia sti-GMÍ, me-TÁ ha-mo-ye-LÁ) Ma-RÍ-a… e-GÓ to NÝ-o-tho Í-thi
Kostas: (freezes for a moment, then smiles) Maria… I already feel that way.
Μαρία: Τότε… ας αφήσουμε τη νύχτα να μας πάρει μαζί της.
TÓ-te… as a-FÍ-su-me ti NÍ-hta na mas PÁ-ri ma-ZÍ tis
Maria: Then… let’s let the night take us with it.
Κώστας: Μαζί σου… πάω όπου θέλεις.
ma–ZÍ su… PÁ-o Ó-pu THÉ-lis
Kostas: With you… I’ll go anywhere.
(αγκαλιάζονται απαλά, με τον ήχο των κυμάτων να γεμίζει τη σιωπή)
(an-ga-LIÁ-zon-te a-pa-LÁ, me ton Í-ho ton KÍ-ma-ton na ye-MÍ-zi ti sio-PÍ)
(they embrace softly, with the sound of the waves filling the silence)
Μια μικρή περιπέτεια στο νησί
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Κώστα… νομίζω χάσαμε το μονοπάτι. Δεν θυμάμαι να περπατήσαμε από εδώ πριν.
KO-sta… no-MÍ-zo HÁ-sa-me to mo-no-PÁ-ti — then thi-MÁ-me na per-pa-TÍ-sa-me a-po e-THÓ prin
Maria: Kostas… I think we lost the path. I don’t remember walking from here earlier.
Κώστας: Χμ… ούτε εγώ. Αλλά δεν πειράζει. Είμαστε σε νησί, κάπου θα βγούμε.
hm… Ú-te e-GÓ — a-LÁ then pi-RÁ-zi — Í-mas-te se ni-SÍ, KÁ-pu tha VGÚ-me
Kostas: Hmm… me neither. But it’s okay. We’re on an island, we’ll end up somewhere.
Μαρία: (γελάει) Ελπίζω να μην καταλήξουμε σε κανένα κατσίκι.
(ye-LÁ-i) el-PÍ-zo na min ka-ta-LÍ-xu-me se ka-NÉ-na ka-TSÍ-ki
Maria: (laughs) I hope we don’t end up next to a goat.
Κώστας: Αν είναι φιλικό, δεν έχω πρόβλημα.
an Í-ne fi-li-KÓ, then É-ho PRÓ-vli-ma
Kostas: If it’s friendly, I don’t mind.
Μαρία: Κοίτα! Ένα μικρό μονοπάτι προς τα δεξιά. Θες να το δοκιμάσουμε;
KÍ-ta! E-na mi-KRÓ mo-no-PÁ-ti pros ta the-xi-Á — THES na to tho-ki-MÁ-su-me
Maria: Look! A small path to the right. Want to try it?
Κώστας: Πάμε. Αν χαθούμε… θα φταις εσύ.
PA-me — an ha-THÚ-me… tha FTES e-SÍ
Kostas: Let’s go. If we get lost… it’ll be your fault.
Μαρία: (τον σπρώχνει παιχνιδιάρικα) Α, έτσι;
(ton SPRÓ-hni pe-hni-thi-Á-ri-ka) A, É-tsi
Maria: (playfully pushes him) Oh, really?
Κώστας: Πλάκα κάνω. Μαζί σου θέλω να χάνομαι.
PLÁ-ka KÁ-no — ma-ZÍ su THÉ-lo na HÁ-no-me
Kostas: I’m joking. With you, I want to get lost.
Μαρία: (κοκκινίζει) Μην το λες έτσι…
(ko-ki-NÍ-zi) min to LES É-tsi
Maria: (blushes) Don’t say it like that…
Κώστας: Γιατί; Είναι αλήθεια.
ya–TÍ? Í-ne a-LÍ-thia
Kostas: Why not? It’s true.
Μαρία: Ωπ… άκου! Θάλασσα. Πρέπει να είμαστε κοντά στην παραλία.
Op… Á-ku! THÁ-la-sa — PRÉ-pei na Í-mas-te kon-TÁ stin pa-ra-LÍ-a
Maria: Oh… listen! The sea. We must be close to the beach.
Κώστας: Πάμε προς τον ήχο.
PA-me pros ton Í-ho
Kostas: Let’s follow the sound.
(μετά από λίγα λεπτά, βγαίνουν σε μια μικρή, κρυφή παραλία)
(me-TÁ a-po LÍ-ga le-PTÁ, VGÉ-nun se mia mi-KRÍ, kri-FÍ pa-ra-LÍ-a)
(after a few minutes, they reach a small hidden beach)
Μαρία: Κώστα… είναι πανέμορφο. Δεν υπάρχει κανείς εδώ.
KO-sta… Í-ne pa-NÉ-mor-fo — then i-PÁ-rhi ka-NÍS e-THÓ
Maria: Kostas… it’s beautiful. There’s no one here.
Κώστας: Μοιάζει σαν να το κρατούσε το νησί μόνο για εμάς.
MIÁ-zi san na to kra-TÚ-se to ni-SÍ MÓ-no ya e-MÁS
Kostas: It feels like the island saved this place just for us.
Μαρία: (του πιάνει το χέρι) Χαίρομαι που χαθήκαμε.
(tu pi-Á-ni to HÉ-ri) HÉ-ro-me pu ha-THÍ-ka-me
Maria: I’m glad we got lost.
Κώστας: Κι εγώ. Μερικές φορές… οι πιο όμορφες στιγμές βρίσκονται έξω από το μονοπάτι.
ki e-GÓ — me-ri-KÉS fo-RÉS… i pio Ó-mor-fes sti-GMÉS VRÍ-skon-te É-xo a-po to mo-no-PÁ-ti
Kostas: Me too. Sometimes… the most beautiful moments are found off the path.
Μαρία: Θες να καθίσουμε λίγο εδώ; Να ακούσουμε τα κύματα;
THES na ka–THÍ-su–me LÍ-go e–THÓ? na a–KÚ-su–me ta KÍ-ma–ta
Maria: Want to sit here for a bit? Listen to the waves?
Κώστας: Θέλω. Και θέλω να σε κρατάω κοντά μου.
THÉ-lo — ke THÉ-lo na se kra-TÁ-o kon-TÁ mu
Kostas: I do. And I want to hold you close.
Μαρία: Εδώ… είναι τέλεια.
e–THÓ… Í-ne TÉ-li-a
Maria: Here… it’s perfect.
Η επόμενη μέρα στο νησί
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Καλημέρα… ξύπνησα με τον ήχο της θάλασσας. Νομίζω δεν έχω νιώσει πιο γαλήνια.
ka-li-MÉ-ra… KSÍ-pni-sa me ton Í-ho tis THÁ-la-ssas — no-MÍ-zo then É-ho NÝ-o-thi pio ga-LÍ-nia
Maria: Good morning… I woke up to the sound of the sea. I don’t think I’ve ever felt more peaceful.
Κώστας: Καλημέρα όμορφη. Εγώ ξύπνησα και σε είδα δίπλα μου… και αυτό μου έφτανε.
ka–li–MÉ-ra Ó-mor–fi — e–GÓ KSÍ-pni–sa ke se Í-tha THÍ-pla mu… ke af–TÓ mu ÉF–ta–ne
Kostas: Good morning, beautiful. I woke up and saw you next to me… and that was enough.
Μαρία: (χαμογελά) Μην αρχίζεις από το πρωί… θα με κακομάθεις.
(ha-mo-ye-LÁ) min ar-HÍ-zis a-po to pro-Í… tha me ka-ko-MÁ-this
Maria: Don’t start so early… you’ll spoil me.
Κώστας: Αυτός είναι ο στόχος μου.
aft-ÓS Í-ne o STÓ-hos mu
Kostas: That’s the plan.
Μαρία: Τι θες να κάνουμε σήμερα;
ti THES na KÁ-nu-me SÍ-me-ra
Maria: What do you want to do today?
Κώστας: Σκεφτόμουν να νοικιάσουμε ένα μικρό μηχανάκι και να γυρίσουμε το νησί.
skeF-TÓ-mun na ni-KI-a-su-me E-na mi-KRÓ mi-ha-NÁ-ki ke na yi-RÍ-su-me to ni-SÍ
Kostas: I was thinking we could rent a little scooter and explore the island.
Μαρία: Μου αρέσει! Να σταματάμε όπου μας αρέσει η θέα…
mu a-RÉ-si! na sta-ma-TÁ-me Ó-pu mas a-RÉ-si i THÉ-a
Maria: I love that! Stopping wherever the view is beautiful…
Κώστας: …και να βρούμε μια ταβέρνα δίπλα στο κύμα για μεσημεριανό.
ke na VRÚ-me mia ta-VÉR-na THÍ-pla sto KÍ-ma ya me-si-me-ria-NÓ
Kostas: …and finding a little taverna by the sea for lunch.
Μαρία: Και το απόγευμα… να πάμε στην κρυφή παραλία που βρήκαμε χθες.
ke to a-PÓ-yev-ma… na PÁ-me stin kri-FÍ pa-ra-LÍ-a pu VRÍ-ka-me hTHES
Maria: And in the afternoon… go back to the hidden beach we found yesterday.
Κώστας: Θέλω να σε δω ξανά να χαμογελάς όπως χθες.
THÉ-lo na se DO ksa-NÁ na ha-mo-ye-LÁS Ó-pos hTHES
Kostas: I want to see you smile like you did yesterday.
Μαρία: Με κάνεις να χαμογελάω χωρίς να προσπαθείς.
me KÁ-nis na ha-mo-ye-LÁ-o ho-RÍS na pros-pa-THÍS
Maria: You make me smile without even trying.
Κώστας: Τότε… πάμε να ζήσουμε άλλη μια όμορφη μέρα;
TÓ-te… PA-me na ZÍ-su-me Á-li mia Ó-mor-fi MÉ-ra
Kostas: Then… shall we go live another beautiful day?
Μαρία: Πάμε. Μαζί.
PA–me — ma–ZÍ
Maria: Let’s go. Together.
Φιλοσοφικός διάλογος στο νησί — Προχωρημένο επίπεδο
Μαρία: Κώστα… έχεις σκεφτεί ποτέ τι σημαίνει πραγματικά “ευτυχία”;
KO-sta… É-his skeF-TÍ po-TÉ ti si-MÉ-ni pra-gma-ti-KÁ “ef-ti-HÍ-a”
Maria: Kostas… have you ever thought about what “happiness” truly means?
Κώστας: Συχνά. Και κάθε φορά καταλήγω στο ίδιο: δεν είναι κάτι που κυνηγάς, αλλά κάτι που αφήνεις να σε βρει.
si-HNÁ — ke KÁ-the fo-RÁ ka-ta-LÍ-go sto Í-thio: then Í-ne KÁ-ti pu ki-ni-GÁS, a-LÁ KÁ-ti pu a-FÍ-nis na se VRI
Kostas: Often. And every time I end up at the same conclusion: it’s not something you chase, but something you allow to find you.
Μαρία: Δηλαδή… σαν να είναι μια κατάσταση αποδοχής;
thi-la-DÍ… san na Í-ne mia ka-TÁ-sta-si a-po-tho-KÍS
Maria: So… like a state of acceptance?
Κώστας: Ναι. Αποδοχή του εαυτού, της στιγμής, του άλλου.
NE — a-po-tho-KÍ tu e-af-TÚ, tis sti-GMÍS, tu Á-lu
Kostas: Yes. Acceptance of yourself, the moment, the other person.
Μαρία: Κι αν φοβάσαι; Αν δεν ξέρεις τι να αποδεχτείς;
ki an fo-VÁ-se? an then KSÉ-ris ti na a-po-the-KTÍS
Maria: And what if you’re afraid? If you don’t know what to accept?
Κώστας: Τότε… αρχίζεις από το πιο απλό: αποδέχεσαι ότι φοβάσαι.
TÓ-te… ar-HÍ-zis a-po to pio a-PLÓ: a-po-THÉ-ches-se Ó-ti fo-VÁ-se
Kostas: Then… you start with the simplest thing: you accept that you’re afraid.
Μαρία: (σιωπά για λίγο) Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί έτσι.
(si-o-PÁ ya LÍ-go) po-TÉ then to Í-ha skeF-TÍ É-tsi
Maria: (pauses) I never thought of it that way.
Κώστας: Ο φόβος δεν είναι εχθρός. Είναι δάσκαλος.
o FÓ-vos then Í-ne eh–THRÓS — Í-ne DÁ-ska–los
Kostas: Fear isn’t an enemy. It’s a teacher.
Μαρία: Και τι μας διδάσκει;
ke ti mas thi-THÁ-ski
Maria: And what does it teach us?
Κώστας: Πού βρίσκεται η καρδιά μας. Γιατί μόνο αυτά που έχουν σημασία μάς τρομάζουν.
PU VRÍ-ske-te i kar-THIÁ mas — ya-TÍ MÓ-no af-TÁ pu É-hun si-ma-SÍ-a mas tro-MÁ-zun
Kostas: Where our heart truly is. Because only the things that matter scare us.
Μαρία: (τον κοιτάζει βαθιά) Δηλαδή… κι εγώ σε τρόμαξα;
(ton ko–ITÁ-zi va–THIÁ) thi–la–DÍ… ki e–GÓ se TRÓ-ma–xa?
Maria: So… did I scare you too?
Κώστας: Πολύ. Γιατί σε ένιωσα σημαντική πριν καν το καταλάβω.
po-LÍ — ya-TÍ se É-nyo-sa si-ma-ti-KÍ prin kan to ka-ta-LÁ-vo
Kostas: Very much. Because I felt you were important before I even understood why.
Μαρία: Και τώρα;
ke TÓ-ra
Maria: And now?
Κώστας: Τώρα… δεν φοβάμαι να φοβάμαι.
TÓ-ra… then fo-VÁ-me na fo-VÁ-me
Kostas: Now… I’m not afraid to be afraid.
Μαρία: (χαμογελά απαλά) Νομίζω… αυτό είναι η αρχή της σοφίας.
(ha-mo-ye-LÁ a-pa-LÁ) no-MÍ-zo… af-TÓ Í-ne i ar-HÍ tis so-FÍ-as
Maria: I think… that’s the beginning of wisdom.
Κώστας: Ή της αγάπης.
Í tis a–GÁ-pis
Kostas: Or of love.
Φιλοσοφικός διάλογος για τον χρόνο
Μαρία: Κώστα… έχεις ποτέ αναρωτηθεί τι είναι ο χρόνος; Αν είναι κάτι που περνάει… ή κάτι που κουβαλάμε μέσα μας;
KO–sta… É-his po–TÉ a–na–ro–ti–THÍ ti Í-ne o HRÓ-nos; an Í-ne KÁ-ti pu per–NÁ-ei… í KÁ-ti pu ku–va–LÁ-me MÉ-sa mas
Maria: Kostas… have you ever wondered what time really is? Whether it’s something that passes… or something we carry inside us?
Κώστας: Νομίζω πως ο χρόνος δεν είναι ρολόι. Είναι μνήμη. Είναι συναίσθημα. Είναι το πώς νιώθουμε μια στιγμή.
no-MÍ-zo pos o HRÓ-nos then Í-ne ro-LÓ-i — Í-ne MNÍ-mi — Í-ne si-NÉS-thi-ma — Í-ne to POS NÝ-o-thu-me mia sti-GMÍ
Kostas: I think time isn’t a clock. It’s memory. It’s emotion. It’s how we feel a moment.
Μαρία: Δηλαδή… ο χρόνος δεν είναι αντικειμενικός;
thi-la-DÍ… o HRÓ-nos then Í-ne an-ti-ki-me-ni-KÓS
Maria: So… time isn’t objective?
Κώστας: Όχι. Γιατί μια ώρα μαζί σου περνάει σαν λεπτό… και μια μέρα μακριά σου μοιάζει αιώνας.
Ó-chi — ya–TÍ mia Ó-ra ma–ZÍ su per–NÁ-ei san le–PTÓ… ke mia MÉ-ra ma–kri-Á su MIÁ-zi e-Ó-nas
Kostas: No. Because an hour with you feels like a minute… and a day away from you feels like an eternity.
Μαρία: (χαμογελά) Άρα… ο χρόνος είναι σχετικός.
(ha-mo-ye-LÁ) Á-ra… o HRÓ-nos Í-ne sche-ti-KÓS
Maria: (smiles) So… time is relative.
Κώστας: Σχετικός… και ευάλωτος. Γιατί αλλάζει με το βλέμμα, με τη σκέψη, με την καρδιά.
sche-ti-KÓS… ke e-VÁ-lo-tos — ya-TÍ a-LÁ-zi me to VLÉ-ma, me ti SKÉ-psi, me tin kar-THIÁ
Kostas: Relative… and fragile. Because it changes with our gaze, our thoughts, our heart.
Μαρία: Κι αν ο χρόνος είναι μέσα μας… τότε μπορούμε να τον σταματήσουμε;
ki an o HRÓ-nos Í-ne MÉ-sa mas… TÓ-te bo-RÚ-me na ton sta-ma-TÍ-su-me
Maria: And if time is inside us… can we stop it?
Κώστας: Ναι. Με έναν τρόπο. Όταν ζεις μια στιγμή τόσο έντονα… που δεν χωράει ούτε πριν ούτε μετά.
NE — me É-nan TRO-po — Ó-tan zis mia sti-GMÍ TÓ-so Én-to-na… pu then ho-RÁ-ei Ú-te prin Ú-te me-TÁ
Kostas: Yes. In a way. When you live a moment so intensely… that it contains neither before nor after.
Μαρία: Δηλαδή… όπως χθες στην παραλία;
thi-la-DÍ… Ó-pos hTHES stin pa-ra-LÍ-a
Maria: Like yesterday on the beach?
Κώστας: Ακριβώς. Εκείνη η στιγμή… δεν είχε χρόνο. Μόνο εμάς.
a-kri-VÓS — e-KÍ-ni i sti-GMÍ… then Í-he HRÓ-no — MÓ-no e-MÁS
Kostas: Exactly. That moment… had no time. Only us.
Μαρία: Ίσως τελικά… ο χρόνος δεν είναι κάτι που μας δίνεται. Είναι κάτι που δημιουργούμε.
Í-sos te–li–KÁ… o HRÓ-nos then Í-ne KÁ-ti pu mas DÍ-ne–tai — Í-ne KÁ-ti pu thi–mi–u–RGÚ-me
Maria: Maybe in the end… time isn’t something we’re given. It’s something we create.
Κώστας: Και κάτι που μοιραζόμαστε. Γιατί ο χρόνος που δίνεις σε κάποιον… είναι ο πιο αληθινός τρόπος να του πεις “σε νοιάζομαι”.
ke KÁ-ti pu mi-ra-ZÓ-mas-te — ya-TÍ o HRÓ-nos pu DÍ-nis se KÁ-pion… Í-ne o pio a-li-thi-NÓS TRO-pos na tu PIS “se NÓ-ya-zo-me”
Kostas: And something we share. Because the time you give someone… is the truest way to say “I care about you”.
Μαρία: (τον αγγίζει απαλά) Τότε… σ’ ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
(ton an-GÍ-zi a-pa-LÁ) TÓ-te… s’ ef-ha-ri-STÓ ya ton HRÓ-no su
Maria: (touches him softly) Then… thank you for your time.
Κώστας: Δεν είναι δικός μου. Είναι δικός μας.
then Í-ne thi–KÓS mu — Í-ne thi–KÓS mas
Kostas: It’s not mine. It’s ours.
🕊️ Φιλοσοφικός διάλογος για την ελευθερία και τις επιλογές
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Κώστα… πιστεύεις ότι είμαστε πραγματικά ελεύθεροι;
KO-sta… pi-STÉ-vis Ó-ti Í-mas-te pra-gma-ti-KÁ e-LÉF-the-ri
Maria: Kostas… do you think we’re truly free?
Κώστας: Ελεύθεροι; Ναι… αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζουμε.
e-LÉF-the-ri? NE… a-LÁ Ó-chi me ton TRÓ-po pu no-MÍ-zu-me
Kostas: Free? Yes… but not in the way we think.
Μαρία: Δηλαδή;
thi-la-DÍ
Maria: Meaning?
Κώστας: Δεν είμαστε ελεύθεροι από τα πάντα. Είμαστε ελεύθεροι μέσα σε αυτά.
then Í-mas-te e-LÉF-the-ri a-po ta PÁN-ta — Í-mas-te e-LÉF-the-ri MÉ-sa se af-TÁ
Kostas: We’re not free from everything. We’re free within everything.
Μαρία: Σαν να λες ότι η ελευθερία δεν είναι απουσία περιορισμών… αλλά η ικανότητα να επιλέγεις μέσα σε αυτούς.
san na LES Ó-ti i e-lef-the-RÍ-a then Í-ne a-pu-SÍ-a pe-ri-o-ri-SMÓN… a-LÁ i i-ka-NÓ-ti-ta na e-pi-LÉ-yes MÉ-sa se af-TÚS
Maria: Like saying freedom isn’t the absence of limits… but the ability to choose within them.
Κώστας: Ακριβώς. Η ελευθερία είναι επιλογή. Και η επιλογή είναι ευθύνη.
a-kri-VÓS — i e-lef-the-RÍ-a Í-ne e-pi-lo-GÍ — ke i e-pi-lo-GÍ Í-ne ef-THÍ-ni
Kostas: Exactly. Freedom is choice. And choice is responsibility.
Μαρία: Κι αν κάνουμε λάθος επιλογή;
ki an KÁ-nu-me LÁ-thos e-pi-lo-GÍ
Maria: And what if we make the wrong choice?
Κώστας: Τότε μαθαίνουμε. Η ελευθερία χωρίς λάθη… είναι απλώς θεωρία.
TÓ-te ma-THÉ-nu-me — i e-lef-the-RÍ-a ho-RÍS LÁ-thi… Í-ne a-PLÓS the-o-RÍ-a
Kostas: Then we learn. Freedom without mistakes… is just theory.
Μαρία: Μερικές φορές φοβάμαι να επιλέξω. Σαν να παγώνω μπροστά στις πιθανότητες.
me-ri-KÉS fo-RÉS fo-VÁ-me na e-pi-LÉ-xo — san na pa-GÓ-no bro-STÁ stis pi-thA-NÓ-ti-tes
Maria: Sometimes I’m afraid to choose. Like I freeze in front of possibilities.
Κώστας: Ξέρεις γιατί; Γιατί κάθε επιλογή είναι μια μικρή δέσμευση. Και η δέσμευση μοιάζει με απώλεια ελευθερίας.
KSÉ-ris ya–TÍ? ya–TÍ KÁ-the e–pi–lo–GÍ Í-ne mia mi–KRÍ DÉ-sme–si — ke i DÉ-sme–si MIÁ-zi me a–PÓ-li–a e–lef–the–RÍ-as
Kostas: You know why? Because every choice is a small commitment. And commitment feels like losing freedom.
Μαρία: Αλλά δεν είναι έτσι… σωστά;
a-LÁ then Í-ne É-tsi… so-STÁ
Maria: But it’s not really like that… right?
Κώστας: Όχι. Γιατί όταν επιλέγεις κάτι αληθινό… δεν χάνεις ελευθερία. Τη μεταμορφώνεις.
Ó-chi — ya–TÍ Ó-tan e–pi–LÉ-yes KÁ-ti a–li–thi–NÓ… then HÁ-nis e–lef–the–RÍ-a — ti me–ta–mor–FÓ-nis
Kostas: No. Because when you choose something real… you don’t lose freedom. You transform it.
Μαρία: Δηλαδή… όταν διάλεξα εσένα;
thi-la-DÍ… Ó-tan thi-Á-le-xa e-SÉ-na
Maria: So… like when I chose you?
Κώστας: Ναι. Δεν έχασες τίποτα. Κέρδισες έναν δρόμο.
NE — then É-ha–ses TÍ-po–ta — KÉR–di–ses É-nan DRÓ-mo
Kostas: Yes. You didn’t lose anything. You gained a path.
Μαρία: Και εσύ;
ke e-SÍ
Maria: And you?
Κώστας: Εγώ κέρδισα την πιο όμορφη επιλογή της ζωής μου.
e-GÓ KÉR-di-sa tin pio Ó-mor-fi e-pi-lo-GÍ tis zo-ÍS mu
Kostas: I gained the most beautiful choice of my life.
Μαρία: (τον αγγίζει απαλά) Ίσως τελικά… η ελευθερία δεν είναι να έχεις άπειρες επιλογές. Είναι να βρίσκεις μία που αξίζει.
(ton an–GÍ-zi a–pa–LÁ) Í-sos te–li–KÁ… i e–lef–the–RÍ-a then Í-ne na É-his Á-pi–res e–pi–lo–YÉS — Í-ne na VRÍ-skis MÍ-a pu a–KSÍ-zi
Maria: Maybe in the end… freedom isn’t having infinite choices. It’s finding one that matters.
Κώστας: Και να την τιμάς.
ke na tin ti-MÁS
Kostas: And honoring it.
Φιλοσοφικός διάλογος: Πλάτων & Αριστοτέλης για την Τύχη και το Πεπρωμένο
Πλάτων:
Αριστοτέλη, συχνά αναρωτιέμαι αν η ζωή μας είναι γραμμένη από πριν… ή αν την γράφουμε εμείς με τις πράξεις μας.
a-ri-sto-TÉ-li, si-HNÁ a-na-ro-ti-É-me an i zo-Í mas Í-ne gra-MÉ-ni a-po prin… í an tin GRÁ-fu-me e-MÍS me tis PRÁ-xis mas
Plato:
Aristotle, I often wonder whether our lives are written beforehand… or whether we write them ourselves through our actions.
Αριστοτέλης:
Δάσκαλε, το πεπρωμένο ίσως είναι απλώς η τάξη του κόσμου. Αλλά η τάξη δεν αναιρεί την επιλογή.
DÁ-ska-le, to pe-pro-MÉ-no Í-sos Í-ne a-PLÓS i TÁ-xi tu KÓZ-mu — a-LÁ i TÁ-xi then a-na-rÍ tin e-pi-lo-GÍ
Aristotle:
Master, destiny may simply be the order of the world. But order does not cancel choice.
Πλάτων:
Κι όμως… πολλοί άνθρωποι νιώθουν πως η τύχη κυβερνά τα πάντα.
KI Ó-mos… po-LÍ án-thro-pi NÝ-o-thun pos i TÍ-chi ki-ver-NÁ ta PÁN-ta
Plato:
And yet… many people feel that chance governs everything.
Αριστοτέλης:
Η τύχη, Πλάτωνα, είναι απλώς το όνομα που δίνουμε σε ό,τι δεν κατανοούμε.
i TÍ-chi, PLÁ-to-na, Í-ne a-PLÓS to Ó-no-ma pu DÍ-nu-me se Ó-ti then ka-ta-no-U-ME
Aristotle:
Chance, Plato, is merely the name we give to what we do not understand.
Πλάτων:
Ίσως. Αλλά δεν μπορείς να αρνηθείς πως υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν προκαθορισμένες.
Í-sos — a-LÁ then bo-RÍS na ar-ni-THÍS pos i-PÁR-hun sti-GMÉS pu MIÁ-zun pro-ka-tho-ri-SMÉ-nes
Plato:
Perhaps. But you cannot deny that some moments feel predetermined.
Αριστοτέλης:
Προκαθορισμένες… ή απλώς αναπόφευκτες;
pro-ka-tho-ri-SMÉ-nes… í a-PLÓS a-na-PÓ-fef-ktes
Aristotle:
Predetermined… or simply inevitable?
Πλάτων:
Και ποια η διαφορά;
ke pi-Á i dia-fo-RÁ
Plato:
And what is the difference?
Αριστοτέλης:
Το αναπόφευκτο γεννιέται από τις επιλογές μας. Το προκαθορισμένο… από κάτι έξω από εμάς.
to a-na-PÓ-fef-kto ye-NÉ-te a-po tis e-pi-lo-YÉS mas — to pro-ka-tho-ri-SMÉ-no… a-po KÁ-ti É-xo a-po e-MÁS
Aristotle:
The inevitable is born from our choices. The predetermined… from something outside us.
Πλάτων:
Κι αν αυτό το “έξω από εμάς” είναι η ψυχή μας πριν γεννηθεί;
ki an af-TÓ to “É-xo a-po e-MÁS” Í-ne i psi-HÍ mas prin yen-ni-THÍ
Plato:
And what if that “outside us” is our soul before it is born?
Αριστοτέλης:
Τότε το πεπρωμένο δεν είναι φυλακή, αλλά μνήμη.
TÓ-te to pe-pro-MÉ-no then Í-ne fi-la-KÍ, a-LÁ MNÍ-mi
Aristotle:
Then destiny is not a prison, but a memory.
Πλάτων:
Μια μνήμη που μας οδηγεί;
mia MNÍ-mi pu mas o-di-YÍ
Plato:
A memory that guides us?
Αριστοτέλης:
Μια μνήμη που μας καλεί να γίνουμε αυτό που μπορούμε να είμαστε.
mia MNÍ-mi pu mas ka-LÍ na YÍ-nu-me af-TÓ pu bo-RÚ-me na Í-mas-te
Aristotle:
A memory calling us to become what we are capable of being.
Πλάτων:
Άρα… η τύχη είναι ο άνεμος. Το πεπρωμένο το ρεύμα. Και η επιλογή… το πηδάλιο.
Á-ra… i TÍ-chi Í-ne o Á-ne-mos — to pe-pro-MÉ-no to RÉV-ma — ke i e-pi-lo-GÍ… to pi-THÁ-lio
Plato:
So… chance is the wind. Destiny the current. And choice… the rudder.
Αριστοτέλης:
Και ο άνθρωπος;
ke o Án–thro–pos
Aristotle:
And the human being?
Πλάτων:
Ο άνθρωπος είναι ο ναυτικός.
o Án-thro-pos Í-ne o naf-ti-KÓS
Plato:
The human being is the sailor.
Αριστοτέλης:
Τότε ας μάθουμε να ταξιδεύουμε.
TÓ-te as MÁ-thu-me na ta-xi-THÉ-vu-me
Aristotle:
Then let us learn to saΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΙΑ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΥΣ
Του Δημήτρη Βόγγολη
Για αρχαρίους της Ελληνικής γλώσσας μητέρας όλων των Γλωσσών.
Με την χρήση των phonetics θα τονίζουμε τα κεφαλαία γράμματα σε κάθε λέξη .
Using phonetics we will emphasize the capital letters in each word
‘οπου ΕΕ θα τα προφέρουμε όπως στο προβατο sheep ή βλέπω με τα δύο ee or see.
‘where EE we will pronounce them as in sheep with the two ee or see.
Όπου Θ =ΤΗΕ ‘Όπως thunderstorm, thanks
‘Οπου Δ=ΤΗΕ ‘όπως mother,father
«The vowel combinations αυ, ευ are pronounced in two different ways:
a) They are pronounced [av], [ev] when followed by a vowel or a voiced consonant: παύω /pávo/, αυλή /avlí/, αύριο /ávrio/, Αύγουστος /ávɣustos/, Εύα /éva/, εφεύρεση /efévresi/, ευλογώ /evloɣó/
b) They are pronounced [af], [ef] when followed by a voiceless consonant: ναύτης /náftis/, ευχάριστος /efxáristos/, ευτυχία /eftiçía/»
1) Διάλογος
Αλέξης: Καλημέρα!
ka–li–ME–ra
Alexis: Good morning!
Μαρία: Καλημέρα! Τι κάνεις;
ka-li-ME-ra — TI KA-nis
Maria: Good morning! How are you?
Αλέξης: Καλά είμαι, ευχαριστώ. Εσύ;
ka-LA I-me — ef-ha-ri-STO — e-SI
Alexis: I’m fine, thank you. And you?
Μαρία: Κι εγώ καλά. Πού πας;
ki-e-GO ka-LA — pu PAS
Maria: I’m good too. Where are you going?
Αλέξης: Πάω στη δουλειά. Εσύ;
PA-o sti thu-li-A — e-SI
Alexis: I’m going to work. You?
Μαρία: Πάω στο σπίτι.
PA-o sto SPI-ti
Maria: I’m going home.
Αλέξης: Ωραία. Τα λέμε!
o–RE–a — ta LE–me
Alexis: Great. See you!
Μαρία: Τα λέμε! Γεια σου!
ta LE-me — YA-su
Maria: See you! Bye!
☕ 2) Διάλογος στην καφετέρια (
Γιάννης: Θέλεις να πάμε για καφέ;
THE-lis na PA-me ya ka-FE
Yannis: Do you want to go for a coffee?
Ελένη: Ναι, θέλω! Πού πάμε;
NE THE-lo — pu PA-me
Eleni: Yes, I want to! Where are we going?
Γιάννης: Πάμε σε αυτό το καφέ εδώ κοντά.
PA-me se af-TO to ka-FE e-THO kon-TA
Yannis: Let’s go to this café nearby.
Ελένη: Ωραία! Τι θα πιεις;
o-RE-a — ti tha PIS
Eleni: Great! What will you drink?
Γιάννης: Θα πιω έναν καφέ φίλτρου. Εσύ;
tha pio E-nan ka-FE FIL-tru — e-SI
Yannis: I’ll have a filter coffee. You?
Ελένη: Εγώ θα πάρω έναν καπουτσίνο.
e-GO tha PA-ro E-nan ka-pu-TSI-no
Eleni: I’ll have a cappuccino.
Γιάννης: Τέλεια. Πάμε!
TE–li–a — PA–me
Yannis: Perfect. Let’s go!
🛒 3) Διάλογος στο σούπερ μάρκετ
Πελάτης: Συγγνώμη, πού είναι το ψωμί;
si-GNÓ-mi — pu Í-ne to pso-MÍ
Customer: Excuse me, where is the bread?
Υπάλληλος: Είναι εκεί, δίπλα στα γλυκά.
Í-ne e-KÍ — THÍ-pla sta gli-KÁ
Employee: It’s over there, next to the sweets.
Πελάτης: Ευχαριστώ πολύ!
ef–ha–ri–STÓ po–LÍ
Customer: Thank you very much!
Υπάλληλος: Παρακαλώ!
pa–ra–ka–LÓ
Employee: You’re welcome!
Πελάτης: Έχετε γάλα;
É-he-te GÁ-la
Customer: Do you have milk?
Υπάλληλος: Ναι, είναι στο ψυγείο.
NE — Í-ne sto psi-YÍ-o
Employee: Yes, it’s in the fridge.
Πελάτης: Ωραία. Και πόσο κάνει;
o-RE-a — ke PÓ-so KÁ-ni
Customer: Great. And how much is it?
Υπάλληλος: Ένα ευρώ.
É-na ev–RÓ
Employee: One euro.
Πελάτης: Εντάξει, ευχαριστώ!
en-TAK-si — ef-ha-ri-STÓ
Customer: Okay, thank you!
Διάλογος στο εστιατόριο
Greek → English + Greek phonetics
Σερβιτόρος: Καλησπέρα σας. Θέλετε κάτι να πιείτε;
ka-lis-PE-ra sas — THE-le-te KA-ti na pi-TE
Waiter: Good evening. Would you like something to drink?
Πελάτης: Ναι, ένα νερό παρακαλώ.
NE — E-na ne-RO pa-ra-ka-LO
Customer: Yes, a water please.
Σερβιτόρος: Βεβαίως. Θέλετε να δείτε το μενού;
ve-VE-os — THE-le-te na THE-te to me-NU
Waiter: Of course. Would you like to see the menu?
Πελάτης: Ναι, ευχαριστώ.
NE — ef-ha-ri-STO
Customer: Yes, thank you.
Σερβιτόρος: Τι θα θέλατε να παραγγείλετε;
ti tha THE-la-te na pa-ran-YÍ-le-te
Waiter: What would you like to order?
Πελάτης: Θα ήθελα μια σαλάτα και ένα σουβλάκι.
tha Í-the-la mia sa-LA-ta ke E-na su-VLA-ki
Customer: I would like a salad and a souvlaki.
Σερβιτόρος: Ωραία. Κάτι άλλο;
o-RE-a — KA-ti A-lo
Waiter: Great. Anything else?
Πελάτης: Όχι, ευχαριστώ.
O-chi — ef-ha-ri-STO
Customer: No, thank you.
Σερβιτόρος: Σε λίγο θα είναι έτοιμα.
se LI-go tha Í-ne E-ti-ma
Waiter: They will be ready shortly.
✈️ Διάλογος στο αεροδρόμιο
Επιβάτης: Συγγνώμη, πού είναι ο έλεγχος διαβατηρίων;
si-GNÓ-mi — pu Í-ne o É-len-khos thia-va-ti-RÍ-on
Passenger: Excuse me, where is passport control?
Υπάλληλος: Είναι ευθεία και δεξιά.
Í-ne ef-THÍ-a ke the-xi-Á
Employee: It’s straight ahead and to the right.
Επιβάτης: Ευχαριστώ πολύ!
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Passenger: Thank you very much!
Υπάλληλος: Παρακαλώ.
pa–ra–ka–LÓ
Employee: You’re welcome.
Επιβάτης: Πού είναι η πύλη Β10;
pu Í-ne i PÍ-li VI-ta DE-ka
Passenger: Where is gate B10?
Υπάλληλος: Είναι στον επάνω όροφο.
Í-ne ston e-PÁ-no Ó-ro-fo
Employee: It’s on the upper floor.
Επιβάτης: Έχω χρόνο για καφέ;
É-kho HRÓ-no ya ka-FE
Passenger: Do I have time for a coffee?
Υπάλληλος: Ναι, έχετε περίπου δέκα λεπτά.
NE — É-he-te pe-RÍ-pu THE-ka le-PTÁ
Employee: Yes, you have about ten minutes.
Επιβάτης: Τέλεια, ευχαριστώ!
TE-li-a — ef-ha-ri-STÓ
Passenger: Perfect, thank you!
🏨 Διάλογος στο Ξενοδοχείο
Πελάτης: Καλησπέρα. Έχω μία κράτηση στο όνομα Δημήτρης.
ka-lis-PE-ra — É-kho MIA KRÁ-ti-si sto Ó-na-ma thi-MÍ-tris
Customer: Good evening. I have a reservation under the name Dimitris.
Ρεσεψιονίστ: Μάλιστα. Μπορώ να δω το διαβατήριό σας;
MÁ-li-sta — bo-RÓ na THO to thia-va-ti-RÍ-o sas
Receptionist: Certainly. May I see your passport?
Πελάτης: Βεβαίως, ορίστε.
ve-VE-os — o-RÍ-ste
Customer: Of course, here you go.
Ρεσεψιονίστ: Η κράτησή σας είναι για δύο νύχτες.
i KRÁ-ti-si sas Í-ne ya THÍ-o NÍ-htes
Receptionist: Your reservation is for two nights.
Πελάτης: Ναι, σωστά.
NE — so-STÁ
Customer: Yes, that’s correct.
Ρεσεψιονίστ: Το δωμάτιό σας είναι στον τρίτο όροφο.
to tho-MÁ-ti-o sas Í-ne ston TRÍ-to Ó-ro-fo
Receptionist: Your room is on the third floor.
Πελάτης: Έχει ασανσέρ;
É-chi a-san-SÉR
Customer: Is there an elevator?
Ρεσεψιονίστ: Ναι, είναι αριστερά.
NE — Í-ne a-ri-ste-RÁ
Receptionist: Yes, it’s on the left.
Πελάτης: Ευχαριστώ πολύ!
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Customer: Thank you very much!
Ρεσεψιονίστ: Καλή διαμονή!
ka-LÍ thia-mo-NÍ
Receptionist: Enjoy your stay!
💊 Διάλογος στο Φαρμακείο
Πελάτης: Καλημέρα. Έχετε παυσίπονο;
ka-li-ME-ra — É-he-te pav-SÍ-po-no
Customer: Good morning. Do you have a painkiller?
Φαρμακοποιός: Ναι, βεβαίως. Θέλετε χάπια ή σπρέι;
NE ve-VE-os — THE-le-te HA-pia i spre
Pharmacist: Yes, of course. Would you like pills or spray?
Πελάτης: Χάπια, παρακαλώ.
HA-pia pa-ra-ka-LO
Customer: Pills, please.
Φαρμακοποιός: Θέλετε κάτι για τον βήχα;
THE-le-te KA-ti ya ton VÍ-ha
Pharmacist: Do you need something for the cough?
Πελάτης: Όχι, μόνο παυσίπονο.
O-chi — MO-no pav-SÍ-po-no
Customer: No, just a painkiller.
Φαρμακοποιός: Εντάξει. Κάτι άλλο;
en-TAK-si — KA-ti A-lo
Pharmacist: Alright. Anything else?
Πελάτης: Ναι, ένα κουτί χαρτομάντιλα.
NE — E-na ku-TÍ har-to-MÁN-ti-la
Customer: Yes, a box of tissues.
Φαρμακοποιός: Ορίστε. Πέντε ευρώ.
o-RÍ-ste — PÉN-de ev-RÓ
Pharmacist: Here you go. Five euros.
Πελάτης: Ευχαριστώ πολύ!
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Customer: Thank you very much!
Φαρμακοποιός: Παρακαλώ, περαστικά!
pa-ra-ka-LÓ — pe-ra-sti-KÁ
Pharmacist: You’re welcome, get well soon!
🚕 Dialogue in the Taxi
Greek → English + Greek phonetics
Πελάτης: Καλησπέρα. Είστε ελεύθερος;
ka-lis-PE-ra — Í-ste e-LEF-the-ros
Customer: Good evening. Are you free?
Οδηγός: Ναι, πού πάτε;
NE — pu PA-te
Driver: Yes, where are you going?
Πελάτης: Στο κέντρο, παρακαλώ.
sto KÉN-tro pa-ra-ka-LO
Customer: To the city center, please.
Οδηγός: Βεβαίως. Θέλετε απόδειξη;
ve-VE-os — THE-le-te a-PO-thi-xi
Driver: Of course. Do you want a receipt?
Πελάτης: Ναι, ευχαριστώ.
NE — ef-ha-ri-STO
Customer: Yes, thank you.
Οδηγός: Θέλετε να ανοίξω το παράθυρο;
THE-le-te na a-NÍ-xo to pa-RÁ-thi-ro
Driver: Would you like me to open the window?
Πελάτης: Όχι, εντάξει.
O-chi — en-TAK-si
Customer: No, it’s okay.
Οδηγός: Φτάσαμε. Τέσσερα ευρώ.
FTÁ-sa-me — TÉ-se-ra ev-RÓ
Driver: We’ve arrived. Four euros.
Πελάτης: Ορίστε. Ευχαριστώ πολύ!
o-RÍ-ste — ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Customer: Here you go. Thank you very much!
Οδηγός: Να είστε καλά!
na Í-ste ka-LÁ
Driver: Take care!
🚌 Διάλογος στο Λεωφορείο
Επιβάτης Α: Συγγνώμη, αυτό το λεωφορείο πάει στο κέντρο;
si-GNÓ-mi — af-TÓ to le-o-fo-RÍ-o PÁ-i sto KÉN-tro
Passenger A: Excuse me, does this bus go to the city center?
Επιβάτης Β: Ναι, πάει στο κέντρο.
NE — PÁ-i sto KÉN-tro
Passenger B: Yes, it goes to the center.
Επιβάτης Α: Ευχαριστώ πολύ!
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Passenger A: Thank you very much!
Επιβάτης Β: Παρακαλώ.
pa-ra-ka-LÓ
Passenger B: You’re welcome.
Επιβάτης Α: Ξέρετε αν σταματάει στο μουσείο;
KSÉ-re-te an sta-ma-TÁ-i sto mu-SÍ-o
Passenger A: Do you know if it stops at the museum?
Επιβάτης Β: Ναι, είναι η επόμενη στάση.
NE — Í-ne i e-PÓ-me-ni STÁ-si
Passenger B: Yes, it’s the next stop.
Επιβάτης Α: Ωραία, ευχαριστώ!
o-RE-a — ef-ha-ri-STÓ
Passenger A: Great, thank you!
Επιβάτης Β: Να είστε καλά.
na Í-ste ka-LÁ
Passenger B: Take care.
Διάλογος σε κατασρημα ρούχων
Πελάτης: Συγγνώμη, πόσο κάνει αυτή η μπλούζα;
si-GNÓ-mi — PÓ-so KÁ-ni af-TÍ i BLÚ-za
Customer: Excuse me, how much is this blouse?
Πωλήτρια: Κάνει δεκαπέντε ευρώ.
KÁ-ni the–ka–PÉN–te ev–RÓ
Saleswoman: It costs fifteen euros.
Πελάτης: Έχετε σε άλλο χρώμα;
É-he-te se Á-lo HRÓ-ma
Customer: Do you have it in another color?
Πωλήτρια: Ναι, έχουμε μπλε και κόκκινη.
NE — É-hu-me BLE ke KÓ-ki-ni
Saleswoman: Yes, we have it in blue and red.
Πελάτης: Μπορώ να τη δοκιμάσω;
bo-RÓ na ti tho-ki-MÁ-so
Customer: Can I try it on?
Πωλήτρια: Βεβαίως, τα δοκιμαστήρια είναι εκεί.
ve-VE-os — ta tho-ki-ma-STÍ-ri-a Í-ne e-KÍ
Saleswoman: Of course, the fitting rooms are over there.
Πελάτης: Ωραία, ευχαριστώ.
o-RE-a — ef-ha-ri-STÓ
Customer: Great, thank you.
Πελάτης: Μου αρέσει. Θα την πάρω.
mu a-RÉ-si — tha tin PA-ro
Customer: I like it. I’ll take it.
Πωλήτρια: Θέλετε σακούλα;
THE-le-te sa-KÚ-la
Saleswoman: Would you like a bag?
Πελάτης: Ναι, ευχαριστώ πολύ!
NE — ef–ha–ri–STÓ po–LÍ
Customer: Yes, thank you very much!
🏖️ Διάλογος στην Παραλία
Greek → English + Greek phonetics
Άννα: Ωραία μέρα σήμερα!
o-RE-a MÉ-ra SÍ-me-ra
Anna: Beautiful day today!
Νίκος: Ναι, τέλεια για θάλασσα.
NE — TÉ-li-a ya THÁ-la-sa
Nikos: Yes, perfect for the beach.
Άννα: Θέλεις να κολυμπήσουμε;
THE–lis na ko–lim–PÍ-su–me
Anna: Do you want to go for a swim?
Νίκος: Ναι, αλλά πρώτα να βάλω αντηλιακό.
NE — a-LÁ PRÓ-ta na VÁ-lo an-ti-li-a-KÓ
Nikos: Yes, but first I need to put on sunscreen.
Άννα: Καλή ιδέα. Το νερό είναι ζεστό;
ka-LÍ i-THÉ-a — to ne-RÓ Í-ne ze-STÓ
Anna: Good idea. Is the water warm?
Νίκος: Ναι, πολύ ζεστό!
NE — po–LÍ ze–STÓ
Nikos: Yes, very warm!
Άννα: Τέλεια. Μετά θέλεις να πιούμε κάτι;
TÉ-li-a — me-TÁ THE-lis na PI-u-me KÁ-ti
Anna: Perfect. After that, do you want to drink something?
Νίκος: Ναι, έναν χυμό ή έναν καφέ.
NE — É-nan hi-MÓ i É-nan ka-FÉ
Nikos: Yes, a juice or a coffee.
Άννα: Ωραία. Πάμε!
o-RE-a — PA-me
Anna: Great. Let’s go!
🩺 Διάλογος στο Ιατρείο
Greek → English + Greek phonetics
Γιατρός: Καλημέρα. Τι πρόβλημα έχετε;
ka-li-MÉ-ra — ti PRÓ-vli-ma É-he-te
Doctor: Good morning. What seems to be the problem?
Ασθενής: Πονάει ο λαιμός μου.
po-NÁ-i o le-MÓS mu
Patient: My throat hurts.
Γιατρός: Από πότε πονάει;
a-PO PÓ-te po-NÁ-i
Doctor: Since when does it hurt?
Ασθενής: Από χθες.
a–PO hTHES
Patient: Since yesterday.
Γιατρός: Έχετε πυρετό;
É-he-te pi-re-TÓ
Doctor: Do you have a fever?
Ασθενής: Ναι, λίγο.
NE — LÍ-go
Patient: Yes, a little.
Γιατρός: Ανοίξτε το στόμα σας, παρακαλώ.
a-NÍ-xte to STÓ-ma sas pa-ra-ka-LÓ
Doctor: Open your mouth, please.
Ασθενής: Έτσι;
É-tsi
Patient: Like this?
Γιατρός: Ναι. Έχετε μια μικρή φλεγμονή.
NE — É-he-te mia mi-KRÍ fle-go-MI
Doctor: Yes. You have a small inflammation.
Ασθενής: Τι πρέπει να κάνω;
ti PRÉ-pi na KÁ-no
Patient: What should I do?
Γιατρός: Θα σας δώσω φάρμακα.
tha sas THÓ-so FÁR-ma-ka
Doctor: I’ll give you some medicine.
Ασθενής: Ευχαριστώ πολύ, γιατρέ.
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ ya-TRÉ
Patient: Thank you very much, doctor.
Γιατρός: Περαστικά σας.
pe–ra–sti–KÁ sas
Doctor: Get well soon.
📮 Διάλογος στο Ταχυδρομείο
Greek → English + Greek phonetics
Πελάτης: Καλημέρα. Θέλω να στείλω ένα γράμμα.
ka-li-MÉ-ra — THE-lo na STÍ-lo E-na GRÁ-ma
Customer: Good morning. I want to send a letter.
Υπάλληλος: Βεβαίως. Ελλάδα ή εξωτερικό;
ve-VE-os — e-LÁ-tha i ek-so-te-ri-KÓ
Employee: Of course. Greece or abroad?
Πελάτης: Ελλάδα.
e-LÁ-tha
Customer: Greece.
Υπάλληλος: Θέλετε απλό ή συστημένο;
THE-le-te a-PLÓ i si-sti-MÉ-no
Employee: Do you want regular or registered mail?
Πελάτης: Απλό, παρακαλώ.
a-PLÓ pa-ra-ka-LO
Customer: Regular, please.
Υπάλληλος: Ωραία. Βάλτε το εδώ.
o-RE-a — VÁL-te to e-THÓ
Employee: Great. Put it here.
Πελάτης: Πόσο κάνει;
PÓ-so KÁ-ni
Customer: How much is it?
Υπάλληλος: Ένα ευρώ και είκοσι λεπτά.
E-na ev-RÓ ke Í-ko-si le-PTÁ
Employee: One euro and twenty cents.
Πελάτης: Ορίστε. Ευχαριστώ πολύ!
o-RÍ-ste — ef-ha-ri-STÓ po-LÍ
Customer: Here you go. Thank you very much!
Υπάλληλος: Παρακαλώ. Καλή σας μέρα.
pa-ra-ka-LÓ — ka-LÍ sas MÉ-ra
Employee: You’re welcome. Have a nice day.
🏛️ Διάλογος στο Μουσείο
Greek → English + Greek phonetics
Επισκέπτης: Συγγνώμη, πού είναι το ταμείο;
si-GNÓ-mi — pu Í-ne to ta-MÍ-o
Visitor: Excuse me, where is the ticket office?
Υπάλληλος: Είναι δεξιά, μετά την είσοδο.
Í-ne the-xi-Á — me-TÁ tin Í-so-tho
Employee: It’s on the right, after the entrance.
Επισκέπτης: Ευχαριστώ πολύ. Πόσο κάνει το εισιτήριο;
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ — PÓ-so KÁ-ni to i-si-TÍ-ri-o
Visitor: Thank you very much. How much is the ticket?
Υπάλληλος: Οκτώ ευρώ.
ok-TÓ ev-RÓ
Employee: Eight euros.
Επισκέπτης: Έχετε οδηγό ή χάρτη;
É-he-te o-thi-GÓ i HÁR-ti
Visitor: Do you have a guide or a map?
Υπάλληλος: Ναι, ορίστε.
NE — o-RÍ-ste
Employee: Yes, here you go.
Επισκέπτης: Πού είναι η αίθουσα με τα αγάλματα;
pu Í-ne i É-thu-sa me ta a-GÁL-ma-ta
Visitor: Where is the hall with the statues?
Υπάλληλος: Στον πρώτο όροφο, αριστερά.
ston PRÓ-to Ó-ro-fo — a-ri-ste-RÁ
Employee: On the first floor, to the left.
Επισκέπτης: Ωραία, ευχαριστώ!
o-RE-a — ef-ha-ri-STÓ
Visitor: Great, thank you!
Υπάλληλος: Καλή ξενάγηση.
ka-LÍ kse-NÁ-yi-si
Employee: Enjoy your tour.
🌳 Διάλογος στο Πάρκο
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Τι όμορφο πάρκο!
ti Ó-mor-fo PÁR-ko
Maria: What a beautiful park!
Γιώργος: Ναι, έχει πολύ πράσινο.
NE — É-chi po-LÍ PRÁ-si-no
George: Yes, it has a lot of greenery.
Μαρία: Θέλεις να καθίσουμε στο παγκάκι;
THE-lis na ka-THÍ-su-me sto pan-GÁ-ki
Maria: Do you want to sit on the bench?
Γιώργος: Ναι, καλή ιδέα.
NE — ka-LÍ i-THÉ-a
George: Yes, good idea.
Μαρία: Θέλεις νερό; Έχω ένα μπουκάλι.
THE-lis ne-RÓ — É-kho E-na bu-KÁ-li
Maria: Do you want some water? I have a bottle.
Γιώργος: Ναι, λίγο, ευχαριστώ.
NE — LÍ-go — ef-ha-ri-STÓ
George: Yes, a little, thank you.
Μαρία: Κοίτα, παίζουν παιδιά εκεί!
KÍ-ta — PÉ-zun pe-THI-Á e-KÍ
Maria: Look, children are playing over there!
Γιώργος: Ναι, και έχει και σκύλους.
NE — ke É-chi ke SKÍ-lus
George: Yes, and there are dogs too.
Μαρία: Θες να κάνουμε μια βόλτα;
THES na KÁ-nu-me mia VÓL-ta
Maria: Do you want to take a walk?
Γιώργος: Βεβαίως, πάμε!
ve-VE-os — PÁ-me
George: Of course, let’s go!
😊 Διάλογος Γνωριμίας
Greek → English + Greek phonetics
Άννα: Γεια σου! Πώς σε λένε;
YA-su — POS se LE-ne
Anna: Hi! What’s your name?
Μάριος: Με λένε Μάριο. Εσένα;
me LE-ne MÁ-ri-o — e-SÉ-na
Marios: My name is Mario. And yours?
Άννα: Με λένε Άννα. Χάρηκα!
me LE-ne Á-na — HÁ-ri-ka
Anna: My name is Anna. Nice to meet you!
Μάριος: Κι εγώ χάρηκα. Από πού είσαι;
ki-e-GÓ HÁ-ri-ka — a-PO PU Í-se
Marios: Nice to meet you too. Where are you from?
Άννα: Είμαι από την Ελλάδα. Εσύ;
Í-me a-PO tin e-LÁ-tha — e-SÍ
Anna: I’m from Greece. You?
Μάριος: Είμαι από την Ιταλία.
Í-me a-PO tin i-ta-LÍ-a
Marios: I’m from Italy.
Άννα: Μένεις εδώ;
MÉ-nis e-THÓ
Anna: Do you live here?
Μάριος: Ναι, μένω κοντά.
NE — MÉ-no kon-TA
Marios: Yes, I live nearby.
Άννα: Ωραία! Θες να πάμε για έναν καφέ κάποια στιγμή;
o-RE-a — THES na PA-me ya E-nan ka-FE KÁ-pia sti-GMÍ
Anna: Great! Do you want to go for a coffee sometime?
Μάριος: Ναι, θα χαρώ πολύ!
NE — tha ha-RÓ po-LÍ
Marios: Yes, I’d love that!
☕ Για Προχωρημένους διάλογος στην Καφετέρια
Σερβιτόρα: Καλησπέρα σας. Θέλετε κάτι να παραγγείλετε;
ka–lis–PE–ra sas — THE–le–te KA–ti na pa–ran–YÍ-le–te
Waitress: Good evening. Would you like to order something?
Πελάτης: Ναι, θα ήθελα έναν καπουτσίνο μέτριο, με λίγη κανέλα.
NE — tha Í-the-la E-nan ka-pu-TSÍ-no MÉ-tri-o — me LÍ-yi ka-NÉ-la
Customer: Yes, I’d like a medium cappuccino with a little cinnamon.
Σερβιτόρα: Βεβαίως. Ζεστό ή κρύο;
ve-VE-os — ze-STÓ i KRÍ-o
Waitress: Of course. Hot or cold?
Πελάτης: Ζεστό, παρακαλώ.
ze-STÓ pa-ra-ka-LO
Customer: Hot, please.
Σερβιτόρα: Κάτι άλλο;
KA-ti A-lo
Waitress: Anything else?
Πελάτης: Ναι, έχετε κάτι χωρίς ζάχαρη;
NE — É-he-te KA-ti ho-RÍS ZÁ-ha-ri
Customer: Yes, do you have something sugar‑free?
Σερβιτόρα: Έχουμε μπισκότα χωρίς ζάχαρη και μια μπάρα δημητριακών.
É-hu-me bis-KÓ-ta ho-RÍS ZÁ-ha-ri ke mia BÁ-ra thi-mi-tri-a-KÓN
Waitress: We have sugar‑free cookies and a cereal bar.
Πελάτης: Θα πάρω την μπάρα, ευχαριστώ.
tha PA-ro tin BÁ-ra — ef-ha-ri-STÓ
Customer: I’ll take the bar, thank you.
Σερβιτόρα: Θέλετε να καθίσετε μέσα ή έξω;
THE-le-te na ka-THÍ-se-te MÉ-sa i É-xo
Waitress: Would you like to sit inside or outside?
Πελάτης: Έξω, αν γίνεται. Θέλω λίγο καθαρό αέρα.
É-xo an GÍ-ne-te — THE-lo LÍ-go ka-tha-RÓ a-É-ra
Customer: Outside, if possible. I want some fresh air.
Σερβιτόρα: Φυσικά. Θα σας τα φέρω σε λίγο.
fi-si-KÁ — tha sas ta FÉ-ro se LÍ-go
Waitress: Of course. I’ll bring them shortly.
Σερβιτόρα: Ορίστε ο καπουτσίνο σας και η μπάρα.
o-RÍ-ste o ka-pu-TSÍ-no sas ke i BÁ-ra
Waitress: Here is your cappuccino and your bar.
Πελάτης: Ευχαριστώ πολύ. Μπορώ να έχω και λίγο νερό;
ef-ha-ri-STÓ po-LÍ — bo-RÓ na É-ho ke LÍ-go ne-RÓ
Customer: Thank you very much. May I have some water too?
Σερβιτόρα: Βεβαίως.
ve-VE-os
Waitress: Of course.
☕ Διάλογος Φίλων
Ελένη: Ρε συ, άργησες λίγο. Όλα καλά;
re si — Ár–yi–ses LÍ-go — Ó-la ka–LÁ
Eleni: Hey, you’re a bit late. Everything okay?
Κώστας: Ναι, απλώς είχε πολλή κίνηση. Συγγνώμη.
NE — a–PLÓS Í-he po–LÍ KÍ-ni–si — si–GNÓ-mi
Kostas: Yeah, there was a lot of traffic. Sorry.
Ελένη: Κανένα πρόβλημα. Θες να παραγγείλουμε;
ka-NÉ-na PRÓ-vli-ma — THES na pa-ran-YÍ-lu-me
Eleni: No problem. Want to order?
Κώστας: Ναι, θέλω έναν φρέντο εσπρέσο μέτριο, χωρίς ζάχαρη.
NE — THÉ-lo E-nan FRÉN-do es-PRÉ-so MÉ-tri-o — ho-RÍS ZÁ-ha-ri
Kostas: Yes, I want a medium freddo espresso, no sugar.
Ελένη: Ωραία. Εγώ θα πάρω έναν καπουτσίνο με φυτικό γάλα.
o-RE-a — e-GÓ tha PA-ro E-nan ka-pu-TSÍ-no me fi-ti-KÓ GÁ-la
Eleni: Nice. I’ll have a cappuccino with plant milk.
Κώστας: Πώς πήγε η μέρα σου;
POS PÍ-ye i MÉ-ra su
Kostas: How was your day?
Ελένη: Κουραστική… Είχα πολλές δουλειές και μια δύσκολη συνάντηση.
ku–ra–sti–KÍ — Í-ha po–LÉS thu–LI-ÉS ke mia DÍ-sko–li si–NÁN–ti–si
Eleni: Exhausting… I had a lot of work and a difficult meeting.
Κώστας: Σε νιώθω. Κι εγώ τρέχω όλη μέρα.
se NÓ-tho — ki–e–GÓ TRÉ-ho Ó-li MÉ-ra
Kostas: I feel you. I’ve been running around all day too.
Ελένη: Τουλάχιστον τώρα χαλαρώνουμε λίγο.
tu-LÁ-chi-ston TÓ-ra ha-la-RÓ-nu-me LÍ-go
Eleni: At least now we’re relaxing a bit.
Κώστας: Ναι, και μ’ αρέσει αυτό το καφέ. Έχει ωραία ατμόσφαιρα.
NE — ke ma–RÉ-si af–TÓ to ka–FÉ — É-chi o–RE–a at–MÓ-sfe–ra
Kostas: Yeah, and I like this café. It has a nice atmosphere.
Ελένη: Θες να πάρουμε και κάτι να φάμε;
THES na PA-ru-me ke KÁ-ti na FÁ-me
Eleni: Do you want to get something to eat too?
Κώστας: Ίσως μια τοστ ή μια μπάρα; Δεν πεινάω πολύ.
Í-sos mia tost i mia BÁ-ra — then pi-NÁ-o po-LÍ
Kostas: Maybe a toast or a bar? I’m not very hungry.
Ελένη: Εντάξει, ας πάρουμε κάτι μικρό.
en-TÁK-si — as PA-ru-me KÁ-ti mi-KRÓ
Eleni: Okay, let’s get something small.
Κώστας: Τέλεια. Περνάμε ωραία σήμερα.
TÉ-li-a — per-NÁ-me o-RE-a SÍ-me-ra
Kostas: Perfect. We’re having a nice time today.
Ελένη: Ναι, το είχα ανάγκη.
NE — to Í-ha a-NÁ-yi
Eleni: Yes, I needed this
Πιο συναισθηματική συζήτηση στο καφέ
Greek → English + Greek phonetics
Ελένη: Ρε συ… σήμερα δεν είσαι πολύ καλά. Τι έγινε;
re si… SÍ-me–ra then Í-se po–LÍ ka–LÁ — ti É-yi–ne
Eleni: Hey… you don’t seem very well today. What happened?
Κώστας: Ε… απλώς είχα μια δύσκολη μέρα. Νιώθω λίγο πιεσμένος.
e… a–PLÓS Í-ha mia DÍ-sko–li MÉ-ra — NÓ-tho LÍ-go pi–es–MÉ-nos
Kostas: Uh… I just had a tough day. I feel a bit overwhelmed.
Ελένη: Θέλεις να μιλήσεις γι’ αυτό; Είμαι εδώ για σένα.
THÉ-lis na mi–LÍ-sis yaf–TÓ — Í-me e–THÓ ya SÉ-na
Eleni: Do you want to talk about it? I’m here for you.
Κώστας: Ευχαριστώ… πραγματικά το εκτιμώ. Απλώς… κουράστηκα.
ef–ha–ri–STÓ… pra–gma–ti–KÁ to ek–ti–MÓ — a–PLÓS… ku–RÁS–ti–ka
Kostas: Thank you… I really appreciate it. I’m just… tired.
Ελένη: Το καταλαβαίνω. Όλοι περνάμε τέτοιες μέρες.
to ka–ta–la–VÉ-no — Ó-li per–NÁ-me TÉ-ti–es MÉ-res
Eleni: I understand. We all have days like that.
Κώστας: Ναι… αλλά μερικές φορές νιώθω ότι τα κάνω όλα μόνος μου.
NE… a-LÁ me-ri-KÉS fo-RÉS NÓ-tho o-TÍ ta KÁ-no Ó-la MÓ-nos mu
Kostas: Yeah… but sometimes I feel like I’m doing everything alone.
Ελένη: Δεν είσαι μόνος σου. Έχεις ανθρώπους που σε νοιάζονται.
then Í-se MÓ-nos su — É-his an-THRÓ-pus pu se NÓ-ya-zon-te
Eleni: You’re not alone. You have people who care about you.
Κώστας: Σ’ ευχαριστώ, Ελένη. Χρειαζόμουν να το ακούσω αυτό.
s’ ef-ha-ri-STÓ e-LÉ-ni — hri-a-ZÓ-mu-na na to a-KÚ-so af-TÓ
Kostas: Thank you, Eleni. I needed to hear that.
Ελένη: Πάμε να παραγγείλουμε κάτι; Θα σου κάνει καλό.
PÁ-me na pa–ran–YÍ-lu–me KÁ-ti — tha su KÁ-ni ka–LÓ
Eleni: Shall we order something? It’ll make you feel better.
Κώστας: Ναι… ίσως έναν ζεστό καφέ.
NE… Í-sos E-nan ze-STÓ ka-FÉ
Kostas: Yeah… maybe a warm coffee.
Ελένη: Ωραία. Και μετά, αν θέλεις, πάμε μια βόλτα.
o-RE-a — ke me-TÁ an THÉ-lis PÁ-me mia VÓL-ta
Eleni: Good. And later, if you want, we can take a walk.
Κώστας: Θα μου άρεσε πολύ. Ευχαριστώ που είσαι εδώ.
tha mu Á-re–se po–LÍ — ef–ha–ri–STÓ pu Í-se e–THÓ
Kostas: I’d really like that. Thank you for being here.
Ελένη: Πάντα.
PÁN-ta
Eleni: Always.
🤝 Σκηνή συμφιλίωσης μεταξύ δύο φίλων
Ελένη: Κώστα… μπορούμε να μιλήσουμε λίγο;
KO-sta… bo-RÚ-me na mi-LÍ-su-me LÍ-go
Eleni: Kostas… can we talk for a moment?
Κώστας: Ναι… φυσικά.
NE… fi–si–KÁ
Kostas: Yeah… of course.
Ελένη: Για χθες… λυπάμαι αν σου μίλησα άσχημα. Δεν το ήθελα.
ya hTHES… li-PÁ-me an su MÍ-li-sa Á-shi-ma — then to Í-the-la
Eleni: About yesterday… I’m sorry if I spoke harshly. I didn’t mean to.
Κώστας: Κι εγώ δεν ήθελα να φανώ απότομος. Απλώς ήμουν κουρασμένος.
ki–e–GÓ then Í-the–la na fa–NÓ a–PÓ-to–mos — a–PLÓS Í-mun ku–ra–SMÉ-nos
Kostas: I didn’t mean to be abrupt either. I was just tired.
Ελένη: Νομίζω ότι και οι δύο παρεξηγηθήκαμε.
no-MÍ-zo Ó-ti ke i THÍ-o pa-re-xi-yi-THÍ-ka-me
Eleni: I think we both misunderstood each other.
Κώστας: Ναι… και δεν θέλω να χαλάσουμε τη φιλία μας για κάτι τόσο μικρό.
NE… ke then THÉ-lo na ha-LÁ-su-me ti fi-LÍ-a mas ya KÁ-ti TÓ-so mi-KRÓ
Kostas: Yeah… and I don’t want to ruin our friendship over something so small.
Ελένη: Ούτε εγώ. Η φιλία μας είναι σημαντική για μένα.
Ú-te e-GÓ — i fi-LÍ-a mas Í-ne si-man-TI-kí ya MÉ-na
Eleni: Me neither. Our friendship means a lot to me.
Κώστας: Χαίρομαι που το λες. Μου έλειψε να μιλάμε κανονικά.
HÉ-ro-me pu to LES — mu É-li-pse na mi-LÁ-me ka-no-ni-KÁ
Kostas: I’m glad you said that. I missed talking normally with you.
Ελένη: Κι εμένα. Θες να το αφήσουμε πίσω μας;
ki e-MÉ-na — THES na to a-FÍ-su-me PÍ-so mas
Eleni: Me too. Want to put it behind us?
Κώστας: Ναι. Απόλυτα.
NE — a–PÓ-li–ta
Kostas: Yes. Completely.
Ελένη: Ωραία… τότε πάμε να πάρουμε έναν καφέ σαν παλιά;
o-RE-a… TÓ-te PA-me na PA-ru-me E-nan ka-FÉ san pa-LIÁ
Eleni: Great… then shall we go get a coffee like old times?
Κώστας: Πάμε. Και… ευχαριστώ που ήρθες να μιλήσουμε.
PA-me — ke… ef-ha-ri-STÓ pu ÍR-thes na mi-LÍ-su-me
Kostas: Let’s go. And… thank you for coming to talk.
Ελένη: Πάντα.
PÁN-ta
Eleni: Always.
Πολύ συγκινητική σκηνή συμφιλίωσης
Μαρία: Κώστα… μπορώ να σου μιλήσω;
KO-sta… bo-RÓ na su mi-LÍ-so
Maria: Kostas… can I talk to you?
Κώστας: Ναι… σε ακούω.
NE… se a–KÚ-o
Kostas: Yes… I’m listening.
Μαρία: Ξέρω ότι αυτές τις μέρες ήμουν απόμακρη. Δεν ήταν για σένα… ήταν δικό μου θέμα.
KSÉ-ro Ó-ti af–TÉS tis MÉ-res Í-mun a–PÓ-ma–kri — then Í-tan ya SÉ-na… Í-tan thi-KÓ mu THÉ-ma
Maria: I know I’ve been distant these days. It wasn’t because of you… it was my own issue.
Κώστας: Το κατάλαβα… αλλά με πλήγωσε λίγο.
to ka-TÁ-la-va… a-LÁ me PLÍ-go-se LÍ-go
Kostas: I understood… but it hurt me a little.
Μαρία: Το ξέρω… και λυπάμαι πολύ. Δεν ήθελα να σε κάνω να νιώσεις έτσι.
to KSÉ-ro… ke li-PÁ-me po-LÍ — then Í-the-la na se KÁ-no na NÓ-sis É-tsi
Maria: I know… and I’m really sorry. I never wanted to make you feel that way.
Κώστας: Απλώς… σε νοιάζομαι. Και όταν απομακρύνθηκες, φοβήθηκα ότι σε έχασα.
a-PLÓS… se NÓ-ya-zo-me — ke Ó-tan a-po-ma-KRÍ-thi-kes, fo-VÍ-thi-ka Ó-ti se É-ha-sa
Kostas: It’s just… I care about you. And when you pulled away, I was afraid I’d lost you.
Μαρία: Δεν με έχασες. Ούτε για μια στιγμή. Απλώς χρειαζόμουν χρόνο να σταθώ στα πόδια μου.
then me É-ha-ses — Ú-te ya mia sti-GMÍ — a-PLÓS hri-a-ZÓ-mun HRO-no na sta-THÓ sta PÓ-di-a mu
Maria: You didn’t lose me. Not even for a moment. I just needed time to stand on my own feet.
Κώστας: Θα ήθελα να το είχες πει… θα ήμουν δίπλα σου.
tha Í-the-la na to Í-hes pi… tha Í-mun THÍ-pla su
Kostas: I wish you had told me… I would have been by your side.
Μαρία: Το ξέρω. Και γι’ αυτό νιώθω άσχημα. Δεν θέλω να σε κρατάω μακριά.
to KSÉ-ro — ke yaf-TÓ NÓ-tho Á-shi-ma — then THÉ-lo na se kra-TÁ-o ma-kri-Á
Maria: I know. And that’s why I feel bad. I don’t want to push you away.
Κώστας: Δεν πειράζει… είμαι εδώ τώρα. Και θέλω να είμαι εδώ.
then pi-RÁ-zi… Í-me e-THÓ TÓ-ra — ke THÉ-lo na Í-me e-THÓ
Kostas: It’s okay… I’m here now. And I want to be here.
Μαρία: Σε ευχαριστώ… πραγματικά. Δεν ξέρεις πόσο σημαίνει αυτό για μένα.
se ef–ha–ri–STÓ… pra–gma–ti–KÁ — then KSÉ-ris PÓ-so si–MÉ-ni af–TÓ ya MÉ-na
Maria: Thank you… truly. You don’t know how much this means to me.
Κώστας: Θέλω απλώς να είμαστε καλά.
THÉ-lo a-PLÓS na Í-mas-te ka-LÁ
Kostas: I just want us to be okay.
Μαρία: Θα είμαστε. Στο υπόσχομαι.
tha Í-mas-te — sto i-PÓ-sho-me
Maria: We will be. I promise.
Κώστας: Έλα εδώ…
É-la e–THÓ
Kostas: Come here…
Μαρία: (τον αγκαλιάζει) Μου έλειψες.
(ton an-ga-LI-á-zi) mu É-lip-ses
Maria: (hugging him) I missed you.
Κώστας: Κι εμένα… πολύ.
ki e–MÉ-na… po–LÍ
Kostas: I missed you too… so much.
Ρομαντική συνέχεια μετά τη συμφιλίωση
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Κώστα… ξέρεις… όταν σε αγκάλιασα πριν, ένιωσα κάτι που είχα καιρό να νιώσω.
KO-sta… KSÉ-ris… Ó-tan se an-ga-LI-a-sa prin, É-nyo-sa KÁ-ti pu Í-ha ke-RÓ na NÝ-o-so
Maria: Kostas… you know… when I hugged you earlier, I felt something I hadn’t felt in a long time.
Κώστας: Κι εγώ… ήταν σαν να έφυγε όλο το βάρος από πάνω μου.
ki e-GÓ… Í-ta san na É-fi-ge Ó-lo to VÁ-ros a-po PÁ-no mu
Kostas: Me too… it was like all the weight lifted off my shoulders.
Μαρία: Μου έλειψες… όχι μόνο σαν φίλος.
mu É-lip-ses… Ó-chi MÓ-no san FÍ-los
Maria: I missed you… not just as a friend.
Κώστας: (παίρνει ανάσα) Κι εγώ το ίδιο… αλλά φοβόμουν να το πω.
(PÉR-ni a-NÁ-sa) ki e-GÓ to Í-thio… a-LÁ fo-VÓ-mun na to PO
Kostas: (takes a breath) I felt the same… but I was afraid to say it.
Μαρία: Γιατί;
ya-TÍ
Maria: Why?
Κώστας: Γιατί δεν ήθελα να σε χάσω… ούτε σαν φίλη, ούτε σαν κάτι περισσότερο.
ya-TÍ then Í-the-la na se HÁ-so… Ú-te san FÍ-li, Ú-te san KÁ-ti pe-ri-só-te-ro
Kostas: Because I didn’t want to lose you… not as a friend, and not as something more.
Μαρία: (χαμογελά) Δεν πρόκειται να με χάσεις.
(ha-mo-ye-LÁ) then PRÓ-ke-te na me HÁ-sis
Maria: (smiles) You’re not going to lose me.
Κώστας: Δηλαδή… υπάρχει “κάτι περισσότερο”;
thi-la-DÍ… i-PÁ-rhi “KÁ-ti pe-ri-SÓ-te-ro”
Kostas: So… there is “something more”?
Μαρία: Αν το θέλεις κι εσύ… ναι.
an to THÉ-lis ki e-SÍ… NE
Maria: If you want it too… yes.
Κώστας: Το θέλω. Από καιρό.
to THÉ-lo — a-PO ke-RÓ
Kostas: I want it. For a long time.
Μαρία: Τότε… έλα πιο κοντά.
TÓ-te… É-la pio kon-TÁ
Maria: Then… come closer.
Κώστας: (την πλησιάζει) Μαρία…
(tin pli-SI-a-zi) Ma-RÍ-a
Kostas: (moves closer) Maria…
Μαρία: Ναι;
NE
Maria: Yes?
Κώστας: Μπορώ να σε φιλήσω;
bo-RÓ na se fi-LÍ-so
Kostas: Can I kiss you?
Μαρία: Το περίμενα.
to pe–RÍ-me–na
Maria: I was waiting for that.
(φιλιούνται απαλά)
(fi-LÍ-un-te a-pa-LÁ)
(they kiss softly)
Κώστας: Νομίζω… τώρα είμαστε πραγματικά καλά.
no-MÍ-zo… TÓ-ra Í-mas-te pra-gma-ti-KÁ ka-LÁ
Kostas: I think… now we’re truly okay.
Μαρία: Τώρα είμαστε εκεί που έπρεπε να είμαστε.
TÓ-ra Í-mas-te e-KÍ pu É-pre-pe na Í-mas-te
Maria: Now we’re exactly where we’re meant to be.
Μικρή ρομαντική βόλτα μετά το καφέ
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Θες να περπατήσουμε λίγο; Έχει όμορφη νύχτα.
THES na per-pa-TÍ-su-me LÍ-go — É-chi Ó-mor-fi NÍ-hta
Maria: Want to walk a bit? It’s a beautiful night.
Κώστας: Ναι… και μου αρέσει που είμαστε μόνοι μας.
NE… ke mu a-RÉ-si pu Í-mas-te MÓ-ni mas
Kostas: Yes… and I like that it’s just the two of us.
Μαρία: (χαμογελά) Κι εμένα. Μου έλειψε αυτή η ηρεμία μαζί σου.
(ha-mo-ye-LÁ) ki e-MÉ-na — mu É-lip-se af-TÍ i i-re-MÍ-a ma-ZÍ su
Maria: Me too. I missed this calm feeling with you.
Κώστας: Θυμάσαι που ερχόμασταν εδώ παλιά;
thi-MÁ-se pu er-HÓ-ma-stan e-THÓ pa-LIÁ
Kostas: Do you remember when we used to come here in the past?
Μαρία: Ναι… και πάντα μιλούσαμε για τα όνειρά μας.
NE… ke PÁN-ta mi-LÚ-sa-me ya ta Ó-ni-rá mas
Maria: Yes… and we always talked about our dreams.
Κώστας: Μερικά από αυτά… τα ζω τώρα, μαζί σου.
me-ri-KÁ a-po af-TÁ… ta ZÓ TÓ-ra, ma-ZÍ su
Kostas: Some of those dreams… I’m living them now, with you.
Μαρία: (σταματάει) Κώστα… αυτό που είπες…
(sta-ma-TÁ-i) KO-sta… af-TÓ pu Í-pes…
Maria: Kostas… what you just said…
Κώστας: Το εννοώ. Δεν θέλω να χάσω ούτε στιγμή μαζί σου.
to e-no-Ó — then THÉ-lo na HÁ-so Ú-te sti-GMÍ ma-ZÍ su
Kostas: I mean it. I don’t want to lose a single moment with you.
Μαρία: (τον κοιτάζει) Κι εγώ νιώθω το ίδιο.
(ton ko-ITÁ-zi) ki e-GÓ NÓ-tho to Í-thio
Maria: I feel the same.
Κώστας: Μπορώ… να σου κρατήσω το χέρι;
bo-RÓ na su kra-TÍ-so to HÉ-ri
Kostas: Can I… hold your hand?
Μαρία: (του δίνει το χέρι) Ήθελα να το κάνεις.
(tu THÍ-ni to HÉ-ri) Í-the-la na to KÁ-nis
Maria: I wanted you to.
Κώστας: Πάμε;
PA-me
Kostas: Shall we go?
Μαρία: Πάμε… όπου μας πάει η νύχτα.
PA-me… Ó-pu mas PÁ-i i NÍ-hta
Maria: Let’s go… wherever the night takes us.
Εξομολόγηση συναισθημάτων
Κώστας: Μαρία… μπορώ να σου πω κάτι που κρατάω μέσα μου καιρό;
Ma–RÍ-a… bo–RÓ na su PO KÁ-ti pu kra–TÁ-o MÉ-sa mu ke–RÓ
Kostas: Maria… can I tell you something I’ve been holding inside for a long time?
Μαρία: Φυσικά. Ό,τι θέλεις.
fi-si-KÁ — Ó-ti THÉ-lis
Maria: Of course. Whatever you want.
Κώστας: Από τότε που σε γνώρισα… ένιωσα μια ζεστασιά που δεν είχα ξαναζήσει.
a-PO TÓ-te pu se GNÓ-ri-sa… É-nyo-sa mia ze-sta-SIÁ pu then Í-ha ksa-na-ZÍ-si
Kostas: Since the day I met you… I felt a warmth I had never experienced before.
Μαρία: (τον κοιτάζει σιωπηλά)
(ton ko-ITÁ-zi sio-pi-LÁ)
Maria: (looks at him silently)
Κώστας: Και όσο περνούσε ο καιρός… τόσο περισσότερο σε σκεφτόμουν.
ke Ó-so per-NÚ-se o ke-RÓS… TÓ-so pe-ri-SÓ-te-ro se skeF-TÓ-mun
Kostas: And as time passed… I found myself thinking about you more and more.
Μαρία: Κώστα…
KO-sta…
Maria: Kostas…
Κώστας: Δεν είναι απλώς ότι σε νοιάζομαι. Είναι ότι… σε νιώθω δικό μου άνθρωπο.
then Í-ne a-PLÓS Ó-ti se NÓ-ya-zo-me — Í-ne Ó-ti… se NÝ-o-tho thi-KÓ mu Án-thro-po
Kostas: It’s not just that I care about you. It’s that… I feel you’re my person.
Μαρία: (δάκρυα στα μάτια) Δεν το περίμενα αυτό…
(THÁ-kri-a sta MÁ-ti-a) then to pe-RÍ-me-na af-TÓ…
Maria: (teary-eyed) I didn’t expect that…
Κώστας: Ξέρω ότι φοβήθηκες. Κι εγώ φοβήθηκα. Αλλά… δεν θέλω να κρύβομαι άλλο.
KSÉ-ro Ó-ti fo–VÍ-thi–kes — ki e–GÓ fo–VÍ-thi–ka — a–LÁ… then THÉ-lo na KRÍ-vo–me Á-lo
Kostas: I know you were scared. I was scared too. But… I don’t want to hide anymore.
Μαρία: Κώστα… κι εγώ νιώθω πράγματα για σένα. Αληθινά.
KO–sta… ki e–GÓ NÝ-o–tho PRÁG–ma–ta ya SÉ-na — a–li–thi–NÁ
Maria: Kostas… I feel things for you too. Real things.
Κώστας: (της πιάνει το χέρι) Δεν χρειάζεται να μου πεις τίποτα άλλο. Αρκεί αυτό.
(tis pi-Á-ni to HÉ-ri) then hri–A–ZÉ-te na mu PIS TÍ-po–ta Á-lo — ar–KÍ af–TÓ
Kostas: (takes her hand) You don’t need to say anything else. That’s enough.
Μαρία: Θέλω να είμαι ειλικρινής… Σε φοβήθηκα γιατί σημαίνεις πολλά για μένα.
THÉ-lo na Í-me i–li–kri–NÍS… se fo–VÍ-thi–ka ya–TÍ si–MÉ-nis po–LÁ ya MÉ-na
Maria: I want to be honest… I was afraid because you mean a lot to me.
Κώστας: Και θέλω να σημαίνω.
ke THÉ-lo na si-MÉ-no
Kostas: And I want to mean a lot to you.
Μαρία: Το κάνεις ήδη.
to KÁ-nis Í-thi
Maria: You already do.
Κώστας: Μπορώ να σε κρατήσω;
bo-RÓ na se kra-TÍ-so
Kostas: Can I hold you?
Μαρία: Σε παρακαλώ…
se pa–ra–ka–LÓ…
Maria: Please…
(αγκαλιάζονται σφιχτά, σαν να ξαναβρίσκουν ο ένας τον άλλον)
(an-ga-LIÁ-zon-te sfi-HTÁ — san na ksa-na-VRÍ-skun o É-nas ton Á-lon)
(they embrace tightly, as if finding each other again)
Η πρώτη τους επίσημη έξοδος ως ζευγάρι
Μαρία: Λοιπόν… πρώτη μας επίσημη έξοδος. Νιώθω λίγο περίεργα, αλλά όμορφα.
li-PÓN… PRÓ-ti mas e-PÍ-si-mi Ék-so-thos — NÝ-o-tho LÍ-go pe-RÍ-er-ga, a-LÁ Ó-mor-fa
Maria: So… our first official date. I feel a bit strange, but in a beautiful way.
Κώστας: Κι εγώ. Είναι σαν να ξεκινάμε κάτι καινούριο… αλλά ταυτόχρονα τόσο οικείο.
ki e-GÓ — Í-ne san na kse-ki-NÁ-me KÁ-ti ke-NÚ-rio… a-LÁ taf-TÓ-hro-na TÓ-so i-KÍ-o
Kostas: Me too. It feels like we’re starting something new… yet somehow familiar.
Μαρία: Χαίρομαι που διάλεξες αυτό το μέρος. Είναι ήσυχο, ζεστό… σαν εμάς.
HÉ-ro-me pu THI-a-le-kes af-TÓ to MÉ-ros — Í-ne Í-si-ho, ze-STÓ… san e-MÁS
Maria: I’m glad you chose this place. It’s quiet, warm… like us.
Κώστας: Ήθελα να είναι κάπου που θα μπορούμε να μιλήσουμε χωρίς βιασύνη.
Í-the-la na Í-ne KÁ-pu pu tha bo-RÚ-me na mi-LÍ-su-me ho-RÍS via-SÍ-ni
Kostas: I wanted somewhere we could talk without rushing.
Μαρία: (τον κοιτάζει) Έχεις αυτό το βλέμμα… σαν να θες να πεις κάτι.
(ton ko-ITÁ-zi) É-his af-TÓ to VLÉ-ma… san na THES na PIS KÁ-ti
Maria: You have that look… like you want to say something.
Κώστας: Ναι… θέλω να σου πω ότι είμαι πραγματικά χαρούμενος που είμαστε εδώ μαζί.
NE… THÉ-lo na su PO Ó-ti Í-me pra-gma-ti-KÁ ha-RÚ-me-nos pu Í-mas-te e-THÓ ma-ZÍ
Kostas: Yes… I want to tell you that I’m truly happy we’re here together.
Μαρία: Κι εγώ. Νιώθω ασφαλής μαζί σου.
ki e-GÓ — NÝ-o-tho as-fa-LÍS ma-ZÍ su
Maria: Me too. I feel safe with you.
Κώστας: (της πιάνει το χέρι) Θέλω να σου δώσω τον χρόνο που χρειάζεσαι. Δεν βιαζόμαστε.
(tis pi-Á-ni to HÉ-ri) THÉ-lo na su THÓ-so ton HRO-no pu hri-A-ze-se — then via-ZÓ-ma-ste
Kostas: (takes her hand) I want to give you all the time you need. We’re not rushing anything.
Μαρία: Αυτό σημαίνει πολλά για μένα.
aft-Ó si–MÉ-ni po–LÁ ya MÉ-na
Maria: That means a lot to me.
Κώστας: Θες να περπατήσουμε λίγο μετά; Να δούμε τα φώτα της πόλης;
THES na per-pa-TÍ-su-me LÍ-go me-TÁ — na THÚ-me ta FÓ-ta tis PÓ-lis
Kostas: Want to take a walk later? See the city lights?
Μαρία: Ναι… και να μου κρατάς το χέρι.
NE… ke na mu kra-TÁS to HÉ-ri
Maria: Yes… and hold my hand.
Κώστας: Αυτό είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.
aft-Ó Í-ne to pio ÉF-ko-lo PRÁG-ma ston KÓZ-mo
Kostas: That’s the easiest thing in the world.
Μαρία: (χαμογελά) Νομίζω… ότι αυτή η αρχή θα μας μείνει αξέχαστη.
(ha-mo-ye-LÁ) no-MÍ-zo… Ó-ti af-TÍ i ar-HÍ tha mas MÍ-ni a-XÉ-ha-sti
Maria: I think… this beginning will be unforgettable for us.
Κώστας: Συμφωνώ. Και θέλω να γράψουμε πολλές όμορφες στιγμές μαζί.
sim-fo-NÓ — ke THÉ-lo na GRÁ-psu-me po-LÉS Ó-mor-fes sti-GMÉS ma-ZÍ
Kostas: I agree. And I want us to create many beautiful moments together.
Μαρία: Ξεκινήσαμε ήδη.
kse-ki-NÍ-sa-me Í-thi
Maria: We already have.
Συζήτηση για το μέλλον
Μαρία: Ξέρεις… όσο περπατάμε, σκέφτομαι πόσο γρήγορα άλλαξαν όλα μεταξύ μας.
KSÉ-ris… Ó-so per-pa-TÁ-me, SKÉF-to-me PÓ-so GRÍ-go-ra Á-la-xan Ó-la me-ta-XÍ mas
Maria: You know… as we walk, I keep thinking about how quickly everything changed between us.
Κώστας: Ναι… αλλά άλλαξαν όμορφα. Σαν να μπήκε φως εκεί που πριν ήταν σκοτάδι.
NE… a-LÁ Á-la-xan Ó-mor-fa — san na BÍ-ke fos e-KÍ pu prin Í-tan sko-TÁ-thi
Kostas: Yes… but they changed beautifully. Like light entered where there used to be darkness.
Μαρία: Πώς φαντάζεσαι το μέλλον μας;
POS fan-TÁ-ze-se to MÉ-lon mas
Maria: How do you imagine our future?
Κώστας: Ειλικρινά; Μας βλέπω μαζί. Να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.
i-li-kri-NÁ? mas VLÉ-po ma-ZÍ — na sti-RÍ-zu-me o É-nas ton Á-lon
Kostas: Honestly? I see us together. Supporting each other.
Μαρία: Κι εγώ… αλλά φοβάμαι καμιά φορά. Μην χαλάσει αυτό που χτίζουμε.
ki e–GÓ… a–LÁ fo–VÁ-me ka–MIÁ fo–RÁ — min ha–LÁ-si af–TÓ pu HTÍ-zu–me
Maria: Me too… but sometimes I’m afraid. Afraid this thing we’re building might break.
Κώστας: Δεν θα χαλάσει. Όχι αν είμαστε ειλικρινείς και παρόντες.
then tha ha-LÁ-si — Ó-chi an Í-mas-te i-li-kri-NÍS ke pa-RÓN-tes
Kostas: It won’t break. Not if we’re honest and present.
Μαρία: Θέλω να είμαι δίπλα σου. Στις καλές και στις δύσκολες στιγμές.
THÉ-lo na Í-me THÍ-pla su — stis ka-LÉS ke stis DÍ-sko-les sti-GMÉS
Maria: I want to be by your side. In the good and the difficult moments.
Κώστας: Αυτό είναι το μόνο που χρειάζομαι. Να ξέρω ότι είμαστε μαζί στην ίδια πορεία.
aft-Ó Í-ne to MÓ-no pu hri-A-zo-me — na KSÉ-ro Ó-ti Í-mas-te ma-ZÍ stin Í-thia po-RÍ-a
Kostas: That’s all I need. To know we’re walking the same path.
Μαρία: Και… αν μια μέρα θελήσουμε να κάνουμε οικογένεια;
ke… an mia MÉ-ra the-LÍ-su-me na KÁ-nu-me i-ko-YÉ-nia
Maria: And… what if one day we want to start a family?
Κώστας: Τότε θα το κάνουμε. Με τον δικό μας ρυθμό. Χωρίς πίεση.
TÓ-te tha to KÁ-nu-me — me ton thi-KÓ mas ri-THMÓ — ho-RÍS PÍ-e-si
Kostas: Then we will. In our own time. Without pressure.
Μαρία: Μ’ αρέσει που δεν βιάζεσαι.
ma-RÉ-si pu then vi-Á-ze-se
Maria: I like that you’re not rushing.
Κώστας: Θέλω να χτίσουμε κάτι που θα κρατήσει.
THÉ-lo na HTÍ-su-me KÁ-ti pu tha kra-TÍ-si
Kostas: I want us to build something that lasts.
Μαρία: Νομίζω… ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου, νιώθω ότι το μέλλον δεν με τρομάζει.
no-MÍ-zo… Ó-ti ya PRÓ-ti fo-RÁ sti zo-Í mu, NÝ-o-tho Ó-ti to MÉ-lon then me tro-MÁ-zi
Maria: I think… for the first time in my life, the future doesn’t scare me.
Κώστας: Γιατί δεν θα το αντιμετωπίσεις μόνη σου.
ya-TÍ then tha to a-di-me-to-PÍ-sis MÓ-ni su
Kostas: Because you won’t face it alone.
Μαρία: (του χαμογελά) Πάμε να δούμε πού θα μας βγάλει ο δρόμος;
(tu ha-mo-ye-LÁ) PA-me na THÚ-me pu tha mas VGÁ-li o DRÓ-mos
Maria: (smiles at him) Shall we see where the road takes us?
Κώστας: Μαζί.
ma-ZÍ
Kostas: Together.
Ρομαντική σκηνή: Κάνουν σχέδια για ταξίδι
Μαρία: Ξέρεις τι σκεφτόμουν; Θα ήθελα πολύ να κάνουμε ένα ταξίδι οι δυο μας.
KSÉ-ris ti skeF-TÓ-mun; tha Í-the-la po-LÍ na KÁ-nu-me E-na ta-XÍ-thi i THÍ-o mas
Maria: You know what I was thinking? I’d really love for us to take a trip together.
Κώστας: Το ίδιο σκεφτόμουν κι εγώ. Ένα ταξίδι… μόνο για εμάς.
to Í-thio skeF-TÓ-mun ki e-GÓ — E-na ta-XÍ-thi… MÓ-no ya e-MÁS
Kostas: I was thinking the same. A trip… just for us.
Μαρία: Πού θα ήθελες να πάμε;
PU tha Í-the-les na PÁ-me
Maria: Where would you like us to go?
Κώστας: Κάπου ήρεμα. Κάπου που θα ξυπνάμε χωρίς άγχος.
KÁ-pu Í-re–ma — KÁ-pu pu tha ksi–PNÁ-me ho–RÍS ÁN–ghos
Kostas: Somewhere peaceful. Somewhere we can wake up without stress.
Μαρία: Μου αρέσει αυτό. Ίσως ένα νησί;
mu a-RÉ-si af-TÓ — Í-sos E-na ni-SÍ
Maria: I like that. Maybe an island?
Κώστας: Ναι… ένα μικρό, όμορφο νησί. Να περπατάμε στην παραλία το βράδυ.
NE… E-na mi-KRÓ Ó-mor-fo ni-SÍ — na per-pa-TÁ-me stin pa-ra-LÍ-a to VRÁ-thi
Kostas: Yes… a small, beautiful island. Walking on the beach at night.
Μαρία: Και να βλέπουμε τον ήλιο να δύει μαζί.
ke na VLÉ-pu-me ton Í-li-o na DÍ-i ma-ZÍ
Maria: And watching the sunset together.
Κώστας: Θέλω να σε πάω κάπου που θα χαμογελάς όλη μέρα.
THÉ-lo na se PÁ-o KÁ-pu pu tha ha–mo–ye–LÁS Ó-li MÉ-ra
Kostas: I want to take you somewhere you’ll smile all day.
Μαρία: Με κάνεις ήδη να χαμογελάω.
me KÁ-nis Í-thi na ha-mo-ye-LÁ-o
Maria: You already make me smile.
Κώστας: Τότε το ταξίδι θα είναι τέλειο.
TÓ-te to ta-XÍ-thi tha Í-ne TÉ-li-o
Kostas: Then the trip will be perfect.
Μαρία: Πότε θες να πάμε;
PÓ-te THES na PÁ-me
Maria: When do you want us to go?
Κώστας: Όταν θα είμαστε έτοιμοι… αλλά σύντομα. Θέλω να το ζήσουμε.
Ó-tan tha Í-mas-te É-ti-mi… a-LÁ SÍN-to-ma — THÉ-lo na to ZÍ-su-me
Kostas: When we’re ready… but soon. I want us to experience it.
Μαρία: Κι εγώ. Ανυπομονώ ήδη.
ki e-GÓ — a-ni-po-mo-NÓ Í-thi
Maria: Me too. I’m already excited.
Κώστας: Θα είναι το πρώτο από πολλά ταξίδια μαζί.
tha Í-ne to PRÓ-to a-po po-LÁ ta-XÍ-thia ma-ZÍ
Kostas: It will be the first of many trips together.
Μαρία: Μαζί… μου αρέσει πώς ακούγεται αυτό.
ma-ZÍ… mu a-RÉ-si pos a-KÚ-ye-te af-TÓ
Maria: Together… I love how that sounds.
Η στιγμή που φτάνουν στο νησί
Μαρία: Κώστα… κοίτα! Φτάσαμε. Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο όμορφο είναι.
KO-sta… KÍ-ta! FTÁ-sa-me — then bo-RÓ na pi-STÉ-pso PÓ-so Ó-mor-fo Í-ne
Maria: Kostas… look! We’re here. I can’t believe how beautiful it is.
Κώστας: Είναι σαν καρτ-ποστάλ. Και ο αέρας… μυρίζει καλοκαίρι.
Í-ne san kart-pos-TÁL — ke o a-É-ras… mi-RÍ-zi ka-lo-KÉ-ri
Kostas: It looks like a postcard. And the air… it smells like summer.
Μαρία: Νιώθω σαν να αφήσαμε όλο το άγχος πίσω μας.
NÝ-o-tho san na a-FÍ-sa-me Ó-lo to ÁN-ghos PÍ-so mas
Maria: I feel like we left all our stress behind.
Κώστας: Το αφήσαμε. Εδώ είμαστε μόνο εμείς.
to a-FÍ-sa-me — e-THÓ Í-mas-te MÓ-no e-MÍS
Kostas: We did. Here it’s just us.
Μαρία: (χαμογελά) Θέλω να περπατήσουμε λίγο στην παραλία πριν πάμε στο δωμάτιο.
(ha-mo-ye-LÁ) THÉ-lo na per-pa-TÍ-su-me LÍ-go stin pa-ra-LÍ-a prin PÁ-me sto tho-MÁ-ti-o
Maria: I want us to walk on the beach a bit before we go to the room.
Κώστας: Ό,τι θέλεις. Αυτό το ταξίδι είναι δικό σου όσο είναι και δικό μου.
Ó-ti THÉ-lis — af-TÓ to ta-XÍ-thi Í-ne thi-KÓ su Ó-so Í-ne ke thi-KÓ mu
Kostas: Whatever you want. This trip is yours as much as it is mine.
Μαρία: Άκου… τα κύματα. Είναι σαν να μας καλωσορίζουν.
Á-ku… ta KÍ-ma-ta — Í-ne san na mas ka-lo-so-RÍ-zun
Maria: Listen… the waves. It’s like they’re welcoming us.
Κώστας: Και σαν να λένε “ξεκινήστε κάτι όμορφο”.
ke san na LÉ-ne “kse-ki-NÍ-ste KÁ-ti Ó-mor-fo”
Kostas: And like they’re saying “start something beautiful”.
Μαρία: (του πιάνει το χέρι) Νομίζω… ότι αυτό κάνουμε.
(tu pi-Á-ni to HÉ-ri) no-MÍ-zo… Ó-ti af-TÓ KÁ-nu-me
Maria: (takes his hand) I think… that’s exactly what we’re doing.
Κώστας: Θες να πάμε μέχρι εκείνον τον βράχο; Έχει θέα όλο το λιμάνι.
THES na PÁ-me MÉ-hri e-KÍ-non ton VRÁ-ho? É-chi THÉ-a Ó-lo to li-MÁ-ni
Kostas: Want to walk to that rock over there? It overlooks the whole harbor.
Μαρία: Ναι… και μετά να καθίσουμε λίγο στην άμμο. Να χαθούμε στη στιγμή.
NE… ke me–TÁ na ka–THÍ-su–me LÍ-go stin Á-mo — na ha–THÚ-me sti sti–GMÍ
Maria: Yes… and then sit on the sand for a while. Get lost in the moment.
Κώστας: Μαζί σου… μπορώ να χαθώ παντού.
ma-ZÍ su… bo-RÓ na ha-THÓ pan-TÚ
Kostas: With you… I can get lost anywhere.
Μαρία: (κοκκινίζει) Μην το λες έτσι… θα σε πιστέψω.
(ko-ki-NÍ-zi) min to LES É-tsi… tha se pi-STÉ-pso
Maria: (blushes) Don’t say it like that… I’ll believe you.
Κώστας: Θέλω να το πιστέψεις.
THÉ-lo na to pi-STÉ-psis
Kostas: I want you to believe it.
Μαρία: Πάμε… το νησί μας περιμένει.
PA-me… to ni-SÍ mas pe-ri-MÉ-ni
Maria: Come on… the island is waiting for us.
Ρομαντική βραδιά στο νησί
Μαρία: Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο όμορφο είναι το βράδυ εδώ… σαν να λάμπουν όλα λίγο περισσότερο.
then bo-RÓ na pi-STÉ-pso PÓ-so Ó-mor-fo Í-ne to VRÁ-thi e-THÓ… san na LÁM-pun Ó-la LÍ-go pe-ri-SÓ-te-ro
Maria: I can’t believe how beautiful the night is here… it’s like everything shines a little more.
Κώστας: Ίσως γιατί είμαστε μαζί.
Í-sos ya-TÍ Í-mas-te ma-ZÍ
Kostas: Maybe because we’re together.
Μαρία: (χαμογελά) Πάντα έτσι τα λες… και πάντα με κάνεις να νιώθω όμορφα.
(ha-mo-ye-LÁ) PÁN-ta É-tsi ta LES… ke PÁN-ta me KÁ-nis na NÝ-o-tho Ó-mor-fa
Maria: You always say things like that… and you always make me feel good.
Κώστας: Έλα, κάτσε δίπλα μου. Θέλω να δούμε το φεγγάρι από εδώ.
É-la, KÁ-tse THÍ-pla mu — THÉ-lo na THÚ-me to fen-GÁ-ri a-po e-THÓ
Kostas: Come, sit next to me. I want us to watch the moon from here.
Μαρία: Είναι τεράστιο… και τόσο φωτεινό.
Í-ne te-RÁ-sti-o… ke TÓ-so fo-ti-NÓ
Maria: It’s huge… and so bright.
Κώστας: Σαν να φωτίζει ό,τι νιώθω για σένα.
san na fo-TÍ-zi Ó-ti NÝ-o-tho ya SÉ-na
Kostas: Like it’s lighting up everything I feel for you.
Μαρία: (τον ακουμπά στον ώμο) Μη σταματήσεις να μου μιλάς έτσι.
(ton a-kum-PÁ ston Ó-mo) mi sta-ma-TÍ-sis na mu mi-LÁS É-tsi
Maria: (leans on his shoulder) Don’t stop talking to me like that.
Κώστας: Δεν θα σταματήσω. Όχι απόψε. Όχι ποτέ.
then tha sta-ma-TÍ-so — Ó-chi a-PO-pse — Ó-chi po-TÉ
Kostas: I won’t. Not tonight. Not ever.
Μαρία: Κώστα… νιώθω τόσο ήρεμη μαζί σου. Σαν να σταμάτησε ο χρόνος.
KO-sta… NÝ-o-tho TÓ-so Í-re-mi ma-ZÍ su — san na sta-MÁ-ti-se o HRÓ-nos
Maria: Kostas… I feel so calm with you. Like time has stopped.
Κώστας: Αν σταμάτησε… είναι γιατί αυτή η στιγμή αξίζει να κρατήσει.
an sta-MÁ-ti-se… Í-ne ya-TÍ af-TÍ i sti-GMÍ a-KSÍ-zi na kra-TÍ-si
Kostas: If it stopped… it’s because this moment deserves to last.
Μαρία: (τον κοιτάζει στα μάτια) Μπορώ να σου πω κάτι;
(ton ko-ITÁ-zi sta MÁ-ti-a) bo-RÓ na su PO KÁ-ti
Maria: Can I tell you something?
Κώστας: Ό,τι θέλεις.
Ó-ti THÉ-lis
Kostas: Anything.
Μαρία: Νομίζω… ότι αρχίζω να σε ερωτεύομαι.
no-MÍ-zo… Ó-ti ar-HÍ-zo na se e-ro-TÉ-vo-me
Maria: I think… I’m starting to fall in love with you.
Κώστας: (παγώνει για μια στιγμή, μετά χαμογελά) Μαρία… εγώ το νιώθω ήδη.
(pa-GÓ-ni ya mia sti-GMÍ, me-TÁ ha-mo-ye-LÁ) Ma-RÍ-a… e-GÓ to NÝ-o-tho Í-thi
Kostas: (freezes for a moment, then smiles) Maria… I already feel that way.
Μαρία: Τότε… ας αφήσουμε τη νύχτα να μας πάρει μαζί της.
TÓ-te… as a-FÍ-su-me ti NÍ-hta na mas PÁ-ri ma-ZÍ tis
Maria: Then… let’s let the night take us with it.
Κώστας: Μαζί σου… πάω όπου θέλεις.
ma–ZÍ su… PÁ-o Ó-pu THÉ-lis
Kostas: With you… I’ll go anywhere.
(αγκαλιάζονται απαλά, με τον ήχο των κυμάτων να γεμίζει τη σιωπή)
(an-ga-LIÁ-zon-te a-pa-LÁ, me ton Í-ho ton KÍ-ma-ton na ye-MÍ-zi ti sio-PÍ)
(they embrace softly, with the sound of the waves filling the silence)
Μια μικρή περιπέτεια στο νησί
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Κώστα… νομίζω χάσαμε το μονοπάτι. Δεν θυμάμαι να περπατήσαμε από εδώ πριν.
KO-sta… no-MÍ-zo HÁ-sa-me to mo-no-PÁ-ti — then thi-MÁ-me na per-pa-TÍ-sa-me a-po e-THÓ prin
Maria: Kostas… I think we lost the path. I don’t remember walking from here earlier.
Κώστας: Χμ… ούτε εγώ. Αλλά δεν πειράζει. Είμαστε σε νησί, κάπου θα βγούμε.
hm… Ú-te e-GÓ — a-LÁ then pi-RÁ-zi — Í-mas-te se ni-SÍ, KÁ-pu tha VGÚ-me
Kostas: Hmm… me neither. But it’s okay. We’re on an island, we’ll end up somewhere.
Μαρία: (γελάει) Ελπίζω να μην καταλήξουμε σε κανένα κατσίκι.
(ye-LÁ-i) el-PÍ-zo na min ka-ta-LÍ-xu-me se ka-NÉ-na ka-TSÍ-ki
Maria: (laughs) I hope we don’t end up next to a goat.
Κώστας: Αν είναι φιλικό, δεν έχω πρόβλημα.
an Í-ne fi-li-KÓ, then É-ho PRÓ-vli-ma
Kostas: If it’s friendly, I don’t mind.
Μαρία: Κοίτα! Ένα μικρό μονοπάτι προς τα δεξιά. Θες να το δοκιμάσουμε;
KÍ-ta! E-na mi-KRÓ mo-no-PÁ-ti pros ta the-xi-Á — THES na to tho-ki-MÁ-su-me
Maria: Look! A small path to the right. Want to try it?
Κώστας: Πάμε. Αν χαθούμε… θα φταις εσύ.
PA-me — an ha-THÚ-me… tha FTES e-SÍ
Kostas: Let’s go. If we get lost… it’ll be your fault.
Μαρία: (τον σπρώχνει παιχνιδιάρικα) Α, έτσι;
(ton SPRÓ-hni pe-hni-thi-Á-ri-ka) A, É-tsi
Maria: (playfully pushes him) Oh, really?
Κώστας: Πλάκα κάνω. Μαζί σου θέλω να χάνομαι.
PLÁ-ka KÁ-no — ma-ZÍ su THÉ-lo na HÁ-no-me
Kostas: I’m joking. With you, I want to get lost.
Μαρία: (κοκκινίζει) Μην το λες έτσι…
(ko-ki-NÍ-zi) min to LES É-tsi
Maria: (blushes) Don’t say it like that…
Κώστας: Γιατί; Είναι αλήθεια.
ya–TÍ? Í-ne a-LÍ-thia
Kostas: Why not? It’s true.
Μαρία: Ωπ… άκου! Θάλασσα. Πρέπει να είμαστε κοντά στην παραλία.
Op… Á-ku! THÁ-la-sa — PRÉ-pei na Í-mas-te kon-TÁ stin pa-ra-LÍ-a
Maria: Oh… listen! The sea. We must be close to the beach.
Κώστας: Πάμε προς τον ήχο.
PA-me pros ton Í-ho
Kostas: Let’s follow the sound.
(μετά από λίγα λεπτά, βγαίνουν σε μια μικρή, κρυφή παραλία)
(me-TÁ a-po LÍ-ga le-PTÁ, VGÉ-nun se mia mi-KRÍ, kri-FÍ pa-ra-LÍ-a)
(after a few minutes, they reach a small hidden beach)
Μαρία: Κώστα… είναι πανέμορφο. Δεν υπάρχει κανείς εδώ.
KO-sta… Í-ne pa-NÉ-mor-fo — then i-PÁ-rhi ka-NÍS e-THÓ
Maria: Kostas… it’s beautiful. There’s no one here.
Κώστας: Μοιάζει σαν να το κρατούσε το νησί μόνο για εμάς.
MIÁ-zi san na to kra-TÚ-se to ni-SÍ MÓ-no ya e-MÁS
Kostas: It feels like the island saved this place just for us.
Μαρία: (του πιάνει το χέρι) Χαίρομαι που χαθήκαμε.
(tu pi-Á-ni to HÉ-ri) HÉ-ro-me pu ha-THÍ-ka-me
Maria: I’m glad we got lost.
Κώστας: Κι εγώ. Μερικές φορές… οι πιο όμορφες στιγμές βρίσκονται έξω από το μονοπάτι.
ki e-GÓ — me-ri-KÉS fo-RÉS… i pio Ó-mor-fes sti-GMÉS VRÍ-skon-te É-xo a-po to mo-no-PÁ-ti
Kostas: Me too. Sometimes… the most beautiful moments are found off the path.
Μαρία: Θες να καθίσουμε λίγο εδώ; Να ακούσουμε τα κύματα;
THES na ka–THÍ-su–me LÍ-go e–THÓ? na a–KÚ-su–me ta KÍ-ma–ta
Maria: Want to sit here for a bit? Listen to the waves?
Κώστας: Θέλω. Και θέλω να σε κρατάω κοντά μου.
THÉ-lo — ke THÉ-lo na se kra-TÁ-o kon-TÁ mu
Kostas: I do. And I want to hold you close.
Μαρία: Εδώ… είναι τέλεια.
e–THÓ… Í-ne TÉ-li-a
Maria: Here… it’s perfect.
Η επόμενη μέρα στο νησί
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Καλημέρα… ξύπνησα με τον ήχο της θάλασσας. Νομίζω δεν έχω νιώσει πιο γαλήνια.
ka-li-MÉ-ra… KSÍ-pni-sa me ton Í-ho tis THÁ-la-ssas — no-MÍ-zo then É-ho NÝ-o-thi pio ga-LÍ-nia
Maria: Good morning… I woke up to the sound of the sea. I don’t think I’ve ever felt more peaceful.
Κώστας: Καλημέρα όμορφη. Εγώ ξύπνησα και σε είδα δίπλα μου… και αυτό μου έφτανε.
ka–li–MÉ-ra Ó-mor–fi — e–GÓ KSÍ-pni–sa ke se Í-tha THÍ-pla mu… ke af–TÓ mu ÉF–ta–ne
Kostas: Good morning, beautiful. I woke up and saw you next to me… and that was enough.
Μαρία: (χαμογελά) Μην αρχίζεις από το πρωί… θα με κακομάθεις.
(ha-mo-ye-LÁ) min ar-HÍ-zis a-po to pro-Í… tha me ka-ko-MÁ-this
Maria: Don’t start so early… you’ll spoil me.
Κώστας: Αυτός είναι ο στόχος μου.
aft-ÓS Í-ne o STÓ-hos mu
Kostas: That’s the plan.
Μαρία: Τι θες να κάνουμε σήμερα;
ti THES na KÁ-nu-me SÍ-me-ra
Maria: What do you want to do today?
Κώστας: Σκεφτόμουν να νοικιάσουμε ένα μικρό μηχανάκι και να γυρίσουμε το νησί.
skeF-TÓ-mun na ni-KI-a-su-me E-na mi-KRÓ mi-ha-NÁ-ki ke na yi-RÍ-su-me to ni-SÍ
Kostas: I was thinking we could rent a little scooter and explore the island.
Μαρία: Μου αρέσει! Να σταματάμε όπου μας αρέσει η θέα…
mu a-RÉ-si! na sta-ma-TÁ-me Ó-pu mas a-RÉ-si i THÉ-a
Maria: I love that! Stopping wherever the view is beautiful…
Κώστας: …και να βρούμε μια ταβέρνα δίπλα στο κύμα για μεσημεριανό.
ke na VRÚ-me mia ta-VÉR-na THÍ-pla sto KÍ-ma ya me-si-me-ria-NÓ
Kostas: …and finding a little taverna by the sea for lunch.
Μαρία: Και το απόγευμα… να πάμε στην κρυφή παραλία που βρήκαμε χθες.
ke to a-PÓ-yev-ma… na PÁ-me stin kri-FÍ pa-ra-LÍ-a pu VRÍ-ka-me hTHES
Maria: And in the afternoon… go back to the hidden beach we found yesterday.
Κώστας: Θέλω να σε δω ξανά να χαμογελάς όπως χθες.
THÉ-lo na se DO ksa-NÁ na ha-mo-ye-LÁS Ó-pos hTHES
Kostas: I want to see you smile like you did yesterday.
Μαρία: Με κάνεις να χαμογελάω χωρίς να προσπαθείς.
me KÁ-nis na ha-mo-ye-LÁ-o ho-RÍS na pros-pa-THÍS
Maria: You make me smile without even trying.
Κώστας: Τότε… πάμε να ζήσουμε άλλη μια όμορφη μέρα;
TÓ-te… PA-me na ZÍ-su-me Á-li mia Ó-mor-fi MÉ-ra
Kostas: Then… shall we go live another beautiful day?
Μαρία: Πάμε. Μαζί.
PA–me — ma–ZÍ
Maria: Let’s go. Together.
Φιλοσοφικός διάλογος στο νησί — Προχωρημένο επίπεδο
Μαρία: Κώστα… έχεις σκεφτεί ποτέ τι σημαίνει πραγματικά “ευτυχία”;
KO-sta… É-his skeF-TÍ po-TÉ ti si-MÉ-ni pra-gma-ti-KÁ “ef-ti-HÍ-a”
Maria: Kostas… have you ever thought about what “happiness” truly means?
Κώστας: Συχνά. Και κάθε φορά καταλήγω στο ίδιο: δεν είναι κάτι που κυνηγάς, αλλά κάτι που αφήνεις να σε βρει.
si-HNÁ — ke KÁ-the fo-RÁ ka-ta-LÍ-go sto Í-thio: then Í-ne KÁ-ti pu ki-ni-GÁS, a-LÁ KÁ-ti pu a-FÍ-nis na se VRI
Kostas: Often. And every time I end up at the same conclusion: it’s not something you chase, but something you allow to find you.
Μαρία: Δηλαδή… σαν να είναι μια κατάσταση αποδοχής;
thi-la-DÍ… san na Í-ne mia ka-TÁ-sta-si a-po-tho-KÍS
Maria: So… like a state of acceptance?
Κώστας: Ναι. Αποδοχή του εαυτού, της στιγμής, του άλλου.
NE — a-po-tho-KÍ tu e-af-TÚ, tis sti-GMÍS, tu Á-lu
Kostas: Yes. Acceptance of yourself, the moment, the other person.
Μαρία: Κι αν φοβάσαι; Αν δεν ξέρεις τι να αποδεχτείς;
ki an fo-VÁ-se? an then KSÉ-ris ti na a-po-the-KTÍS
Maria: And what if you’re afraid? If you don’t know what to accept?
Κώστας: Τότε… αρχίζεις από το πιο απλό: αποδέχεσαι ότι φοβάσαι.
TÓ-te… ar-HÍ-zis a-po to pio a-PLÓ: a-po-THÉ-ches-se Ó-ti fo-VÁ-se
Kostas: Then… you start with the simplest thing: you accept that you’re afraid.
Μαρία: (σιωπά για λίγο) Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί έτσι.
(si-o-PÁ ya LÍ-go) po-TÉ then to Í-ha skeF-TÍ É-tsi
Maria: (pauses) I never thought of it that way.
Κώστας: Ο φόβος δεν είναι εχθρός. Είναι δάσκαλος.
o FÓ-vos then Í-ne eh–THRÓS — Í-ne DÁ-ska–los
Kostas: Fear isn’t an enemy. It’s a teacher.
Μαρία: Και τι μας διδάσκει;
ke ti mas thi-THÁ-ski
Maria: And what does it teach us?
Κώστας: Πού βρίσκεται η καρδιά μας. Γιατί μόνο αυτά που έχουν σημασία μάς τρομάζουν.
PU VRÍ-ske-te i kar-THIÁ mas — ya-TÍ MÓ-no af-TÁ pu É-hun si-ma-SÍ-a mas tro-MÁ-zun
Kostas: Where our heart truly is. Because only the things that matter scare us.
Μαρία: (τον κοιτάζει βαθιά) Δηλαδή… κι εγώ σε τρόμαξα;
(ton ko–ITÁ-zi va–THIÁ) thi–la–DÍ… ki e–GÓ se TRÓ-ma–xa?
Maria: So… did I scare you too?
Κώστας: Πολύ. Γιατί σε ένιωσα σημαντική πριν καν το καταλάβω.
po-LÍ — ya-TÍ se É-nyo-sa si-ma-ti-KÍ prin kan to ka-ta-LÁ-vo
Kostas: Very much. Because I felt you were important before I even understood why.
Μαρία: Και τώρα;
ke TÓ-ra
Maria: And now?
Κώστας: Τώρα… δεν φοβάμαι να φοβάμαι.
TÓ-ra… then fo-VÁ-me na fo-VÁ-me
Kostas: Now… I’m not afraid to be afraid.
Μαρία: (χαμογελά απαλά) Νομίζω… αυτό είναι η αρχή της σοφίας.
(ha-mo-ye-LÁ a-pa-LÁ) no-MÍ-zo… af-TÓ Í-ne i ar-HÍ tis so-FÍ-as
Maria: I think… that’s the beginning of wisdom.
Κώστας: Ή της αγάπης.
Í tis a–GÁ-pis
Kostas: Or of love.
Φιλοσοφικός διάλογος για τον χρόνο
Μαρία: Κώστα… έχεις ποτέ αναρωτηθεί τι είναι ο χρόνος; Αν είναι κάτι που περνάει… ή κάτι που κουβαλάμε μέσα μας;
KO–sta… É-his po–TÉ a–na–ro–ti–THÍ ti Í-ne o HRÓ-nos; an Í-ne KÁ-ti pu per–NÁ-ei… í KÁ-ti pu ku–va–LÁ-me MÉ-sa mas
Maria: Kostas… have you ever wondered what time really is? Whether it’s something that passes… or something we carry inside us?
Κώστας: Νομίζω πως ο χρόνος δεν είναι ρολόι. Είναι μνήμη. Είναι συναίσθημα. Είναι το πώς νιώθουμε μια στιγμή.
no-MÍ-zo pos o HRÓ-nos then Í-ne ro-LÓ-i — Í-ne MNÍ-mi — Í-ne si-NÉS-thi-ma — Í-ne to POS NÝ-o-thu-me mia sti-GMÍ
Kostas: I think time isn’t a clock. It’s memory. It’s emotion. It’s how we feel a moment.
Μαρία: Δηλαδή… ο χρόνος δεν είναι αντικειμενικός;
thi-la-DÍ… o HRÓ-nos then Í-ne an-ti-ki-me-ni-KÓS
Maria: So… time isn’t objective?
Κώστας: Όχι. Γιατί μια ώρα μαζί σου περνάει σαν λεπτό… και μια μέρα μακριά σου μοιάζει αιώνας.
Ó-chi — ya–TÍ mia Ó-ra ma–ZÍ su per–NÁ-ei san le–PTÓ… ke mia MÉ-ra ma–kri-Á su MIÁ-zi e-Ó-nas
Kostas: No. Because an hour with you feels like a minute… and a day away from you feels like an eternity.
Μαρία: (χαμογελά) Άρα… ο χρόνος είναι σχετικός.
(ha-mo-ye-LÁ) Á-ra… o HRÓ-nos Í-ne sche-ti-KÓS
Maria: (smiles) So… time is relative.
Κώστας: Σχετικός… και ευάλωτος. Γιατί αλλάζει με το βλέμμα, με τη σκέψη, με την καρδιά.
sche-ti-KÓS… ke e-VÁ-lo-tos — ya-TÍ a-LÁ-zi me to VLÉ-ma, me ti SKÉ-psi, me tin kar-THIÁ
Kostas: Relative… and fragile. Because it changes with our gaze, our thoughts, our heart.
Μαρία: Κι αν ο χρόνος είναι μέσα μας… τότε μπορούμε να τον σταματήσουμε;
ki an o HRÓ-nos Í-ne MÉ-sa mas… TÓ-te bo-RÚ-me na ton sta-ma-TÍ-su-me
Maria: And if time is inside us… can we stop it?
Κώστας: Ναι. Με έναν τρόπο. Όταν ζεις μια στιγμή τόσο έντονα… που δεν χωράει ούτε πριν ούτε μετά.
NE — me É-nan TRO-po — Ó-tan zis mia sti-GMÍ TÓ-so Én-to-na… pu then ho-RÁ-ei Ú-te prin Ú-te me-TÁ
Kostas: Yes. In a way. When you live a moment so intensely… that it contains neither before nor after.
Μαρία: Δηλαδή… όπως χθες στην παραλία;
thi-la-DÍ… Ó-pos hTHES stin pa-ra-LÍ-a
Maria: Like yesterday on the beach?
Κώστας: Ακριβώς. Εκείνη η στιγμή… δεν είχε χρόνο. Μόνο εμάς.
a-kri-VÓS — e-KÍ-ni i sti-GMÍ… then Í-he HRÓ-no — MÓ-no e-MÁS
Kostas: Exactly. That moment… had no time. Only us.
Μαρία: Ίσως τελικά… ο χρόνος δεν είναι κάτι που μας δίνεται. Είναι κάτι που δημιουργούμε.
Í-sos te–li–KÁ… o HRÓ-nos then Í-ne KÁ-ti pu mas DÍ-ne–tai — Í-ne KÁ-ti pu thi–mi–u–RGÚ-me
Maria: Maybe in the end… time isn’t something we’re given. It’s something we create.
Κώστας: Και κάτι που μοιραζόμαστε. Γιατί ο χρόνος που δίνεις σε κάποιον… είναι ο πιο αληθινός τρόπος να του πεις “σε νοιάζομαι”.
ke KÁ-ti pu mi-ra-ZÓ-mas-te — ya-TÍ o HRÓ-nos pu DÍ-nis se KÁ-pion… Í-ne o pio a-li-thi-NÓS TRO-pos na tu PIS “se NÓ-ya-zo-me”
Kostas: And something we share. Because the time you give someone… is the truest way to say “I care about you”.
Μαρία: (τον αγγίζει απαλά) Τότε… σ’ ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
(ton an-GÍ-zi a-pa-LÁ) TÓ-te… s’ ef-ha-ri-STÓ ya ton HRÓ-no su
Maria: (touches him softly) Then… thank you for your time.
Κώστας: Δεν είναι δικός μου. Είναι δικός μας.
then Í-ne thi–KÓS mu — Í-ne thi–KÓS mas
Kostas: It’s not mine. It’s ours.
🕊️ Φιλοσοφικός διάλογος για την ελευθερία και τις επιλογές
Greek → English + Greek phonetics
Μαρία: Κώστα… πιστεύεις ότι είμαστε πραγματικά ελεύθεροι;
KO-sta… pi-STÉ-vis Ó-ti Í-mas-te pra-gma-ti-KÁ e-LÉF-the-ri
Maria: Kostas… do you think we’re truly free?
Κώστας: Ελεύθεροι; Ναι… αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζουμε.
e-LÉF-the-ri? NE… a-LÁ Ó-chi me ton TRÓ-po pu no-MÍ-zu-me
Kostas: Free? Yes… but not in the way we think.
Μαρία: Δηλαδή;
thi-la-DÍ
Maria: Meaning?
Κώστας: Δεν είμαστε ελεύθεροι από τα πάντα. Είμαστε ελεύθεροι μέσα σε αυτά.
then Í-mas-te e-LÉF-the-ri a-po ta PÁN-ta — Í-mas-te e-LÉF-the-ri MÉ-sa se af-TÁ
Kostas: We’re not free from everything. We’re free within everything.
Μαρία: Σαν να λες ότι η ελευθερία δεν είναι απουσία περιορισμών… αλλά η ικανότητα να επιλέγεις μέσα σε αυτούς.
san na LES Ó-ti i e-lef-the-RÍ-a then Í-ne a-pu-SÍ-a pe-ri-o-ri-SMÓN… a-LÁ i i-ka-NÓ-ti-ta na e-pi-LÉ-yes MÉ-sa se af-TÚS
Maria: Like saying freedom isn’t the absence of limits… but the ability to choose within them.
Κώστας: Ακριβώς. Η ελευθερία είναι επιλογή. Και η επιλογή είναι ευθύνη.
a-kri-VÓS — i e-lef-the-RÍ-a Í-ne e-pi-lo-GÍ — ke i e-pi-lo-GÍ Í-ne ef-THÍ-ni
Kostas: Exactly. Freedom is choice. And choice is responsibility.
Μαρία: Κι αν κάνουμε λάθος επιλογή;
ki an KÁ-nu-me LÁ-thos e-pi-lo-GÍ
Maria: And what if we make the wrong choice?
Κώστας: Τότε μαθαίνουμε. Η ελευθερία χωρίς λάθη… είναι απλώς θεωρία.
TÓ-te ma-THÉ-nu-me — i e-lef-the-RÍ-a ho-RÍS LÁ-thi… Í-ne a-PLÓS the-o-RÍ-a
Kostas: Then we learn. Freedom without mistakes… is just theory.
Μαρία: Μερικές φορές φοβάμαι να επιλέξω. Σαν να παγώνω μπροστά στις πιθανότητες.
me-ri-KÉS fo-RÉS fo-VÁ-me na e-pi-LÉ-xo — san na pa-GÓ-no bro-STÁ stis pi-thA-NÓ-ti-tes
Maria: Sometimes I’m afraid to choose. Like I freeze in front of possibilities.
Κώστας: Ξέρεις γιατί; Γιατί κάθε επιλογή είναι μια μικρή δέσμευση. Και η δέσμευση μοιάζει με απώλεια ελευθερίας.
KSÉ-ris ya–TÍ? ya–TÍ KÁ-the e–pi–lo–GÍ Í-ne mia mi–KRÍ DÉ-sme–si — ke i DÉ-sme–si MIÁ-zi me a–PÓ-li–a e–lef–the–RÍ-as
Kostas: You know why? Because every choice is a small commitment. And commitment feels like losing freedom.
Μαρία: Αλλά δεν είναι έτσι… σωστά;
a-LÁ then Í-ne É-tsi… so-STÁ
Maria: But it’s not really like that… right?
Κώστας: Όχι. Γιατί όταν επιλέγεις κάτι αληθινό… δεν χάνεις ελευθερία. Τη μεταμορφώνεις.
Ó-chi — ya–TÍ Ó-tan e–pi–LÉ-yes KÁ-ti a–li–thi–NÓ… then HÁ-nis e–lef–the–RÍ-a — ti me–ta–mor–FÓ-nis
Kostas: No. Because when you choose something real… you don’t lose freedom. You transform it.
Μαρία: Δηλαδή… όταν διάλεξα εσένα;
thi-la-DÍ… Ó-tan thi-Á-le-xa e-SÉ-na
Maria: So… like when I chose you?
Κώστας: Ναι. Δεν έχασες τίποτα. Κέρδισες έναν δρόμο.
NE — then É-ha–ses TÍ-po–ta — KÉR–di–ses É-nan DRÓ-mo
Kostas: Yes. You didn’t lose anything. You gained a path.
Μαρία: Και εσύ;
ke e-SÍ
Maria: And you?
Κώστας: Εγώ κέρδισα την πιο όμορφη επιλογή της ζωής μου.
e-GÓ KÉR-di-sa tin pio Ó-mor-fi e-pi-lo-GÍ tis zo-ÍS mu
Kostas: I gained the most beautiful choice of my life.
Μαρία: (τον αγγίζει απαλά) Ίσως τελικά… η ελευθερία δεν είναι να έχεις άπειρες επιλογές. Είναι να βρίσκεις μία που αξίζει.
(ton an–GÍ-zi a–pa–LÁ) Í-sos te–li–KÁ… i e–lef–the–RÍ-a then Í-ne na É-his Á-pi–res e–pi–lo–YÉS — Í-ne na VRÍ-skis MÍ-a pu a–KSÍ-zi
Maria: Maybe in the end… freedom isn’t having infinite choices. It’s finding one that matters.
Κώστας: Και να την τιμάς.
ke na tin ti-MÁS
Kostas: And honoring it.
Φιλοσοφικός διάλογος: Πλάτων & Αριστοτέλης για την Τύχη και το Πεπρωμένο
Πλάτων:
Αριστοτέλη, συχνά αναρωτιέμαι αν η ζωή μας είναι γραμμένη από πριν… ή αν την γράφουμε εμείς με τις πράξεις μας.
a-ri-sto-TÉ-li, si-HNÁ a-na-ro-ti-É-me an i zo-Í mas Í-ne gra-MÉ-ni a-po prin… í an tin GRÁ-fu-me e-MÍS me tis PRÁ-xis mas
Plato:
Aristotle, I often wonder whether our lives are written beforehand… or whether we write them ourselves through our actions.
Αριστοτέλης:
Δάσκαλε, το πεπρωμένο ίσως είναι απλώς η τάξη του κόσμου. Αλλά η τάξη δεν αναιρεί την επιλογή.
DÁ-ska-le, to pe-pro-MÉ-no Í-sos Í-ne a-PLÓS i TÁ-xi tu KÓZ-mu — a-LÁ i TÁ-xi then a-na-rÍ tin e-pi-lo-GÍ
Aristotle:
Master, destiny may simply be the order of the world. But order does not cancel choice.
Πλάτων:
Κι όμως… πολλοί άνθρωποι νιώθουν πως η τύχη κυβερνά τα πάντα.
KI Ó-mos… po-LÍ án-thro-pi NÝ-o-thun pos i TÍ-chi ki-ver-NÁ ta PÁN-ta
Plato:
And yet… many people feel that chance governs everything.
Αριστοτέλης:
Η τύχη, Πλάτωνα, είναι απλώς το όνομα που δίνουμε σε ό,τι δεν κατανοούμε.
i TÍ-chi, PLÁ-to-na, Í-ne a-PLÓS to Ó-no-ma pu DÍ-nu-me se Ó-ti then ka-ta-no-U-ME
Aristotle:
Chance, Plato, is merely the name we give to what we do not understand.
Πλάτων:
Ίσως. Αλλά δεν μπορείς να αρνηθείς πως υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν προκαθορισμένες.
Í-sos — a-LÁ then bo-RÍS na ar-ni-THÍS pos i-PÁR-hun sti-GMÉS pu MIÁ-zun pro-ka-tho-ri-SMÉ-nes
Plato:
Perhaps. But you cannot deny that some moments feel predetermined.
Αριστοτέλης:
Προκαθορισμένες… ή απλώς αναπόφευκτες;
pro-ka-tho-ri-SMÉ-nes… í a-PLÓS a-na-PÓ-fef-ktes
Aristotle:
Predetermined… or simply inevitable?
Πλάτων:
Και ποια η διαφορά;
ke pi-Á i dia-fo-RÁ
Plato:
And what is the difference?
Αριστοτέλης:
Το αναπόφευκτο γεννιέται από τις επιλογές μας. Το προκαθορισμένο… από κάτι έξω από εμάς.
to a-na-PÓ-fef-kto ye-NÉ-te a-po tis e-pi-lo-YÉS mas — to pro-ka-tho-ri-SMÉ-no… a-po KÁ-ti É-xo a-po e-MÁS
Aristotle:
The inevitable is born from our choices. The predetermined… from something outside us.
Πλάτων:
Κι αν αυτό το “έξω από εμάς” είναι η ψυχή μας πριν γεννηθεί;
ki an af-TÓ to “É-xo a-po e-MÁS” Í-ne i psi-HÍ mas prin yen-ni-THÍ
Plato:
And what if that “outside us” is our soul before it is born?
Αριστοτέλης:
Τότε το πεπρωμένο δεν είναι φυλακή, αλλά μνήμη.
TÓ-te to pe-pro-MÉ-no then Í-ne fi-la-KÍ, a-LÁ MNÍ-mi
Aristotle:
Then destiny is not a prison, but a memory.
Πλάτων:
Μια μνήμη που μας οδηγεί;
mia MNÍ-mi pu mas o-di-YÍ
Plato:
A memory that guides us?
Αριστοτέλης:
Μια μνήμη που μας καλεί να γίνουμε αυτό που μπορούμε να είμαστε.
mia MNÍ-mi pu mas ka-LÍ na YÍ-nu-me af-TÓ pu bo-RÚ-me na Í-mas-te
Aristotle:
A memory calling us to become what we are capable of being.
Πλάτων:
Άρα… η τύχη είναι ο άνεμος. Το πεπρωμένο το ρεύμα. Και η επιλογή… το πηδάλιο.
Á-ra… i TÍ-chi Í-ne o Á-ne-mos — to pe-pro-MÉ-no to RÉV-ma — ke i e-pi-lo-GÍ… to pi-THÁ-lio
Plato:
So… chance is the wind. Destiny the current. And choice… the rudder.
Αριστοτέλης:
Και ο άνθρωπος;
ke o Án–thro–pos
Aristotle:
And the human being?
Πλάτων:
Ο άνθρωπος είναι ο ναυτικός.
o Án-thro-pos Í-ne o naf-ti-KÓS
Plato:
The human being is the sailor.
Αριστοτέλης:
Τότε ας μάθουμε να ταξιδεύουμε.
TÓ-te as MÁ-thu-me na ta-xi-THÉ-vu-me
Aristotle:
Then let us learn to sail.il.
